Over communicatieplannen en nachtelijke LPG-treinen

Gisteren las ik in de krant dat zowel de gemeente Sittard-Geleen (opnieuw) als ook DSM duidelijk afstand nemen van het communicatieplan over de CO2-opslag. Los van de gemeente (van wie ik zo’n reactie ook gewoon verwacht), ben ik blij dat DSM nu heeft begrepen dat ze het niet bij het weigeren van commentaar op deze zaak kon laten.
Ik heb het persbericht erop nagelezen (klik HIER voor het persbericht) en natuurlijk houdt DSM toch weer een slag om de arm: het communicatieplan mag dan wel in de prullenbak liggen, maar volgens DSM ligt de uitvoering van de CO2-opslag alleen (tijdelijk) even stil als gevolg van een paar problemen rondom vergunningen. Ik heb de indruk dat het oorspronkelijk de bedoeling van DSM was om samen met het ministerie van Economische Zaken een soort ‘verkorte’ vergunningsprocedure te volgen, waarbij inderdaad de mogelijkheden voor inspraak en bezwaar flink zouden zijn beperkt. Gelukkig heeft in ieder geval gedeputeerde Kersten dit weten tegen te houden en moet alsnog de ‘Koninklijke Vergunningsweg’ worden gevolgd. Op die manier kunnen burgers en de andere belangengroepen (denk onder meer aan Milieufederatie en Graetheidecomité) in ieder geval niet worden overgeslagen!

DSM moet wel begrijpen dat ze bij alle toekomstige plannen nu een extra kritische bevolking tegenover zich ziet, die zich op ieder punt zal afvragen of ze nu wel serieus en tijdig wordt geïnformeerd en ook nog inspraak heeft, of dat de informatie deel uitmaakt van een campagne van misinformatie. DSM: hier ligt een behoorlijke uitdaging voor je om te laten zien hoe transparant en eerlijk je het met de Sittardse en Geleense burgers voor hebt.

En straks nog de LPG-nachttreinen?
Op een ander – gerelateerd - punt: in de krant stond ook de aankondiging van Sabic dat men nog veel meer LPG-wagons vanuit Eindhoven via Sittard naar Geleen wil halen. Bedrijfseconomisch misschien wel te begrijpen: gas is nu relatief goedkoop en de goedkoopste vervoersmethode is via het spoor. In een eerder overleg heb ik gevraagd waarom er niet per binnenschip kan worden getransporteerd. Immers, er lopen al leidingen tot bijna aan de binnenhaven van Stein. De reden is – wat Chemelot (als transporteur ten behoeve van Sabic) betreft - simpel: de aanbieder van het gas heeft zelf geen voorzieningen voor transport over water. Het zou extra geld kosten om het alsnog over te pompen in binnenschepen en dan zou het financieel voordeel van LPG tegenover andere grondstoffen weer verdwenen zijn.
Los van het gevaar van LPG-treinen (ondanks de zogeheten warme-BLEVE-vrije methodiek, die echter niet garandeert dat een enkele wagon toch kan exploderen met een enorme krater tot gevolg; test-video’s zijn zo te vinden op YouTube), maak ik mij vooral ook zorgen over het tijdstip van die mogelijke transporten.
Het spoor tussen Sittard en Maastricht is nu al heel zwaar belast, vooral met personenvervoer. In toekomst wil de overheid dat openbaar personentreinvervoer nog verder gaan stimuleren. Aangezien ik niet verwacht dat we op korte termijn rails gaan bijplaatsen, kan het niet anders dan dat daardoor het treinvrachtvervoer overdag onder druk komt te staan en naar de nacht zal (moeten) gaan verschuiven. Het spoorboekje voor personenvervoer bepaalt straks wanneer er nog vrachttreinen kunnen rijden. Het zou dus zomaar kunnen, dat de treinen met gevaarlijke stoffen over een paar jaar ’s nachts Sittard en Geleen binnenrollen, juist op het moment dat de grootste concentratie aan mensen thuis ligt de slapen. Bedenk dan dat ’s nachts de hulpverlening toch iets moeilijker op gang komt dan overdag, en het ‘worst case’ scenario ligt op de deurmat.
Door de provincie is navraag gedaan bij Prorail. Daar heeft men verzekerd, dat tussen Sittard en Maastricht overdag in ieder geval 2 slots per uur open blijven voor vrachtvervoer. Dat zal best kloppen. Ik vraag mij dan echter af voor wie die slots dan zullen zijn? Ik verwacht zelf dat internationale doorgaande vrachttreinen vanwege de complexe internationale logistiek dan voorrang krijgen boven treinen met een eigen Nederlandse bestemming. Als ik dan inschat dat de gewenste toename van LPG-vervoer van Sabic zal leiden tot zeker 8-10 treinen (van elk 750 meter lengte) alleen al naar Chemelot, dan kan het haast niet anders dan dat we in Sittard en Geleen op termijn te maken krijgen met een stroom van nachtelijke LPG-treinen. En dan tel ik de wagons met andere gevaarlijke stoffen nog niet mee. In Den Haag zijn met de uitwerking van het zogeheten Rijksbesluit Basisnet Vervoer Gevaarlijke Stoffen (geïnitieerd onder oud CDA-minister Carla Peijs) de politieke wissels voor dit beleid en voor een inperking van de publieke weerstand tegen dit soort ontwikkelingen al gezet.

De provincie aan de glasvezel?

Het gewone politieke werk in de Staten gaat ondertussen gewoon door. Afgelopen vrijdag werd onder meer het inmiddels veel geciteerde ICT-plan (ook: glasvezelplan) van gedeputeerde Jos Hessels in de commissie Economisch Domein besproken. Het onderwerp was al twee keer eerder (nog onder oud-gedeputeerde Vrehen) langs gekomen, maar telkens bleek dat eigenlijk niet duidelijk was wat we als provincie nu precies wilden. Het nieuwe plan van Hessels was al vaak aangekondigd, maar de daadwerkelijke publicatie heeft dus wel even op zich laten wachten.

Even ter herinnering: enige maanden geleden claimde Hessels alvast eventjes zeker 100 miljoen uit de verkoop van Essent om overal in Limburg glasvezel te gaan leggen. Een concreet plan was er niet, maar het zou allemaal zeker zoveel gaan kosten en misschien nog wel meer. Dat leidde toen tot flink protest, zowel bij PS als ook daarbuiten. Eerst maar eens zien waar je mee komt, zullen velen gedacht hebben.

Het plan is er nu, en: ja! Hessels wil overal in Limburg glasvezel aanleggen. Nu ligt er bijna overal al glasvezel, maar die stopt bij de lokale KPN- centrale. De zogeheten ‘last mile’ van de centrale tot aan de voordeur bestaat nog steeds voornamelijk uit een koperdraadje. Dat draadje heeft zijn maximale capaciteit inmiddels zowat bereikt, dus nog snellere verbindingen zitten er niet in. Wie dat wel wil, moet zelf zorgen voor die ‘last mile’ en dat kost nogal wat. De grote bedrijven in onze provincie zijn al wel helemaal verglaasd. KPN heeft niet veel zin om nu de gewone consument en al die kleinere bedrijven te verglazen, want dat zijn dure investeringen en op die ‘last mile’ heeft de KPN zowat een monopolie. De ‘last mile’ als cash-cow zogezegd. Hessels ziet een marktfalen en wil daar ten behoeve van het Midden- en Kleinbedrijf iets aan doen.

De gepresenteerde nota maakt vrijwel meteen duidelijk: Hessels gaat voor hardware. Hij wil dat de provincie de ‘last mile’ zelf gaat aanleggen, zowel voor bedrijven, maar ook voor de consument. Immers: wat voor diensten zou je supersnel kunnen of willen aanbieden, als uiteindelijk bij de klant de bandbreedte tot een fractie geknepen wordt?! Hessels’ doel is om daarmee KPN te dwingen zelf nu ook actie te gaan ondernemen. Ondertussen piepen de kabelmaatschappijen, want die zien al gebeuren dat ze er nog een provinciale concurrent bij gaan krijgen. Ze stellen bovendien dat Limburg niet achterloopt bij de andere provincies en de Randstad. Staatssteunproblemen voor zijn plannen voorziet Hessels niet, want hij denkt te kunnen participeren in bedrijven die de aanleg willen verzorgen. Dat moet dan weer leiden tot inkomsten voor de provincie die de ‘Essentpot’ weer kunnen aanvullen.

Ik ben zelf voor steeds verdere verbetering van het ICT-netwerk in Limburg. Het is werkelijk een van de cruciale elementen in de besluitvorming van bedrijven om zich in onze provincie te vestigen (of er niet uit weg te gaan). Ondanks een aantal goede ideeën is de nota echter nogal rommelig, met enerzijds te weinig focus en op andere punten veel te veel. Ik denk dat:

1. Zodra Hessels begint met de aanleg, KPN een vlucht voorwaarts gaat nemen en zelf ook die glasvezel gaat leggen. Ze hebben dan immers niets meer te verliezen. Prima toch? Nee. Bij KPN liggen de buizen al in de grond en is het een kwestie van doortrekken. Hun investeringkosten zijn daardoor lager dan die van de provincie. De provincie heeft bij voorbaat een achterstand. Straks hebben we voor heel veel geld een extra glasvezelnet aangelegd dat dan niet meer kan concurreren met het netwerk dat KPN dan ook heeft gelegd en feitelijk overbodig is. Dat Hessels een actievere en meer concurrerende KPN wil, kan ik begrijpen. Maar daar hebben we de OPTA voor.
2. Het Kenniswijk-project in Eindhoven/Nuenen een paar jaar geleden heeft ook laten zien dat goede ICT-infrastructuur wel belangrijk is, maar als er geen geïdentificeerde vraag is vanuit bedrijven en consumenten naar supersnel internet, dan komen er ook geen diensten en dan ligt het netwerk er straks wat erbij. De nota verwijst naar een rapportje over een dienstenvraag bij het MKB (want daar richt Hessels zich op), maar daaruit kun je niet halen of glasvezel nodig is om die vraag te bevredigen.
3. Hessels wil het glasvezelnetwerk koppelen aan de provinciale beeldbepalende projecten (BBOs): Avantis, de Chemelot Campus, Life-science Campus Maastricht en de Floriade. Da’s raar, want deze technologie/bedrijventerreinen zijn al helemaal verglaasd tot de deur aan toe. Wat je zou willen is dat de al gevestigde bedrijven op deze terreinen nu ook MKBs die zich daar willen vestigen toegang gaan geven tot dit superbreedband. Dan ontstaat er vanzelf een clustering van high-tech bedrijven met eenzelfde soort behoefte. De bakker op de hoek heeft echt geen superbreedband nodig.
4. Wat vooral ontbreekt in de nota is een duidelijke visie over hoe de infrastructuur gaat leiden tot meer werkgelegenheid in Limburg. Immers: als overal glasvezel ligt, dan kunnen dienstaanbieders van buiten de provincie net zo snel bij de Limburgse consument terecht als wanneer zij in Limburg gevestigd zouden zijn. Onze ICT-bedrijven hebben volgens mij een heel ander probleem: er is een goede HBO-opleiding voor ICT bij de Hogeschool-Zuid. Doordat er hier geen passende werkgevers zijn, vertrekken die jongeren naar de Randstad. Ondertussen hebben de bedrijven hier wel degelijk behoefte aan goed opgeleide MBOers die een bedrijfsnetwerk kunnen onderhouden. Doordat echter netwerken en serverparken inmiddels behoorlijk gevirtualiseerd zijn, ontstaat het probleem dat MBOers die zijn opgeleid om een server ‘vast te pakken’ en kabels te leggen, nu conceptueel niet in staat zijn om met die virtualisatie om te gaan. Dat hebben ze niet geleerd en ze hebben het niet in de praktijk kunnen zien. Wil je een goed ICT-beleid in Limburg, dan moet je beginnen om die MBOers de kans te geven om beter hun weg te vinden in stages bij Limburgse ICT-bedrijven. Dat gebeurt nu te weinig.
   
   Samengevat vind ik dat de nota nog eens flink herschreven moet worden. De business case die Hessels wil gaan maken, moet in ieder geval veel dieper ingaan op de vraag en noodzaak bij het MKB en minder vanuit het idee dat ‘glasvezel wel goed moet zijn’. Ik zie meer in het stimuleren van de genoemde clustergedachte waarbij de grote bedrijven de kleinere ondernemingen laten meeliften. Daarnaast moet er beter bekeken worden naar de opleidingsbehoefte die vanuit het Limburgse bedrijfsleven is benoemd: waar zijn die gespecialiseerde MBOers? Tenslotte heb ik mijn twijfel ook bij het steunfonds dat Hessels wil inrichten om daarmee de ontwikkeling van breedbanddiensten te stimuleren. Als dat geld uit het Innovatiefonds moet komen, dan zijn we snel klaar, want die 20 miljoen zijn al praktisch vergeven.

Welke verdeeldheid binnen de PvdA?

Gisteren werd door de krant (en anderen) een interessant - maar onwaar - boompje opgezet over een vermeende verdeeldheid tussen wethouder Ruud Guyt en mijzelf over de mogelijke opslag van CO2 in de grond onder Chemelot. Omdat de auteur van het artikel duidelijk niet in staat is gebleken om mijn vorige week geschreven email goed te lezen, de context te begrijpen en een onderscheid te maken tussen feitelijke informatie en de hem aangedragen achterklap (en daarbij nalaat het journaliustieke principe van hoor/wederhoor toe te passen), heb ik een persbericht opgesteld dat volgens mij aan duidelijkheid niets te wensen overlaat:

------------------
BEGIN PERSBERICHT

Pennings en Guyt: CO2-opslagdiscussie is nog helemaal niet gevoerd
"Gesuggereerde verdeeldheid binnen PvdA Sittard-Geleen is kletskoek"

In een afgelopen vrijdag (22 januari) verschenen krantenartikel in De Limburger, constateert journalist Frans Dreissen dat er verdeeldheid moet bestaan tussen wethouder Ruud Guyt en mijzelf over de mogelijke komst van een CO2-opslag onder Chemelot. Deze door de oppositie - in de verkiezingstijd zeker gehoopte - wensdroom over onderlinge verdeeldheid is kletskoek. Waarom? Omdat over dit onderwerp binnen onze partij op lokaal en provinciaal niveau nog op geen enkele manier gesproken is. Er zijn nog geen standpunten en er is ook geen conflict. Ik roep Guyt op dit onderwerp dus ook niet ter verantwoording!
Dreissen baseert zich in zijn artikel op een vorige week door mij geschreven email aan Guyt, waarin ik boos was over een mij toegespeeld ontwerp-communicatieplan rondom die CO2-opslag. De email gaat dus over dat communicatieplan en niet over de CO2-opslagdiscussie zelf! In die bewuste email vraag ik Guyt nadrukkelijk mij te vertellen wat zijn betrokkenheid is bij het opstellen van een tabel waarin bewoners en wijkverenigingen worden neergezet als vijand. Binnen de PvdA is het goed gebruik om elkaar recht-voor-zijn-raap te vragen waar het op staat.

Ik weet inmiddels waar Guyt staat in deze kwestie. Hij heeft aangegeven dat het concept-communicatieplan dat per ongeluk door de voorlichter van DSM naar buiten is gebracht geen status heeft. De kwalificatie die in het plan aan de bewoners is gegeven, verwerpt hij helemaal. Guyt heeft het standpunt van B&W ook in een antwoordbrief aan de gemeenteraad verduidelijkt. Verder zal hij op 1 februari aan de betrokken bewonersplatforms een toelichting geven vanuit welke positie het gemeentebestuur participeert in het overleg met het ministerie van EZ, de buurgemeenten en DSM.

Samengevat: Ik steun Ruud Guyt volledig als lijsttrekker van de PvdA Sittard-Geleen. Een ontwerpplan is niets meer dan dat, namelijk een ontwerp. En daar kun je afstand van nemen.

En hoe nu met de CO2-opslagdiscussie? Op dit moment is er geen beleidsstuk en dus nog geen discussie. Die komt er wel. Of Guyt en ik het dan eens zijn, dat zien we dan wel. Bij de PvdA is gelukkig altijd ruimte voor discussie en meningsverschil.

Roy Pennings
PvdA-Statenlid & kandidaat gemeenteraadslid Sittard-Geleen

EINDE PERSBERICHT
----------------

Naschrift: ik ben benieuwd hoeveel mensen mijn ingezonden brief (die op dezelfde pagina in de krant stond als het 'verdeeldheid'-artikel) meteen hebben begrepen. Niet veel denk ik, want de eindredactie heeft - per vergissing neem ik aan - enkele regels in het middengedeelte van de brief weggelaten. Daardoor werd niet meteen duidelijk dat ik DSM wijs op de door hen gemaakte duurzaamheidsbeloftes uit de DSM-gedragscode. In het artikel hieronder wordt wel duidelijk wat ik heb willen zeggen.

Burger als VIJAND- deel 2: waarom wil DSM niet reageren?

Vandaag sla ik de krant open en zie daar in het artikel over de terechte woede van de Geleense bewoners over het CO2-debacle staan dat initiatiefnemer DSM niet wil reageren op de kwestie. Via-via heb ik zelfs gehoord dat men intern de tabel waarin burgers als VIJAND worden bestempeld, bagatelliseert. Het zou slechts gaan om een voorontwerp, een eerste ideetje, wat 'copy&paste'-werk zogezegd. Nou, als dit zelfs maar het beginpunt van de discussie over de communicatie tussen bedrijf, overheid en bewoners is geweest, dan is dat nog steeds schandelijk!

Terug naar de 'geen commentaar'-houding van DSM. Dat kan dus echt niet!
Voor de duidelijkheid heb ik er maar eens even de officieel gepubliceerde gedragscode over duurzaamheid van DSM bijgehaald. Die staat onder meer vermeld in hun zogeheten Duurzaamheidsstrategie. Even ter herinnering: afgelopen jaar heeft DSM opnieuw wereldwijd de eerste plaats gehaald met haar duurzaamheidsbeleid en daar in de media veel heisa over gemaakt.

Nu lees ik in die duurzaamheidsstrategie de volgende passages (onderstreping is van mijzelf):
"Hoe we werken aan duurzaamheidsverbetering

• Door te streven naar voortdurende verbetering van de veiligheid en gezondheid van onze medewerkers, onze klanten en de mensen die in de omgeving van onze vestigingen wonen
• Door ons een verantwoordelijke partner te tonen tegenover de samenleving"

De gedragscode gaat verder door te beloven:
"We hanteren niet alleen hoge ethische normen voor onze eigen activiteiten (…). Onze benadering is van begin tot eind geïnspireerd door onze Values: Respect for People, Valuable Partnerships en Good Corporate Citizenship.”

Met andere woorden: het bewuste tabelletje (en ongetwijfeld de nadere uitwerking in het niet-gepubliceerde communicatieplan) en de weigering om zelfs maar een reactie te geven, zijn tegenstrijdig met de eigen gedragscode van DSM!

Mijn oproep
Beste DSM: je bent van oorsprong een Limburgse bedrijf. Laat je eigen Limburgers nu niet vallen en maak je dus niet van deze zaak af met een simpel 'geen commentaar'. Dat is namelijk geen 'good citizenship'!. Geef toe dat je helemaal fout zit met dit communicatieplan en gooi het direct in de prullenbak. Beloof vervolgens dat je in de toekomst met open vizier, vroegtijdig en dus zonder dubbele agenda's met de bewoners zult gaan communiceren op basis van gelijkheid. In het belang van Limburg moeten we af van het beeld van 'geritsel tussen enkele bedrijven en de overheid'.

Bewonersplatform Geleen-West heeft nieuwe interim-voorzitter

Ik heb gisteravond in een overleg van het Bewonersplatform Geleen-West aangegeven per direct mijn functie als voorzitter ter beschikking te willen stellen.
Reden voor deze stap is dat ik wil vermijden dat buitenstaanders op enig moment de indruk zouden kunnen krijgen dat ik als voorzitter van het platform en tegelijkertijd kandidaat op de PvdA-kieslijst in Sittard-Geleen in een situatie van belangenverstrengeling zou kunnen komen. Dat is nooit eerder gebeurd en zal dus ook nooit gebeuren.
De vereniging moet zonder enige verdachtmaking van 'dubbele petten' de volledige bewegingsvrijheid hebben om in het debacle over de 'VIJANDEN-tabel', de LPG-transporten van SABIC of de aanstaande Veranderingsvergunning van Chemelot in actie te kunnen komen. De interim-voorzitter is vanaf vandaag Eric Haartmans uit Lindenheuvel.

Ik wens het Bewonersplatform Geleen-West en Eric heel veel succes met hun verdere activiteiten en zal ook in toekomst de ontwikkelingen nauw volgen, als Statenlid en - zeker - op deze weblog.

De burger als VIJAND: veel gekker moet het niet worden!

Het is te gek voor woorden als je in een gezamenlijke concept-nota van de gemeente Sittard-Geleen, de provincie Limburg (en initiatiefnemer DSM Agro) over de mogelijke aanleg van een CO2-opslagvoorziening onder Chemelot een communicatieplan aantreft waarin onomwonden staat dat bewoners, wijkplatforms en sommige journalisten moeten worden beschouwd als VIJANDEN. Burgers als vijanden? Veel gekker moet het niet worden!
Als gekozen provinciale politicus kun je je niet anders dan schamen voor dit soort uitlatingen. Ik zou mij ook schamen, als ik niet tegelijkertijd zo kwaad was! Volgens het communicatieplan ben ik namelijk – als bewoner van het Mauritspark en directe buur van Chemelot en DSM en daarnaast ook nog voorzitter van het bewonersplatform Geleen-West - ook een van die vijanden van onze lokale en regionale overheden. Mooi is dat!

Uit het stuk dat afgelopen zaterdag in de krant werd gepubliceerd, komt voor mij naar voren dat initiatiefnemer DSM Agro hier een wel heel bedenkelijke rol speelt: om haar doel – ondergrondse opslag van CO2 in een zeer dichtbebouwd gebied met veel zware chemische industrie – te realiseren, wordt een classificatie gemaakt over wie – in mijn bewoordingen – monddood gemaakt moet worden, wie misinformatie moet krijgen en hoe voorkomen moet worden dat dit actuele onderwerp onderdeel wordt van de komende lokale verkiezingen. Want, zo is de beschreven denkwijze, dan verliest DSM de greep en strakke controle. Een tweede Barendrecht-debacle dus. Het zou toch te gek zijn, als DSM zich door een stelletje bezorgde bewoners een zwaar bevochten gunning door het ministerie van Economische Zaken door de neus zou laten boren?! Wat denken die bewoners en die wijkplatforms wel?! Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de bedenkers bij DSM in hun denkwijze – hopelijk zeer tijdelijk – vervallen zijn tot een haast vergeten regentenmentaliteit, er vanuit gaand dat die simpele inwoners van Geleen wel met kraaltjes en spiegeltjes zullen ‘omgaan’.

Waarom denk ik dat de tekst van het communicatieplan uit de koker van DSM komt? Dat haal ik uit het feit dat bij de opstelling van het plan een voor mij onbekend adviesbureautje onder de naam SPINConsult betrokken is. Wie zich SPINConsult noemt (het enige dat ik gevonden heb is dat het lijkt te gaan om een zzp-bedrijfje uit Rotterdam – raar dat DSM met dit soort eenmanszaakjes dit soort grootschalige projecten opzet), biedt volgens mij meer dan gewoon communicatieadvies (een bedrijfstak waar ik verder veel respect voor heb). Doet het bedrijf precies datgene wat de naam SPINConsult doet vermoeden: een “spin” (Engels voor: (ver-)draaien) geven aan informatie om daarmee een vooraf bepaald eigen doel te bereiken?
In landen als Engeland gaat men heel ver in commercieel ‘spin-advies’: daar wordt door een aantal adviesbedrijven bewust ingezet op misinformatie, het discrediteren van tegenstanders en het onder druk zetten van politici om toch maar de gewenste vergunning of andere regeling voor de commerciële opdrachtgever te bemachtigen. Ik hoop van harte dat we in Nederland niet tot dit soort praktijken afglijden. Voor de duidelijkheid: SPINConsult kan zonder meer een volstrekt oprechte communicatieadviseur zijn die zich houdt aan de ‘koninklijke weg’, maar ik wordt toch erg achterdochtig als ik geen website kan vinden, niet meer dan een 06-nummer als contactpunt tegenkom dat bovendien “niet in gebruik” blijkt te zijn, en de enige medewerker toch een mooie opdracht van industriegigant DSM heeft… Ik verwacht dat DSM mij als burger en als politicus snel meer opheldering verschaft over hun relatie met SPINConsult en hun rol in dit dossier! Mocht ik mij in SPINConsult vergist hebben, dan zal ik op deze website daarvoor mijn verontschuldigingen aanbieden, maar als politicus vind ik dat ik deze vragen en twijfels mag en moet hebben.

Oh ja – en over de inhoud (de CO2-opslag onder Chemelot) hebben we het nog niet eens gehad. Er is namelijk nog steeds geen eerlijke, openlijke en oprechte discussie over de risico’s van dit proefproject geweest. Met niemand! Het enige dat ik tot nu heb kunnen achterhalen, is dat het ministerie van Economische Zaken in deze zaak een grote rol speelt. Welke rol, waarom, waarom hier in het Limburgse, hoe en op welke manier?? Vragen, vragen, vragen…

Ik wil precies weten hoe de gemeente Sittard-Geleen – specifiek het college van B&W - onze Gedeputeerde en ook DSM in deze zaak zitten? B&W en de gedeputeerde zijn de opdrachtgevers voor de nota. Wat ik wil weten, is het volgende:

1. Wie heeft opdracht gegeven voor het opstellen van het communicatieplan?


2. Wie (welke organisatie(s), welke personen) heeft het communicatieplan geschreven?


3. Hebben de politieke besluitvormers het communicatieplan al gelezen?


4. Is het communicatieplan al door de besluitvormers goedgekeurd?


5. Staan de politieke besluitvormers achter de aanbevelingen van het communicatieplan?


6. Wat vinden B&W principieel van de kwalificatie van burger(groepen) uit haar gemeente onder de noemer ‘vijanden’?


7. Hoe gaan B&W in de toekomst om met externe partijen die een deel van haar burgers kwalificeren als ‘vijanden’?


8. Wat is de exacte rol van SPINConsult in dit communicatieplan?


9. Is het intern beleid en normale terminologie van DSM om burgers van deze provincie te bestempelen als 'vijand'?

Ik verwacht dat het college van B&W van Sittard-Geleen zo snel mogelijk tekst en uitleg komt geven over deze onverkwikkelijke zaak, zowel aan de gemeenteraad (ik hoop dat mijn lokale collega-politici dit onderwerp oppakken) als ook aan de bewoners uit de wijken. Wethouder Guyt (juist ja: mijn eigen partijgenoot en lijsttrekker van een partij waar ik ook op de lokale kieslijst sta) heeft al aangekondigd eind deze maand met alle betrokken wijken en bewoners te komen praten. Een eerste stap, en hij zal met een heel goed verhaal moeten komen.
Ik verwacht in ieder geval van Guyt als wethouder en als PvdAer dat hij volledig afstand neemt van het advies in het communicatieplan en dat hij de opstellers ervan in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk maakt dat dit onacceptabel is! De enige terechte maatregel die daarop wat mij betreft mag volgen, is dat het hele dossier voorlopig in een hele koude ijskast gestopt wordt. Later…heel veel later… kunnen we dan nog eens opnieuw SAMEN kijken naar de inhoudelijke voors en tegens van CO2-opslag in de grond onder Chemelot.

Om ook vast te stellen wat de rol van de provincie precies is (geweest), heb ik als Statenlid, samen met CDA-collega Math Nijsten uit Geleen, vandaag schriftelijke vragen gesteld aan gedeputeerde Bert Kersten (ook een PvdAer). De vragen staan HIER (de antwoorden zullen t.z.t. ook hier komen).

De onderste steen moet boven. Alleen zo kan de politiek laten zien dat zij er is VOOR de burger en niet omgekeerd!

Buitenring: schriftelijke vragen aan GS over financiele risico's

Dit jaar staat de besluitvorming over de aanleg van de Buitenring Parkstad op de agenda. De verwachting is dat in maart het zogeheten gedetailleerde Inpassingsplan zal worden gepubliceerd. Na het doorlopen van de diverse inspraakprocedures zullen Provinciale Staten op 9 juli een definitief standpunt moeten bepalen. Een spannend jaar dus.
In de aanloop naar die besluitvorming ben ik zeer geinteresseerd hoe de provincie de financiele risico's van de aanleg denkt te gaan managen. Op dit moment ligt het totale budget voor de Buitenring op 240 miljoen euro (incl. optimalisaties en aansluiting bij Landgraaf). Niet gering dus! Welke risico's draagt de provincie nu zelf en welke risico's zullen voor rekening van het aannemersconsortium komen, mocht de weg ook echt aangelegd gaan worden?

Ik zie drie soorten risico's:
1. funderingsrisico's
2. vertragingsrisico's
3. prijsrisico's
4. meerwerkkosten

Om hier meer zicht op te krijgen, heb ik vorige week schriftelijke vragen aan gedeputeerde Staten gesteld. Ik verwacht zelf dat een aantal vragen nog niet (defintief) beantwoord zal kunnen worden, omdat we natuurlijk nog niet in de contractonderhandelingsfase met aannemers zitten. Ik wil vooral meer weten over de strategie en denkrichtingen die GS denken te gaan hanteren in die onderhandelingen. Door de vragen in dit vroege stadium al te stellen, wil ik vermijden dat we in juli erachter komen dat sommige risico's toch niet zijn meegenomen. Mijn vragen staan HIER. Uiteraard zal ik ook de antwoorden publiceren op het moment dat ze bekend zijn.

Gedeputeerden komen goed uit onderzoek bonnetjesaffaire

De bonnetjesaffaire van onze twee PvdA-gedeputeerden is nu eindelijk afgelopen. Gistermiddag werd in Urmond een uitgebreid rapport aan de media gepresenteerd, opgesteld door ons Tweede kamerlid Lia Roefs en onze gewestvoorzitter Marcel Kleijnen. Zij hadden een extern accountantsbureau de opdracht gegeven om met de fijnstmogelijke kam nog eens door alle bonnetjes te gaan en alles aan hen te rapporteren. Los daarvan hebben Roefs en Kleijnen het declaratiegedrag van de gedeputeerden beoordeeld tegen het licht van de interne PvdA-gedragscode. Conclusie: de declaraties zijn door het provinciaal apparaat volstrekt verkeerd op het internet gepubliceerd, met heel veel dubbeltellingen, declaraties die helemaal niet van de gedeputeerden afkomstig waren of andere jaargangen.
Van de oorspronkelijk 70.000 euro van Kersten, blijft volgens de accountant 27.000 euro over. Bij Wolfs moest het bedrag verlaagd worden van 60.000 euro naar 25.000 euro. Zelfs de optelsom van alle bonnetjes klopte niet.
Daarnaast heeft - zo stel ik zelf vast - ook de krant een paar flinke steken laten vallen door niet erg zorgvuldig het door hen zelf opgevraagde bronmateriaal te controleren. De conclusies over onterechte declaraties en graaigedrag waren wel erg snel getrokken. Zo is er door de krant destijds snel aangegeven dat de gedeputeerden toch een vaste onkostenvergoeding hadden van 600 euro per maand. de werkelijkheid is dat die 600 euro een bruto-bedrag is (dus moet er 52% vanaf), de eigen bijdrage van de mobiele telefoon is er niet van afgetrokken en ook niet de bijdrage die de gedeputeerden verplicht moeten leveren (net als alle fractieleden) aan de fractiekas. De maandelijke netto onkostenvergoeding blijkt dan plotseling 166,65 euro te zijn. Nog steeds een aardig bedrag. Daar kun je toch zeker dat rolletje drop en die poster van betalen, denk je dan. Antwoord: ja. Dat hadden we ook niet moeten doen, bevestigen de gedeputeerden nog maar eens. Het onderzoek laat echter wel zien dat - zonder dat de gedeputeerden de eindverantwoordelijkheid afschuiven - deze kosten door onoplettendheid en een samenloop van omstandigheden zijn meegenomen. Overigens - louter formeel - de rolletjes drop vallen wel onder de officiele declaratieregels en konden dus rechtmatig gedeclareerd worden. Als PvdAers moeten we dit echter gewoon niet doen, en daar zijn de gedeputeerden zich ook van bewust.
Hebben de twee graaigedrag vertoond of zijn wij als belastingbetalers benadeeld: ik zeg NEE. Er zijn behoorlijke fouten gemaakt door het ambtelijk apparaat in de provincie bij het toebedelen van declaraties aan mensen en projecten. Ik hoop dat men daar snel van leert, want we zullen dit nu nadrukkelijker gaan controleren. tegelijkertijd laat het onderzoek zien dat Kersten en Wolfs behoorlijke eigen kosten die ze ten behoeve van de provincie hebben gemaakt (zoals reiskosten met eigen vervoer naar tal van bijeenkomsten) nooit hebben gedeclareerd. Het gaat dan om jaarbedragen die in de vele honderden, zoniet enkele duizenden, euros kunnen lopen. Als je een graaier bent, dan let je vooral op dat soort kosten en probeer je je niet te verrijken met het declareren van een rolletje drop.

Mijn conclusies:

1. Van de beschuldigingen van onterecht declaratiegedrag en graaimentaliteit van Kersten en Wolfs blijft niets over. Wat mij betreft gaan ze met opgeheven hoofd verder met hun werk.
2. Kersten en Wolfs moeten in het vervolg wel nadrukkelijker (minder slordig) hun declaraties controleren voordat ze ze (laten) indienen. Ze blijven eindverantwoordelijk.
3. Het provinciaal ambtelijk apparaat moet uit deze affaire heel snel lering trekken en zorgen dat ze haar werk naar behoren gaat doen. Hier heeft men steken laten vallen! Informatie die door de provincie op het internet gepubliceerd wordt, moet kloppen!
4. De krant heeft de provincie een goede dienst bewezen door via de Wet Openbaarheid van Bestuur dit onderwerp publiek te maken. Wat mij betreft moet zij in de toekomst echter meer tijd besteden aan een grondige analyse en controle van informatie voordat artikelen gepubliceerd worden. De krant heeft - bedoeld of onbedoeld - de macht om in haar artikelen en opiniestukken mensen snel te beschadigen. Lezers geloven wat de krant schrijft. Het achteraf corrigeren van onterechte beschuldigingen of insinuaties, is veel moeilijker. De krant heeft de plicht om met deze macht heel zorgvuldig om te gaan. Het hele proces overziend, heb ik sterk de indruk dat de wens om vooral snel een verhaal te publiceren voorrang heeft gehad op de zorgvuldigheid.

Het samenvattende eindrapport van Roefs en Kleijnen (en de officiele reactie van de PvdA Statenfractie) is op de website van de PvdA-Limburg gepubliceerd. Klik HIER.

Een goede start van 2010 toegewenst

Ik wens iedereen een gezellige nieuwjaarsnacht en een goed en gezond 2010 toe!

Dit jaar heb ik overigens geen kerstkaartjes gestuurd (door omstandigheden geen tijd gehad om ze voor te bereiden). Volgend jaar wel!

Groet
Roy

Werkbezoek in Roermond

We zijn in Roermond op werkbezoek. Roermond ken ik goed - ik zat er zes jaar op de middelbare school, toen Rijksscholengemeenschap (RSG) geheten, nu het Stedelijk. Ik heb hele goede herinneringen aan de RSG, een absolute topschool die destijds ook landelijk hoog scoorde. Tegenwoordig hoor ik niet veel meer over de school. De mensen die er wel wat vanaf weten, zijn in ieder geval niet erg positief meer. Het zou er nu een rommeltje zijn en de kwaliteit van lesgeven beneden peil. Als het waar is, vind ik dat jammer. Vooral omdat die school altijd een grote bindende factor was tussen een aantal wijken met verschillend ontwikkelingsniveau. Op de RSG kwamen kinderen uit Maasniel en de binnenstad, maar ook uit de Donderberg, de Kastelenbuurt en de Kemp samen. Dat versterkte de onderlinge structuur tussen die wijken en met name de kinderen/scholieren uit de zwakkere wijken hadden daar baat bij.
Op dit moment staat de Donderberg opnieuw in de schijnwerper als wijk met grote achterstanden, zowel qua sociale als ook qua fysieke structuur. Veel geld moet er tegenaan, wordt gezegd. In mijn gesprek met wethouder Gerard Eijff benadruk ik dat je dan vooral ook moet beginnen met het verbeteren van de scholen in de buurt, zodat kinderen uit verschillende wijken weer samen op een school willen zitten. Nu vertrekt een groot deel van kinderen uit andere wijken naar Broekhin.

Ik kom wat laat binnen tijdens het werkbezoek en mis daardoor een deel van de presentatie die Eijff geeft. Ik pak wel mee dat Eijff trots is op de stad; een stad die bruist van de energie en economische ontwikkeling. De werkloosheid is gedaald naar net negen procent. Een paar jaar geleden was het nog het dubbele. Tijdens een wandeling door de binnenstad, het outletcenter en het Retailpark laat Eijff zien wat hij bedoelt: Roermond is een drukke koopstad geworden, zonder pretenties, maar ook zonder schroom. Overal wordt gebouwd en ingericht, alsof er geen krimp of crisis bestaat. Veel bezoekers komen uit Duitsland. Het verbaast mij niet, want op de Duitse radio (1Live, waar ik wel eens naar luister), komt om het halfuur een spotje dat het outletcenter in geuren en kleuren aanprijst (ja: auch Sonntags geoeffnet!).
Het doet mij wel denken aan een gesprek dat ik een jaar geleden had met een paar Duitse Landtagsabgeordnete die de Duitse grensregio vertegenwoordigen. Zij waren op zijn zachtst gezegd cynisch over hun Nederlandse buur: in hun beleving zou er jaren geleden tussen Roermond en de regio Elmpt/Viersen worden samengewerkt aan een grensoverschrijdend retail en industrie-'walhalla'. Terwijl men aan de Duitse kant nog bezig was met het maken van plannen, had men in Roermond besloten om het gewoon even zelf te doen, daarmee niet alleen de Duitsers, maar ook de Belgische buren buiten de deur te zetten. "Goed van ons, toch", zal vooral Jos van Rey gedacht hebben. "Die hebben we lekker te pakken". Het is maar goed dat Van Rey in de Staten niet al te vaak het woord voert over het onderwerp Internationalisering, want dan zou ik hem het cynisme van de Duitse collega's nog eens hebben voorgehouden.
Dat gezegd hebbende: Roermond heeft zich verder prima ontwikkeld tot een sterk regionale trekpleister. De bewoners varen er wel bij, want de binnenstad ziet er beter uit dan ooit. Ik ben vooral onder de indruk van de transformatie die de Neerstraat heeft doorgemaakt, en als ik Eijff mag geloven, komen nu de delen aan het water aan de beurt. Prima! En ook de Veldstraat - waar ik vele weekeinden was - krijgt weer een facelift. Roermond in de vaart der volkeren...Enne!? Auch enne!

Gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart; ik sta op plek 15

De gemeenteraadsverkiezingen worden gehouden op 3 maart 2010. De campagnevoorbereidingen zijn inmiddels al her en der begonnen. De start is meestal de vaststelling van de kandidatenlijst. In Sittard-Geleen werd tijdens de ledenvergadering op 7 december de volgende lijst vastgesteld:
1. Ruud Guyt
2. Frans van Velzen
3. Jack Peeters
4. Maret Celis
5. Chris Stoelwinder
6. Mohamed Lafnoune
7. Jeu Remmers
8. Bep Mergelsberg
9. John Herberigs
10. Harrie Adams
11. Nick Naus
12. Irene Havermans
13. Sergio Klein
14. May van de Kerkhof
15. Roy Pennings
16. Gerard Dicks
17. Jac Koenen
18. Robbin Winantz
19. Abdelkader Bennaghmouch
20. Noud Slegers
21. Ben Ichigui
22. Pauline Smeets
23. Jan Smeet

Ik was gevraagd om op de lijst te gaan staan en plek 15 is voor mij prima, want het biedt de mogelijkheid om actief de campagne te ondersteunen en ook later 'van binnenuit' bij de fractie betrokken te blijven. Ik blijf mij verder echter volledig concentreren op het Provinciale Statenwerk. Een combinatie van gemeente- en provinciale politiek is - vanwege mijn gewone baan - voor mij geen optie.
Ik hoop dat de vele Sittard-Geleense mensen die in 2007 op mij gestemd hebben tijdens de Statenverkiezingen, op 3 maart gaan stemmen op een van de bovenstaande PvdAers.

Bezoekers in het Gouvernement (26 november)

Een van de beste manieren om te laten zien wat je als Provinciaal Statenlid doet, is door mensen uit te nodigen het Gouvernement te bezoeken. Naast het bekijken van de Statenzaal en een rondleiding door het gebouw waarin zo’n 900 ambtenaren werken, krijg je zo de tijd om vragen te beantwoorden, te discussiëren en achtergronden bij onderwerpen die op TV in 20 seconden behandeld worden, beter uit te leggen.

Vorige week kwamen 16 leden van de vereniging Orbis Amicorum op bezoek. Dit is een vereniging van oud-directeuren van basisscholen uit de Westelijke Mijnstreek. Gedurende bijna drie uur hebben we tal van onderwerpen besproken, van het functioneren van de besluitvorming en de gevolgen van krimp en vergrijzing in onze provincie tot de Buitenring Parkstad en de zogeheten bonnetjes-affaire.

Het bezoek maakte weer eens duidelijk hoe belangrijk het voor politici is dat ze met burgers in open gesprek gaan en geen onderwerp proberen te omzeilen of met een paar samenvattende kreten af te doen. Niet overal is een rechtvaardiging voor, maar anderzijds blijkt dat als je meer tijd neemt (en krijgt) om achtergronden voor een bepaalde positie of besluit uit te leggen, er ook beter en meer begrip voor jouw handelswijze ontstaat. Samengevat vond ik het een heel leuk bezoek en ik heb begrepen dat de vereniging ook tevreden was. Bijgevoegd een paar foto’s van een deelnemer aan het bezoek, de heer Leunissen, waarvoor mijn dank.

Veiligheid goederentreinen bij Venlo (schriftelijke vragen)

De veiligheid van het goederentreinverkeer is natuurlijk niet alleen in mijn eigen regio - Westelijke Mijnstreek - een belangrijk issue. Met name Venlo is dankzij de zogeheten Brabantroute een knooppunt voor goederenwagons vanuit de havens van Rotterdam en Amsterdam naar Duitsland. De drukte op het spoor wordt door de toenemende concurrentie tussen personen- en goederenvervoer alleen maar groter. Ik verwacht dat daardoor het goederenvervoer per spoor op termijn steeds verder "de nacht in wordt geduwd" wat zal leiden tot grotere geluidshinder en - mogelijk - veiligheidsrisico's in stadscentra waar die treinen doorheen moeten. Goederentreinen worden bovendien steeds langer: gemiddeld 600 tot 750 (= wettelijk maximum) meter lang. Dat komt neer op zo'n 30-50 wagons per trein. Langere treinen betekent ook dat de locomotieven die de wagons moeten trekken, zwaarder en sterker moeten zijn. Concreet komt dat erop neer dat er een groter beroep zal moeten worden gedaan op de zogeheten 6400-locs of een combinatie van locomotieven. Geen prettig vooruitzicht!

In Venlo maakt men zich zorgen over de veiligheid van het goederentreinverkeer via de Brabantroute. De provincie Brabant heeft onlangs gepubliceerd dat op deze route de afgelopen vijf jaar 70 goederentreinen door rood sein gereden zijn. Als je bedenkt dat een deel van deze treinen bestaat uit wagons met gevaarlijke en zeer gevaarlijke stoffen, dan is dit een verontrustend gegeven. De provincie Brabant heeft aangegeven dat men op Brabants grondgebied 2 miljoen euro wil investeren in de vernieuwing van het verouderde beveiligingssysteem op de Brabantroute. Ook de gemeenten langs het spoor betalen mee. Mijn Venlose collega Wouter Schenk heeft daarop vragen gesteld aan het College van B&W in Venlo. Hij wil weten of de gemeente zich ook zorgen maakt over de veiligheid op het spoor.
Aangezien de problematiek langse de Brabantlijn echter meer Limburgse gemeenten betreft, hebben Wouter en ik samen nu ook vragen gesteld aan Gedeputeerde Staten. GS moet wat ons betreft onderzoeken wat de onderhoudsstaat en de veiligheidsgraad van het bestaande beveiligingssysteem in Limburg is. Mocht het niet voldoen, dan moet de provincie - samen met de gemeenten - snel het geld bijeen brengen om ook op het Limburgse deel van het traject een nieuw systeem te plaatsen. Voor een kopie van de schriftelijke vragen MET de antwoorden van GS, klik HIER.

Provinciale Staten: Begroting 2010

Zoals ieder jaar is er begin december de begrotingsvergadering, waarin duidelijk wordt wat GS van plan zijn. De inzet van GS voor 2010 gaat vooral richting het verder ontwikkelen van de zogeheten Beeldbepalende Ontwikkelingsprojecten (BBOs). Dat zijn er een aantal: van de Floriade/Greenport via de Sportzone tot aan de Buitenring, de Europese Culturele Hoofdstad en de bouw van een cardio-vasculair centrum op Avantis. Veel van die projecten hebben het moeilijk, deels veroorzaakt door de economische/bankencrisis, maar deels ook omdat de afstemming en planning op lokaal en regionaal niveau soms moeizaam verloopt. Daarnaast zijn er nog de Regiovisies die in de eerste 18 maanden van de coalitieperiode samen met de Limburgse gemeentes zijn opgesteld. Daarin staat wat voor de provincies de belangrijkste projecten zijn waaraan de provincie zou moeten bijdragen. In de praktijk blijken GS niet heel erg happig om die prioriteitenlijst van de gemeentes te volgen. Er zijn maar een paar Regiovisies die nu ook daadwerkelijk worden uitgevoerd. Bij de andere geven de gemeentes en de provincie elkaar een beetje de schuld voor de vertraging: de kritiek gaat van 'ze schieten niet op' tot 'ze doen toch wat ze zelf willen' en 'ze zeggen wel dat ze het willen, maar zelf leggen ze geen cent op tafel. Dan doen wij het ook niet'.
Al met al een moeilijker proces dan twee jaar geleden gedacht. Dat betekent niet dat de benadering op zich fout is! Ik denk dat een Regioagenda er in principe voor zorgt dat de prioriteiten van gemeenten (ook onderling) en de provincie erlkaar versterken. Dat gebeurt nu gewoon te weinig. Het kan liggen aan een veel snellere verschuiving van prioriteiten bij de gemeenten ('brandjes blussen', waardoor middelen snel van de ene post naar de andere verschuiven), maar ook aan de politieke 'waan van de dag' op het provinciehuis. Als PvdA blijven we inzetten op de uitvoering van de Regioagenda's in heel Limburg, maar het betekent dat we in 2010 en 2011 heel kritisch zullen zijn op de voortgang hiervan.

Statenvergadering 9 oktober

De Statenvergadering van 9 oktober was hektisch en eindigde - met de rol van GS in het Sporting Limburg fusiespektakel - uiteindelijk met een motie van wantrouwen door de oppositie. Die motie werd door de coalitiepartijen en met oppositiepartij D66 verworpen. Het was bij voorbaat duidelijk dat vanwege de media-hype rondom de mislukte fusie, Sporting Limburg door de oppositie zou worden aangegrepen om een show te maken van de vermeende onbetrouwbare rol van onze Gouverneur Frissen en het college van GS als geheel. Dat de gedreigde motie van wantrouwen uiteindelijk ook echt werd ingediend, was dan toch nog een verrassing voor de meeste mensen. Als je naderhand met de hoofdrolspelers spreekt, dan lijkt het erop dat er op het moment van indiening vooral sprake was van een opeenstapeling van misverstanden die begon bij het voorbarige interview van L1 met SP-er Daan Prevoo. Op een directe vraag van L1 antwoordde Prevoo namelijk dat de motie in ieder geval zou worden ingediend, terwijl op dat moment in de Statenzaal de Gouverneur nog bezig was met zijn toespraak en het beantwoorden van vragen uit diezelfde oppositie. Dat schoot het College van GS duidelijk in het verkeerde keelgat: wat had het nog voor zin om vragen van de oppositie te beantwoorden als bij voorbaat vaststaat dat er een motie van wantrouwen wordt ingediend, zo was de woedende reactie van enkele GS-leden. Bij navraag bij SP-leider Thijs Coppes bleek dat de Gouverneur wat hem betrof de vragen zo goed beantwoordde, dat hij op dat moment de motie alsnog niet meer nodig achtte. Toen echter daarna GS-woordvoerder Ger Driessen namens het College zijn woede uitte over de uitspraken van Prevoo, kantelde de discussie opnieuw 180 graden en kwam de motie weer op tafel.

Mijn college Alouis Heijmans heeft op zijn weblog een uitstekende samenvatting van deze vergadering geschreven. Ik sluit mij daar graag bij aan. Om het leesgemak te vergroten heb ik de tekst van zijn weblogbijdrage hieronder gekopieerd:

Weblogtekst Alouis Heijmans
Het belooft in Provinciale Staten een enerverende dag te worden. Het debacle voetbalclub Sporting Limburg komt aan de orde: de fusieclub voortkomend uit Roda JC en Fortuna Sittard. Gouverneur Frissen heeft zich daar met hart en ziel voor ingezet. Naar zijn overtuiging zouden beide clubs op termijn alleen niet kunnen overleven. Te kleine budgetten en gebukt gaande onder een zware schuldenlast zouden zij geen rol meer kunnen spelen in Ere of Eerste divisie.
Toch ging het op het laatste moment compleet mis. Op 2 april nog een persconferentie waarin de geboorte van Sporting Limburg werd aangekondigd en een week later einde oefening. Iedereen in de gordijnen, grote ego’s aangetast. Wie was waar verantwoordelijk voor? De direct betrokken partijen, clubbestuurders en provincie, gingen rollebollend over straat. En dus moest er een nader onderzoek komen om uitsluitsel te geven over het hele proces.
De uitkomst van dat onderzoek is dat Frissen geen blaam treft. Geen harde toezeggingen gedaan, wel dat de bereidheid aanwezig was om € 6,5 miljoen uit te trekken op voorwaarde dat de schulden van de oude clubs zouden worden gesaneerd en dat het bedrijfsleven zou sponsoren. Maar in de rapportage wordt de rol van Frissen wel erg bescheiden voor het voetlicht gebracht. Tot het laatste toe, op 1 april nog een dag voor de persconferentie, overlegt Frissen met potentiële sponsoren. Maar desondanks, stelt Frissen enkele dagen later vast dat er te weinig politiek draagvlak is om het gevraagde geld beschikbaar te stellen. Aan de gestelde voorwaarden wordt niet voldaan en wordt de stekker uit Sporting Limburg getrokken. Verbijstering en woede bij de clubbestuurders die ondanks alle tegenstand van supporters zo hun nek hadden uitgestoken. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Frissen die te ver voor de troepen uitliep, wellicht. Had hij niet veel eerder moeten terugkoppelen naar de politiek met de vraag of hij nog voldoende werd gesteund in zijn pogingen Sporting Limburg van de grond te krijgen? Maar van de andere kant wat is er op zich mis mee dat Frissen zijn nek durfde uit te steken? Dat siert hem alleen maar. Dat ik persoonlijk een fusieclub in Zuid-Limburg nooit heb zien zitten doet daar niets aan af. Waar zijn we als overheid mee bezig om iedere keer weer voetbalclubs uit het financiële moeras te halen? De gemeente Sittard-Geleen had groot gelijk door niet meer de beurs te trekken om Fortuna-Sittard van de schulden af te helpen.

Uiteindelijk tijdens de verhitte debatten geeft Frissen na veel trekken en duwen aan dat hij inschattingsfouten heeft gemaakt. Dat er onder grote tijdsdruk moest worden gehandeld. Maar stelt ook dat hij niet alleen maar ingehuurd is om linten door te knippen. Feit is dat de clubbestuurders van een kouwe kermis zijn thuis gekomen. Voelen zich behoorlijk voor schut gezet en maken van hun hart geen moordkuil. Sef Vergoosen, toch niet de eerste de beste in voetballand, doet in de Statenvergadering verslag van zijn bevindingen. Op zich triest dat partijen zo op die manier tegenover elkaar zijn komen te staan. Zeker, Frissen heeft verwachtingen gewekt, is als kartrekker van groot belang geweest. Heeft ook steeds de voorwaarden aangegeven waaronder de provincie de beurs zou trekken. Maar eveneens begrijpelijk dat de clubs in de veronderstelling waren dat het wel goed zou komen. Niet dus en Frissen moet nu diep door het stof. Maar nogmaals dat kan gebeuren, niet ieder project wordt succesvol afgesloten. Het valt hem aan te rekenen dat hij beter had kunnen communiceren, naar de Staten toe en naderhand ook naar de clubbestuurders. Hen moeten meedelen dat ze samen geknokt hebben tot het laatste toe, maar dat hij er niet in geslaagd is voldoende draagvlak te creëren.

Na de eerste erupties komen de gemoederen in de loop van het debat weer tot rust. Totdat gedeputeerde Driessen het woord neemt en de SP vooringenomenheid verwijt door al op L1 televisie aan te kondigen met een motie van wantrouwen te komen, nog voordat Frissen heeft kunnen antwoorden. Op zich heeft Driessen daar een punt, maar draaft vervolgens door. Verwijt de SP en de totale oppositie alleen maar bezig te zijn met procedures in plaats van zich te richten op de inhoud van belangrijke thema’s. Die agressieve houding schiet compleet in het verkeerde keelgat met als gevolg dat het complete college van Gedeputeerde Staten nu een motie van wantrouwen aan de broek krijgt. Die wordt verworpen, al blijft het een uitermate onplezierig gegeven dat zoveel fracties die motie steunen. Zoiets blijft lang hangen. De onderlinge verhoudingen zullen er nog meer door onder druk komen staan. De relatie tussen een groot deel van de Staten en GS, als dagelijks bestuur van de provincie, zijn nu volledig verziekt. Was dit nu nodig geweest? Niet dus. Frissen wist op een gegeven moment de juiste toon te vinden, stelde zich kwetsbaar op. En dan dit. Jammer dat Driessen op zo’n belangrijk moment zich niet heeft weten in te tomen.