PvdA Limburg - Roy Pennings

Even een time-out

2011-08-01T08:05:00.005+02:00

Op het moment dat je zelf niet meer actief als politicus in de bankjes van het Gouvernement zit, neemt de afstand tot actuele politieke ontwikkelingen flink toe. Als eerste opvolger binnen de PvdA-Statenfractie ben ik nog wel vrijwel iedere week aanwezig bij de fractievergaderingen, maar doordat ik de provinciale besluitstukken niet meer structureel bestudeer, heb ik op dat punt ook minder te melden.

Het gevolg is dat ik zelf het nieuws moet halen uit de krant en uit opmerkingen die ik van zittende statenleden moet horen. Dat vind ik niet prettig, want dan schrijf ik vervolgens een mening over iets dat eerder al door een ander persoon is geinterpreteerd.

Om die reden heb ik besloten voorlopig een time-out te nemen op deze weblog. Hij blijft in de lucht en misschien schrijf ik er soms tussendoor nog iets op, maar voorlopig komen er dus geen nieuwe verhalen over de provinciale politiek. Dat verandert natuurlijk op het moment dat ik vanwege het vertrek van een zittend Statenlid of vanwege een nieuwe verkiezing (en laten we wel wezen: de PVV in de Staten is hard op weg om zichzelf uit een werkbare coalitie te cijferen...) weer in Provinciale Staten terecht zou komen.

Met groet
Roy

I agree that I don't agree met dit Coalitieakkoord + CDA-er Koopmans als nieuwe Gouverneur van Limburg???

2011-05-15T16:43:00.005+02:00

Én, hebt u ‘em ook al gelezen?! U weet wel: het nieuwe coalitieakkoord tussen de Limburgse PVV, CDA en VVD. Nee? Moet u echt doen: het kost niet meer dan 2 minuten van uw tijd (staat HIER).

Men heeft 9 weken gedaan over een paar kantjes met vrijwel geen inhoud. Om eerlijk te zijn: wat er in het akkoord staat is niet asociaal, maar ook niet sociaal. Het is niet tegen de natuur, maar zeker ook niet voor, het is niet tegen versterking van de Limburgse economie, maar doet er ook niet veel mee... Het verbaast mij ook niet dat gisteren de CDA-ledenvergadering unaniem voor het akkoord stemde. Er staat immers haast niks in waar je voor of tegen kunt zijn. Pragmatisme boven principes, dat wel. Maar is dit wat Limburg nu nodig heeft?

Het nieuwe trio in het Limburgs Parlement (foto: Trouw)

Eén ding is zeker: de politieke Librisprijs – als die zou bestaan – zal het nieuwe akkoord zeker niet krijgen. Kort samengevat staat erin dat het nieuwe motto voor Limburg is: ‘We konden het eigenlijk nergens over eens worden en daarom maken tot ons nieuwe 'Leitmotief' dat we ook geen visie nodig hebben’. In plaats daarvan staat op de eerste pagina het nieuwe kernbegrip dat onze provincie door de woelige economische en maatschappelijke storm heen moet helpen: “We agree to disagree”. Om freelance journalist Paul van der Steen te citeren: ”Het lijkt verdacht veel op verhul-gelul”. Van der Steen noemt het zoals het is: als je het over inhoudelijke zaken nergens eens kunt worden en het Limburgse CDA zich bovendien schaamt om de centrum-christelijke waarden overboord te hebben gegooid voor een associatie met de PVV, dan is er gewoon geen sprake van een stabiele coalitie. Het is ook geen tafelkleedje met wat rafels, nee, het zijn gewoon een hoop losse draadjes bij elkaar. PVV, CDA en VVD zijn natuurlijk de eersten die dat tegenspreken, maar wat mij betreft valt dat toch in de categorie “de keizer heeft geen kleren aan”. Vraag is nu wie van de drie partijen nu als eerste in de spiegel durft te kijken.

Aan de andere kant… ik denk dat iedereen wel begrijpt dat hoewel deze coalitie Limburg niet veel te bieden heeft, hij zeker erg goed is voor 'Den Haag'. Alles wijst erop dat onze Limburgse minister Verhagen en premier Rutte veel druk op het onderhandelingsproces hebben uitgeoefend in hun zoektocht naar legitimatie ‘in den lande’ voor samenwerking met de PVV. En omdat Geert Wilders ook dringend bestuurslegitimatie nodig heeft voordat zijn eigen houdbaarheidsdatum verstreken is, heeft hij Stassen nadrukkelijk de opdracht gegeven om coûte-que-coûte een coalitie te vormen ook al zou iedere eigen verkiezingsbelofte moeten worden ingeleverd. En aldus geschiedde: ik raad iedereen aan het uitstekende artikel over hoe de PVV haar standpunten heeft weggegeven in het blad De Pers even te lezen (artikel staat HIER).

Wilders wil snel ‘salonfähig’ zijn voor een eigen gooi naar het premierschap, maar moet zich nu nog laten welgevallen dat hij nergens bestuurlijk aan meedoet en ook geen bestuurders heeft. Limburg moet daar verandering in brengen, al hebben de beide nieuwe PVV-gedeputeerden geen enkel benul wat het is om een provincie (of iets anders) te besturen. Interessant overigens ook dat de nieuwe fractievoorzitter van de PVV in het Limburgs Parlement straks ook niet Laurence Stassen heet, maar Ronald Bosman. Mevrouw Stassen heeft aangegeven het te druk te hebben met haar werk in het Europees Parlement, ook al wachten we nog steeds op een concreet voorbeeld van hoe zij de belangen van Limburg behartigt. Ik volg het Europees parlement al heel lang, maar verder dan de PVV-roep deze week (niet van Stassen overigens) waarom Nederland niet voor het informele financiële overleg over Griekenland was uitgenodigd, is het nog niet gekomen.

Ger Koopmans: wil hij Gouverneur van Limburg worden?? (foto: dePers.nl)

Maar de push en sturing vanuit Den Haag is vermoedelijk nog niet afgelopen. Ik heb in een eerder artikel al eens geschreven over het zogeheten ‘klasje’ van CDA Tweede Kamerlid Ger Koopmans. Hij is de drijvende kracht en interne mentor van de nieuwe generatie CDA-ers in Limburg. Zowel lijsttrekker/fractievoorzitter Martijn Van Helvert als ook CDA-gewestdirecteur en Statenlid Hubert Mackus worden al tijden door hem gesouffleerd. Koopmans, die bekend staat om zijn uitspraak: “Ik lees nooit Kamerstukken” en groot voorstander van samenwerking met de PVV, heeft via zijn twee onervaren onderhandelaars (Van Helvert en Akkermans) heel handig gebruik gemaakt van de naar bestuurservaring smachtende PVV. Het lijkt erop dat hij dit succes nu wil gaan verzilveren.

Niet voor niets gaan in het Maastrichtse nu geruchten rond dat Koopmans zich gaat aanmelden om later dit jaar partijgenoot Frissen op te volgen als nieuwe gouverneur van Limburg. Zou het onderdeel zijn geweest van de coalitiedeal…?

CDA in de knel… dus VVD ook ?!

2011-03-29T17:36:00.010+02:00

Mark Verheijen (foto: L1)

VVD voorman Mark Verheijen heeft het warm. Niet door de aangename lentetemperatuur buiten, maar door de strop waarmee de provinciale CDA zichzelf op dit moment bezig is de keel dicht te drukken. Verheijen had het allemaal zo mooi bedacht: hij zou wel even de regie voeren over de totstandkoming van zijn provinciale droomcoalitie tussen VVD, CDA en PVV en daarmee ook richting Den Haag verdere legitimering bieden voor Mark Rutte’s kabinet. Toch mooi als je baantjes van landelijke partijvoorzitter, provinciale lijsttrekker en wethouder in Venlo zo netjes in elkaar grijpen. Inmiddels is alom in Maastricht bekend dat de onzeker ogende Laurence Stassen van de PVV zich graag door Verheijen laat leiden in het voor haar onbekende Maastrichtse gekonkel dat coalitievorming heet. Maar terwijl Verheijen dacht dat twee stabiele partijen (VVD en CDA) een onervaren en nogal-eens-uit-de-bocht-gierende PVV wel zouden kunnen managen, gaat nu juist het CDA onderuit.

Ger Driessen

Let wel: ik vind de stap van Ger Driessen om uit de fractie te stappen getuigen van grote durf en betrokkenheid. Dat er echter meer aan de hand is dan het initiële verwijt aan het adres van CDA-gewestvoorzitter Dieudonné Akkermans, is wel duidelijk. Het is tijd voor een afrekening binnen de CDA-gelederen. Akkermans staat al tijden op de interne ‘weg-ermee’ lijst van een aantal CDA-afdelingen. Los van zijn zeer eigengereide en inflexibele optreden als gewestvoorzitter wordt hem nog steeds zijn twijfelachtige optreden in de Sinterklaasaffaire voorgehouden. Zo wil het CDA niet bekend staan! Het onderzoek naar de fouten bij de opstelling van de provinciale CDA-kieslijst zal Akkermans waarschijnlijk verder in de problemen brengen, want hoe het ook gelopen is, als gewestvoorzitter ben jij verantwoordelijk. Het vertrek van Akkermans van het provinciale toneel kan dus eigenlijk niet meer zijn dan een kwestie van tijd. Daarmee verdwijnt voor hem ook de stille hoop op – toch – een post als gedeputeerde.

CDA-gewestvoorzitter Akkermans (bron: watzijnditvoorgrappen.nl)

Driessen – en met hem sinds vandaag ook CDA-Statenlid Jeu Titulaer – dringen ook aan op het vertrek van Akkermans als delegatielid bij de coalitieonderhandelingen met Verheijen en Stassen. Als argument wordt genoemd dat je zoiets delicaats niet kunt overlaten aan slechts twee onervaren onderhandelaars. Een terecht punt, vind ik overigens. Het zou mij niet verbazen als tenminste Driessen daarbij ook denkt: als Akkermans van het onderhandelingstoneel verdwijnt, dan klapt ook de positie van lijsttrekker, mede-CDA-onderhandelaar en mede-Echtenaar Martijn van Helvert. Het feit dat de coalitieonderhandeling met de PVV lijkt op een spelletje ‘Echter toepen’ had Van Helvert's geloofwaardigheid al geen goed gedaan. Zonder Akkermans als bondgenoot in de fractie zit hij plotseling (weer) ingeklemd tussen een paar echte zwaargewichten in zijn fractie die ieder hun eigen agenda hebben. Noel Lebens is de gedoodverfde eerste gedeputeerde namens het CDA. Hij heeft niets te winnen of te verliezen in dit gevecht en houdt zich nu vooral heel stil. Geert Frische wil nu eindelijk zijn ‘ga verder naar START’-bonnetje voor het gedeputeerdenschap inwisselen, nadat hij bij het eerdere vertrek van CDA-gedeputeerde Herman Vrehen moest blijven watertrappelen als fractievoorzitter. En dan is er natuurlijk nog Ger Driessen zelf, die in ieder geval zeker weet dat zolang Akkermans aan het roer staat, hij geen enkele kans maakt om opnieuw gedeputeerde te worden. Als Akkermans weg is, dan liggen de kaarten weer heel anders. Van Helvert en Hubert Mackus, CDA-directeur voor Limburg en mede-Statenlid, zullen nog wel merken wat 30 jaar politieke ervaring precies inhoudt…

En Verheijen? Die ziet met lede ogen aan dat zijn gedroomde coalitiebootje niet één maar twee flinke lekken in de bodem heeft. Hij kan moeilijk over drie maanden terug naar Mark Rutte met de melding dat zijn provinciale VVD-CDA-PVV coalitie al geïmplodeerd is. Dat zou landelijk zeker niet goed staan en Verheijen’s verdere politieke carrièrekansen in gevaar kunnen brengen. Misschien kijkt hij inmiddels al voorzichtig om zich heen naar alternatieven, want er zijn nog genoeg andere coalitie-opties met partijen die wel met beide benen op de grond staan.

Laurence Stassen (foto: L1)

Tenslotte nog de PVV: die zal straks ongetwijfeld een zucht van opluchting slaken als de VVD besluit het roer om te gooien. Een plekje in de oppositiebanken geeft ruimte om het vak van politicus te leren en in de tussentijd door te gaan met het afgeven op het oude pluche. Geert zal tevreden zijn.

Ook al heeft dit niks met Limburg te maken...

2011-03-23T14:05:00.001+01:00

Het plaatje is te aardig om niet verder verspreid te worden...

Brug bij Lutterade eindelijk af: hulde voor resultaat!

2011-03-22T07:10:00.028+01:00

Ik ben afgelopen week voor het eerst over de nieuwe brug bij het Geleense station Lutterade gewandeld. Het moet gezegd: een mooie oplossing die uitstekend past in de omgeving. Chapeau, al is de uitvoering behoorlijk anders - en duurder - dan dat de oorspronkelijke initiatiefnemers voor ogen stond.

Het heeft lang geduurd en er moest heel veel gepraat worden om de brug te krijgen. Het idee kwam van het Bewonersplatform Geleen-West, dat nu weliswaar ter ziele is, maar dat destijds flink de trom roerde over de veiligheid van voetgangers en fietsers (vooral schoolgaande jeugd) bij de spoorovergang en de nieuwe Westelijke Randweg. Enrico Cramer uit Krawinkel maakte tijdens één van de vergaderingen de opmerking dat de nieuwe Randweg – toen nog gepland zonder enig stoplicht of andere verkeersmaatregel – een extra gevaarlijk obstakel was voor overstekende fietsers die zich een paar meter ervoor al door de dubbele spoorovergang hebben moeten slingeren.

Halfverdiepte wegligging naast het spoor. Onderste foto: de Dorpskrant

Dit punt is vervolgens door het platform opgepakt en uitvoerig met de verantwoordelijk wethouder Walter Lennertz en de projectleider (nu wethouder) Guyt besproken. Daar stuitte het plan voor een brug op flinke weerstand, want eigen onderzoeken hadden aangegeven dat maatregelen niet nodig waren. De wegversmalling bij de spoorwegovergang zou zorgen dat auto’s langzamer gingen rijden en vanzelf stoppen voor overstekende mensen. Ook bemiddelingspogingen van het Regionaal Overleg Verkeersveiligheid (ROVL) brachten geen oplossing, omdat een gemeentelijk onderzoek door adviesbureau Arcadis had aangetoond dat een oversteekplaats zonder verdere maatregelen veilig genoeg was. Wie het niet veilig genoeg vond, kon toch de Tunnelstraat nemen, werd gesteld. Een tweede onderzoek – op verzoek van het Platform - door DHV kwam tot precies de tegenovergestelde conclusie: de oversteek Lutterade was onveilig. Er moest een aparte voorziening komen omdat in de praktijk niemand de lange omweg via de Tunnelstraat zou kiezen. Zeker ouderen en rolstoelgebruikers niet.

Het platform koos toen voor de politieke weg en vroeg de PvdA een motie in te dienen. Het GOB schaarde zich ook achter de motie toen huidig wethouder Els Meewis zelf ter plaatse nog eens geteld had dat meer dan 600 mensen bij Lutterade de Randweg tijdens spitsuur overstaken (vooral fietsende jeugd op weg naar school). De meeste andere partijen wilden ook meewerken, met uitzondering van de Stadspartij van fractieleider Ton Raven. Deze ex-wethouder uit Geleen was heel negatief en vond een veiligere oversteekplaats overbodig. Raven verwees naar eigen (nooit boven tafel gekomen) onderzoek dat hij nog als wethouder had laten uitvoeren naar de veiligheid van een Randweg.


Ton Raven (Stadspartij) was tegen aanleg

In de weken en maanden ervoor had het platform al veel informatie gezocht naar mogelijke brugconstructies en wegverdiepingen. Wethouder Lennertz had zelf ook acht varianten laten maken, waarvan er zonder meer 6 in de praktijk niet haalbaar waren. Nummers 7 en 8 waren beide oplossingen met stoplichten. Voor het platform was dit niet acceptabel, omdat het onwaarschijnlijk was dat scholieren met haast en in de regen zich veel van een stoplicht zouden aantrekken.

Jo Sluyter (GOB):doorbraak

Uiteindelijk bracht raadslid Jo Sluyter een doorbraak: hij nam mij (ik was voorzitter van het platform) mee naar Maasmechelen, waar een lichte, houten voetgangers- en fietsersbrug was gebouwd over een doorgaande weg (de weg vanaf de snelwegrotonde achterlangs naar het M2 winkelcentrum). Die brug, gemaakt door een bedrijf uit Friesland, leek uitstekend geschikt. Met eigen ogen zagen we dat ook mensen met rolstoelen de brug goed overkwamen. De kosten – aldus de Friese bruggenbouwer – lagen bij ongeveer zes ton. Al snel kreeg deze brugkeuze de bijnaam ‘Sluyterbrug’. Jo Sluyter heeft zelf altijd gezegd niet echt blij te zijn met deze bijnaam, maar ik vind hem zelf eigenlijk wel toepasselijk. Ere wie ere toekomt!

Sindsdien zijn we ‘veel bruggen gepasseerd’: vertraging in de planning, aanvullend onderzoek naar explosieven uit de Tweede Wereldoorlog, een hogedruk gasleiding, vervuilde grond, de uitrit voor de politie… allemaal zaken die eerst nog moesten worden opgelost en die flink meer geld kostten dan oorspronkelijk (met bijkomende kosten op €1 miljoen) geraamd. De rol van het platform was toen al uitgespeeld. Mijn verbazing was vorig jaar wel groot toen duidelijk werd dat het allereerste voorstel van het platform, namelijk een halfverdiepte Randweg – uiteindelijk toch door de gemeente is overgenomen. Als inwoner van Geleen ben ik blij met het resultaat.

Vrijdag 25 maart is de officiële opening van de brug, maar bij dezen van mij alvast een oprecht bedankje aan de mensen die – zeker in het begin - hebben doorgezet: Henk de Boer (destijds fractievoorzitter PvdA), Els Meewis, Pieter Meekels en Jo Sluyter. En natuurlijk hulde aan de man die als eerste oog voor het probleem had: Enrico Cramer!

Over hoe je de Limburgse economie zeker niet vooruit helpt

2011-03-18T18:42:00.002+01:00

PVV-er Cor Bosman (foto: ANP)

Het vraagt wel lef als je op de kunstbeurs Tefaf platvloers zegt dat Maastricht zich maar niet kandidaat moet stellen om in 2018 Europese hoofdstad te worden, omdat dat “toch maar een linkse hobby” is. Lef, omdat het gezegd werd op een plek waar op dat moment vreselijk veel geld wordt uitgegeven dat ten goede komt aan de Limburgse economie. Ook lef, omdat de spreker – PVV Statenlid Cor Bosman uit Roermond – al bij het allereerste begin van zijn provinciale politieke loopbaan laat zien hoe weinig hij en zijn partij op hebben met de economische ontwikkeling van onze regio. Het is dát, of hij heeft in vroeger jaren tijdens de economieles niet opgelet.

Onlangs is een grootschalig onderzoek uitgevoerd naar de opbrengst van het zijn van ‘Culturele Hoofdstad’. Hoogleraar Greg Richards van de universiteit Tilburg bekeek wat er bij 25 eerdere Culturele Hoofdsteden uiteindelijk was verdiend. Voorbeelden van eerdere Culturele Hoofdsteden zijn Antwerpen en Liverpool. Richard’s conclusie: de totale economische impact is ongeveer twee keer zo groot als de investering, met uitschieters naar een factor vijf (Liverpool heeft uiteindelijk 1 miljard euro overgehouden aan een investering van 200 miljoen euro). Op dit moment is het Ruhrgebied culturele hoofdstad van Europa en daar rekent men ook met een flinke financiële opbrengst. Zelfs met een conservatieve inschatting ligt in onze provincie zo’n 100 miljoen euro voor het oprapen! Het overgrote deel van het geld komt overigens uit bestedingen van bezoekers aan Maastricht en de omliggende gemeentes. Denk daarbij aan hotelovernachtingen en horeca-inkomsten.

Belangrijker is misschien nog wel dat bewezen is dat de voorzieningen die ten behoeve van de Culturele Hoofdstad worden gerealiseerd een blijvende aantrekkende werking hebben op jonge hoogopgeleide werkzoekenden, waar onze bedrijven zo om verlegen zitten. In een aantal steden werd ook de sociale binding tussen verschillende lagen van de bevolking sterker omdat iedereen trots was op zijn stad en meer meedeed met culturele activiteiten (Luxemburg en Sibiu).

Als Bosman dus zijn partijleider nakletst over ‘linkse hobbies’, dan kan ik niet anders concluderen dan dat Bosman geen eigen mening heeft, niet nadenkt en zeker niet begrijpt dat je eerst geld moet uitgeven om daarna meer geld te verdienen. Dat is geld waar Henk en Ingrid weer hun brood mee moeten verdienen. Laten we Henk en Ingrid vooral die kans geven!

Oorverdovende stilte

2011-03-17T08:11:00.002+01:00

Het is oorverdovend stil in de Limburgse politiek. Niet dat er niets gebeurt, verre van dat, maar iedereen wacht op morgen. Morgen (vrijdag) wil de PVV namelijk verkondigen met welke partijen zij denkt een coalitie te gaan vormen. Die doelstelling – mits waargemaakt – wordt in ieder geval een mijlpaal in de Limburgse politiek.

Terecht merkte gisteren Henk Smeijsters (opinie-artikel in De Limburger, 16-3-2011) al op dat deelname in een coalitie betekent dat de PVV als partij haar zo geliefde rol als boze buitenstaander van de gevestigde politiek moet laten varen. Daarmee wordt de PVV ‘eindelijk’ zelf onderdeel van het gevestigde systeem en zal ook zij voor haar acties straks verantwoording moeten afleggen. We zullen zien waar dat toe leidt. Ik heb zelf vorige week ook al gesteld dat, als Geert Wilders nog premier wil worden, hij niet meer te lang moet wachten. Met in gedachte hoe diverse PVV-Tweede Kamerleden zich tot nu hebben gedragen, ga ik er vanuit dat eerste politieke debacles in de diverse provincies snel zullen volgen en dat kost Wilders alleen maar stemmen. De vermeende schandalen van de gevestigde politiek waarmee de PVV nu de woede van de burgers schuurt, worden dan ook de PVV zelf onder de neus gehouden. Deze ontwikkeling is al meer ‘angry-outsider’-partijen fataal geworden.

Daarnaast sta ik ook te popelen om te horen wat CDA-voorman Martijn van Helvert nu echt bedoelde met zijn opmerking richting de Limburgse CDA-leden, toen hij zei dat hij zich echt niet door de landelijke CDA-fractie laat voorschrijven in welke coalitie hij zijn fractie moet leiden. Is het een gemeende waarschuwing aan Maxime Verhagen dat de Limburgse CDA alsnog niet van zijn geloof afstapt en het christelijk-sociale mededogen voorrang geeft boven de Haagse rechtse hardvochtigheid? Of probeert Van Helvert alleen een politiek spelletje te spelen, wetende dat zijn partij de sleutel in handen heeft voor eerste regeringsverantwoordelijkheid van de PVV in Nederland. Wil de Limburgse PVV echt volwassen worden, dan moet ze daarvoor bij het CDA een zware tol betalen in vorm van een groot aantal concessies. Concreet zal het CDA zijn eigen voorkeursportefeuilles willen samenstellen met daarin veel landbouw en weinig natuur. Ook de verdere verdeling van poppetjes en middelen (“niet korten op de verenigingen waar wij onze achterban hebben…”).

De VVD hoor je in dit spel verder helemaal niet. Voorman Mark Verheijen is al lang blij dat hij mee mag doen, hopend dat zijn grote tromgeroffel tijdens de verkiezingen- dat blijk gaf van een behoorlijke zelfoverschatting, - snel wordt vergeten. De VVD stond op zeven zetels en komt in deze rechtse hoogtijdagen niet verder dan acht. VVD-rechtsbuiten Van Rey zal dan in ieder geval blij zijn, wetende dat zijn oude fractiemedewerker Wilders goed verankerd is in het Limburgs Parlement en hij zelf nog vier jaar als gevestigde senior van de oude-politiek mag doorbrengen in de Haagse Eerste Kamer.

Als de PVV echt gaat regeren in Maastricht, dan staat nu ook de PvdA voor het eerst in 36 jaar buiten het college en de bestuursverantwoordelijkheid. Dat is wennen, want daar wil de partij zeker niet staan. De komende tijd zal zeker ook worden doorgebracht met bespiegelingen waar het fout gegaan is en waar veranderingen nodig zijn. Misschien biedt het echter ook kansen om de voorheen toch vaker wat gespannen relatie met de andere linkse partijen weer aan te halen.

Geen plek voor Roy in de Statenzaal, maar weblog blijft actief

2011-03-04T10:05:00.008+01:00

Officieel wordt pas vanmiddag bekend welke kandidaten ook daadwerkelijk een zetel in het Limburgs Parlement zullen krijgen. Tegelijkertijd staat op de website van veel gemeenten de precieze uitslag per kandidaat al genoemd. Het is dan ook niet moeilijk uit te tellen welke kandidaten de benodigde 2400 voorkeurstemmen hebben behaald.

Wetende dat de PvdA in totaal zes zetels krijgt, kom ik dan tot de conclusie dat ik de kiesdrempel deze keer niet op eigen kracht heb gehaald (totaal: 1808 stemmen), terwijl mijn collega Hans Bosch (die achter mij op de kandidatenlijst stond op plaats 5) uit Kerkrade dat wel heeft gedaan. Daarmee schuift hij dus naar boven en betekent dit dat ik in de nieuwe periode geen Statenlid meer ben. Een flinke teleurstelling, dat is zeker! Het is echter iets waar je als politicus altijd rekening mee moet houden.

Dit gezegd hebbende, blijft er nog een kleine optie open: ik ben de zogeheten 'eerste-opvolger' voor een vertrekkend PvdA-Statenlid uit Zuid-Limburg. Dat vertrek kan komen doordat een zittend Statenlid afscheid neemt van de politiek of als de PvdA toch deelneemt aan de coalitie en de lijsttrekker daardoor gedeputeerde wordt.

De onderhandelingen over de coalitie beginnen na komende week en worden geleid door de PVV. En al worden eventuele onderhandelingen van onze kant geleid door lijsttrekker Bert Kersten, ga ik er vanuit dat wij als PvdA geen coalitiepartner van de PVV wil zijn. Mocht de PVV er echter met andere partijen ook niet uitkomen, dan is er nog een andere coalitie mogelijk, namelijk van VVD, CDA, PvdA en GroenLinks/SP. Een succesvolle combinatie zou er toe leiden dat Bert Kersten dan alsnog gedeputeerde wordt, waardoor de opvolger een zetel in Provinciale Staten krijgt. Dat is echter wel erg ver vooruit (wens-)denken. Vooralsnog hangt alles af van de opstelling van VVD en CDA ten opzichte van de plannen van de PVV.

Weblog blijft actief!

Ook als ik geen Statenlid ben, ga ik door met het schrijven over politieke onderwerpen die spelen in deze provincie, in de Westelijke Mijnstreek en in Sittard-Geleen. Wie interesse heeft om te lezen wat ik vind, is hierbij van harte uitgenodigd.

Met groet

Roy

Uitslag verkiezingen: PvdA 6 zetels

2011-03-03T11:22:00.008+01:00

Aantal stemmen in Sittard-Geleen

De provinciale verkiezingen zijn voorbij. Als PvdA Limburg verliezen we twee zetels. Gisteravond leek het er lange tijd op dat we toch ook een zevende zetel zouden halen (nog altijd minder dan de acht die we de afgelopen periode hadden), maar dat bleek dus niet het geval. Jammer! In Limburg verloren we in totaal 2,4% van onze kiezers, maar er waren duidelijke uitschieters naar boven en beneden. In Onderbanken wonnen we 3,1%, terwijl we in Stein 9,2% verloren. In Sittard-Geleen zakten we 3,2% (waarmee we op 13,8% van de stemmen kwamen), dat is zo ongeveer 'in de middenmoot'. Daar tegenover staat dat alleen in Limburg de PVV de grootste partij is geworden.

Uitslag in percentages in Sittard-Geleen

Wie van de kandidaten uiteindelijk ook Statenlid wordt, is nog niet duidelijk. Daarvoor moeten ook de voorkeurstemmen worden meegeteld. Die uitslag komt pas aanstaande vrijdagmiddag. Volgens de voorlopige uitslagen heb ik in Sittard-Geleen in ieder geval al 1245 voorkeurstemmen ontvangen. Een geweldig aantal! In totaal zijn echter tenminste 2400 voorkeurstemmen nodig om zeker te zijn van een zetel.

Het is nu wachten op de PVV, die als grootste partij (met 10 zetels) het initiatief moet nemen voor coalitieonderhandelingen. Zij gaat de komende dagen en weken met de verschillende partijen praten. Ik ga er vanuit dat wij daarbij niet een hoge prioriteit hebben, net zoals wij al eerder ook onze mening over het PVV-programma duidelijk hebben uitgesproken. Daarbij moet niet vergeten worden dat een coalitie zonder de PVV ook gewoon mogelijk is. PvdA+CDA+VVD met GroenLinks of SP kunnen ook goed samengaan en vertegenwoordigen samen ook een hele duidelijke meerderheid van de Limburgse bevolking.

En terwijl de verkiezingsborden langzaam aan opgeruimd worden, wil ik hierbij de gelegenheid nemen om alle PvdA-kiezers en iedereen die mij de afgelopen weken en maanden bij de campagne heeft ondersteund, van harte te bedanken. In coalitie of in oppositie, de PvdA blijft staan voor eerlijk delen en samen sterk!

Met vriendelijke groet

Roy

Vandaag verkiezingen. U stemt toch zeker ook...?!!!

2011-03-02T08:25:00.004+01:00

Vandaag zijn de verkiezingen. Ik heb vanmorgen vroeg mijn stem uitgebracht op het stembureau in basisschool De Springplank in Lindenheuvel (Geleen). Een stem voor een eerlijke verdeling van de bezuinigingslasten en een faire kans op een goede toekomst in Limburg: een baan met perspectief, een aantrekkelijke woonomgeving met de juiste voorzieningen, goed onderwijs en respect voor elkaar. Een toekomst in Europa en mét Europa.

Gaat u ook stemmen vandaag en mag ik rekenen op uw voorkeurstem?

Roy Pennings, PvdA

lijst 3, plaats 4 (Zd-Limburg)

lijst 3, plaats 16 (N-Limburg)

Alvast bedankt.

Ongegeneerd bezuinigen op lage- en middeninkomens

2011-02-28T12:16:00.007+01:00

De provinciale verkiezingen zijn over 2 dagen. Voor iedereen die nog eens op een rijtje wil hebben op welke manieren onze rechtse regering met een meerderheid in Tweede én Eerste Kamer ongegeneerd bij de midden- en lagere inkomens wil gaan bezuinigen, is hier nog eens een overzichtsfilmpje:

Stemmen op de PvdA tijdens de Provinciale Statenverkiezingen is belangrijk, want dáár ligt de sleutel om Nederland weer een eerlijker en socialer gezicht te geven.

Is 'Grijs Limburg' juist tegen alles wat vergrijzing draaglijk maakt?

2011-02-28T07:45:00.017+01:00

Afgelopen weekend stond er een opinie-artikel van journaliste Marcia Luyten in het NRC (26-2) met de provocerende titel: "Grijs Limburg is juist tegen alles wat Limburg draaglijk maakt". Luyten analyseert hoe de bevolkingskrimp en onzekerheid leidt tot radicaal PVV-stemgedrag, ook al wordt er ondertussen op gemeentelijk en provinciaal niveau hard gewerkt aan verbetering van de woon- en leefomstandigheden en werk, zoals bijvoorbeeld in de Sittardse ex-mijnwerkerswijk Sanderbout. Drie citaten:

"Een krimpende bevolking kiest conservatief. Haar blikveld is niet zo groot. En wat buiten de kleine kring gebeurt, wordt snel als een bedreiging ervaren. In het stemhokje wordt beslist hoe we de gevolgen van krimp gaan opvangen. Met een stem voor behoud van wat er nog is van het vroeger waarnaar wordt terugverlangd, gaat de toekomst verloren. (...) De blijvers zijn die met in de global economy minste kansen. Die zijn gemakkelijk gekant tegen wat vreemd is; in hun oude leven is al genoeg veranderd – en meestal niet ten goede."
"De Limburgers bewezen al eerder tegen hun eigenbelang te stemmen. In de regio waar Aken en Brussel fysiek, cultureel en economisch dichterbij zijn dan Den Haag en Amsterdam, stemde in 2005 een ruime meerderheid tegen Europa."
"In de grijze periferie stemt het volk tegen verhoging van de AOW-leeftijd, tegen flexibilisering van de arbeidsmarkt, tegen subsidies op cultuur, tegen Europa, tegen buitenlanders – al zijn die er in Limburg niet veel. Daarmee stemt het volk van Limburg voor een beleid waarmee fatsoenlijke zorg voor steeds meer ouderen onwaarschijnlijk is. Wat uiteindelijk rest is een zichzelf vermeerderend vat vol rancune. Daar valt straks niks meer te beleven."

Luyten's opmerkingen liggen grotendeels in het verlengde van mijn eerdere weblog over de Tweede Kamerverkiezingen in 2010 en geven een zorgelijk beeld voor onze toekomst.

Maar dan opeens... de nieuwste peilingen (Dagblad De Limburger) laten een paar dagen voor de verkiezingen een duidelijke tegenbeweging zien: de PvdA stijgt sterk en is in Limburg de grootste sociale tegenkracht tegen ongenuanceerd conservatisme. De PVV en de VVD verliezen veel zetels en ook het CDA hobbelt verder achteruit.

Voor mij is dit een duidelijk teken: sociaal Limburg is klaarwakker en laat op 2 maart zien dat Limburg niet Geert's gedroomde 'heart land' is.

Luyten's artikel staat HIER.

Campagnefinale op markten Sittard en Geleen

2011-02-26T19:03:00.118+01:00

Wat een heerlijke laatste grote campagnedag! Met eerst stralende zon en daarna flinke regen stonden we zaterdag duidelijk zichtbaar op de markten van Sittard en Geleen. Het eerste dat opviel was de grote belangstelling van de marktbezoekers voor de politiek en de verkiezingen. Dat is wel eens anders geweest. We kregen een groot aantal positieve reacties over inmiddels veel stevigere PvdA-campagne tegen het kabinetsbeleid en tegen de harde opstelling van VVD en PVV ten aanzien van bezuinigingen, verdeling van lasten, natuur en werk. Het contrast dat we proberen te laten zien, lijkt goed bij de mensen door te dringen. Men ziet wel degelijk dat de huidige regering de al door hen besloten pijnlijke maatregelen voor de midden- en lage inkomens alleen maar heeft uitgesteld tot na de provinciale verkiezingen. Onze stelling dat een stem voor de VVD of het CDA ook een stem is voor de denkbeelden van de PVV in de Eerste Kamer, komt ook goed door. Ik heb maar weinig mensen gesproken die zeiden dat ze niet gingen stemmen.

Voor mij heel opvallend was het moment dat zo'n 7-8 vrijwilligers van de PVV in hun wit glimmende jasjes tussen ons in folders begonnen uit te delen. Ze konden er maar weinig kwijt. In plaats daarvan kwam plotseling een aantal mensen demonstratief naar ons en vroeg om een roos en een PvdA-folder. Het PVV-folderen duurde nog geen 10 minuten, toen waren ze weg. Net zoals ze ook bij alle andere verkiezingsactiviteiten in onze provincie nergens te zien waren.

Komende woensdag zijn de verkiezingen. Na de verhoudingsgewijs slechte uitgangspositie een paar maanden geleden, zie ik nu de uitslag voor Provinciale Staten heel positief tegemoet. We willen graag bijdragen aan een nieuwe coalitie en daar zullen we - met behoud van onze principes en kernpunten - ver in gaan. Wat we niet doen - en dat is eerder onder luid applaus van alle Limburgse PvdA-leden door Frans Timmermans luid en duidelijk uitgesproken - is samenwerken met de PVV. Ik respecteer ieders keuze voor de PVV, maar deze partij staat met haar ideeën zover van mij/ons af, dat samenwerking in een coalitie echt uitgesloten is. Ik hoop dat de Limburgse VVD en CDA ook nog eens goed nadenken voordat ze besluiten om de Haagse kamikaze ook naar onze provincie te halen.

Drie keer ging het mis...nu kunnen we 1 ding rechtzetten!

2011-02-23T07:17:00.001+01:00

In 2010 ging het tot drie keer toe helemaal mis met Nederland. Tot drie keer toe gebeurde er iets wat we liever niet hadden zien gebeuren. Eén ding kunnen we rechtzetten. Dat kan ik niet alleen. Daar heb ik uw hulp bij nodig. Klik op het filmpje voor meer informatie:

Canvassen in de kou: Limbrichterveld

2011-02-20T16:22:00.003+01:00

Canvassen is campagne voeren bij de mensen op de stoep. Samen met Tweede Kamerlid Pauline Smeets en andere afdelingsleden was ik zaterdag in de Sittardse wijk Limbrichterveld. We zijn niet 'gewoon' folders gaan rondbrengen, maar probeerden om echt met de bewoners in gesprek te komen. Het viel op dat veel mensen in de wijk echt van plan zijn te gaan stemmen op 2 maart. Het was duidelijk dat ze inzagen dat er deze keer heel wat op het spel staat. Maar twee keer spraken we met mensen die absoluut niet van plan zijn om te gaan stemmen. Ik vind dat een bemoedigend teken.

Een punt van zorg was de positie van het winkelcentrum van Limbrichterveld als mogelijk de Nettorama uit het centrum van Sittard (langs de Rijksweg) wordt verplaatst naar het voormalige budo-terrein. Onderzoek geeft aan dat een aantal ondernemers deze concurrentie waarschijnlijk niet aan zal kunnen, waardoor het winkelcentrum dan dreigt leeg te lopen. Ik heb deze zorg meteen teruggelegd bij onze PvdA-wethouder Ruud Guyt, die aangaf dat het besluit over de nieuwe locatie voor de Nettorama nog niet gevallen is en dat de gemeente in ieder geval al een miljoen euro klaar heeft staan om het winkelcentrum juist te vernieuwen en uit te breiden. Hier moeten echter ook de vastgoedeigenaars van het winkelcentrum aan meedoen en daar wordt nog steeds op gewacht. Na een paar uur canvassen waren mijn handen zo koud dat ik het foldermateriaal niet eens meer kon vouwen. Tijd om naar huis te gaan...

Limburgse campagne met Job Cohen

2011-02-18T22:25:00.024+01:00

Job Cohen in Sanderbout

De vrijdagmiddag staat helemaal in het teken van het bezoek van Job Cohen en Kim Putters (1e Kamer) aan Limburg. Om 12 uur ontmoeten we de wijkvereniging van de Sittardse wijk Sanderbout, die ons bijpraat over de herstructurering van deze Vogelaarwijk. Sanderbout is een wijk met een trots mijnwerkersverleden waar voornamelijk buitenlandse mijnwerkers werden gevestigd. De woningen waren goed voor die tijd, maar de wijk werd 2km buiten Sittard geplaatst omdat de stad deze mijnwerkers liever niet binnen de eigen poort wilde hebben. Inmiddels ligt Sanderbout in het hart van de fusiegemeente Sittard-Geleen, maar is de wijk qua woningkwaliteit en sociale samenhang sterk achteruitgegaan.

Met Kim Putters (PvdA 1e Kamer) op de foto

De voorzitter van de vereniging vertelt Cohen hoe zij de problemen van de wijk op de lokale, provinciale en landelijke politieke agenda hebben gekregen en welke stappen sindsdien zijn gezet. Nog steeds zijn niet alle problemen verholpen, maar dankzij de financiële ondersteuning van gemeente, provincie en Rijk zijn veel woningen inmiddels gerenoveerd of gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw. Bovendien probeert Sanderbout voor haar sociale voorzieningen aansluiting te vinden bij de buurwijk Ophoven. Alleen zo kunnen beide 'krimpwijken' de voorzieningen behouden. Cohen spreekt zijn bewondering uit voor de inzet van de wijk en belooft zich ook de komende jaren ervoor in te zetten dat de bezuinigingen deze positieve ontwikkeling niet onderuit halen.

Van Sanderbout gaan we door naar Vrieheide en buurthuis 't Heitje. Daar vertelt de voorzitter van de wijkorganisatie ook over de moeilijke omvorming van zijn wijk en de krimp die ertoe leidt dat de wijk steeds verder leegloopt. Onze provinciaal PvdA-lijsttrekker Bert Kersten presenteert vervolgens een duidelijk stappenplan over hoe wij de komende jaren met de krimp in de Parkstad willen omgaan. Het is een duidelijk teken richting Job Cohen, dat we in Limburg niet bij de pakken blijven stilzitten.

De derde halteplaats is bij het Xonar medisch kleuterdagverblijf. Hier worden kleine kinderen begeleid die een veelheid van fysieke (medische), sociale en geestelijke problemen hebben. De directeur vertelt dat de vraag door ouders naar ondersteuning bij de zorg van hun kinderen heel groot is, maar dat de bezuinigingen van de huidige regering ertoe leiden dat over 2 maanden 2 van de 9 afdelingen gesloten en een deel van de begeleidsters ontslagen zal moeten worden. Op onze vraag wat er met de kinderen gebeurt, is het antwoord niet heel duidelijk: de wachtlijsten zullen beduidend langer worden en de begeleiding minder lang en minder intensief. De kinderen en hun ouder zijn hiervan de dupe. Voor mij een onbegrijpelijke keuze van de rechtse regering, die blijkbaar een belastingverlichting voor de hoge inkomens belangrijker vindt dan de gezondheid en de toekomst van deze zeer kwetsbare kinderen.

We eindigen de dag op de universiteit van Maastricht, waar oud-rector magnificus Job Cohen met studenten praat over de toegang en financiering van het hoger onderwijs.

Voor mij was vandaag een goede campagnedag, waar ik opnieuw duidelijk op het netvlies heb gekregen waarom ik voor de PvdA campagne voer tegen dit kabinetsbeleid.

Wandelen voor behoud Limburgse natuur

2011-02-18T19:56:00.008+01:00

Het is vrijdagochtend en om 10.00 uur begint in Millen (net over de grens) een nieuwe wandeling van de verenigde Limburgse natuurorganisaties. Zij hebben de politieke partijen gevraagd mee te lopen in deze derde wandeling op rij, beginnend in Gennep en eindigend in Maastricht. De organisaties vragen zo aandacht voor een groot dreigend probleem als gevolg van de bezuinigingsplannen van staatssecretaris Bleker (CDA). Naast mezelf zijn alleen de SP (Marleen van Rijnsbergen) en PNL (Ton Raven) verschenen. Burgemeester Sjraar Cox loopt ook mee.

Wandelen voor de natuur

Al meer dan tien jaar proberen alle Nederlandse provincies om de vele versnipperde natuurgebieden met elkaar te verbinden tot een zogeheten Ecologische Hoofdstructuur (EHS). Hierdoor worden deze natuurgebieden aantrekkelijker voor recreatie, kunnen dieren makkelijker van het ene naar het andere gebied komen (behoud van diersoorten) en is er schaalvoordeel bij het onderhoud van die gebieden. De EHS is niet ontstaan vanuit een 'linkse hobby', want het is - zeker in onze provincie - altijd door de VVD en het CDA ondersteund. Vele tientallen miljoenen zijn tot nu geïnvesteerd, waardoor we in Limburg na tien jaar ongeveer 90% van de natuurgebieden gekoppeld hebben. Het heeft ertoe geleid dat onze natuur een economische factor van formaat is geworden die beduidend meer geld opbrengt dan bijvoorbeeld de landbouw. Inmiddels zijn heel veel ondernemers voor hun bedrijf afhankelijk van de bezoekers die ons natuurschoon willen bekijken.

VVD, CDA en PVV zeggen in hun verkiezingsprogramma dat het nu genoeg is. Die laatste 10% hoeven niet meer, stellen zij. De natuurorganisaties maken zich over die houding grote zorgen. Het succes tot nu toe heeft ervoor gezorgd dat landeigenaren (en boeren!) steeds vaker bereid zijn om hun grond te verkopen om zo die EHS mogelijk te maken. Als we daar nu mee stoppen, dan is de kans groot dat de grond gebruikt gaat worden voor verdere bebouwing en industrie, waardoor de kans op een complete EHS voor vele jaren verkeken zal zijn. Ze willen het natuurlijk niet toegeven, maar met staatssecretaris Bleker zijn de rechtse partijen nu begonnen met een desinvestering in onze natuur. Als PvdA zien we het economische en het maatschappelijke belang van een hoogwaardige natuur. Het is geen hobby, maar een basisbehoefte van nu en van de volgende generaties.

Graetheide-debat (2): bij krimp wel of niet bouwen?

2011-02-17T20:27:00.009+01:00

De Limburgse bevolking krimpt. We zijn niet de enige, want de bevolking van alle provincies gaat de komende 40 jaar krimpen, maar bij ons gebeurt het het eerst. Dat betekent dat wij geen voorbeeld hebben en onze provincie zelf moet uitzoeken hoe we het best met krimp kunnen omgaan. Krimp is een serieuze zaak: minder mensen betekent dat belangrijke voorzieningen steeds moeilijker te handhaven zijn. Een supermarkt kan immers alleen draaien als er voldoende klanten zijn. De kosten voor behoud van de bibliotheek of de basisschool moeten gedragen worden door minder belastinginkomsten van de gemeente. Dat geldt ook voor wegonderhoud, groenvoorziening en zorgvoorzieningen.

Het Graetheide-debat werd uitgezonden door START TV en

Lokale Omroep Stein (schuif tijdbalk naar 14:28 minuten).

Het Graetheide-comité had de stelling opgeworpen dat het onzinnig is om in tijden van krimp nieuwe huizen te bouwen. Als PvdA zijn we het daarmee niet eens. Krimp is een natuurlijk verschijnsel dat geen bedreiging hoeft te zijn. Je moet er wel slim mee omgaan en ervoor zorgen dat je de dynamiek in dorpen en steden niet verliest.

Concreet houdt dat in dat als je mensen in Limburg wilt houden, je beter rekening moet houden met de woonwensen van de woonconsument (de potentiële huurder of koper dus). En die wensen zijn de laatste jaren flink veranderd. Mensen willen minder in steden wonen en in oudere huizen. Er is meer behoefte aan betaalbare woningen met veel groen. Huizen moeten groter zijn en voldoen aan meer woonwensen tegelijk: gericht op gezin, maar ook leeftijdsbestendig.


Geplande woonlocatie Bramert-Noord

Nu heeft het bouwen van alleen maar nieuwe huizen ook weinig zin als je niet tegelijkertijd iets doet aan het totale huizenbestand. Als PvdA willen we dan ook een strak 1-erbij, 1-eraf beleid: voor iedere nieuwe woning moet tenminste 1 bestaande woning die niet meer aan de wooneisen van deze tijd voldoet, worden gesloopt. Dit beleid leidt er ook toe dat de huidige kernen meer ruimte krijgen voor groenvoorzieningen, waardoor het ook daar prettiger wordt om te wonen. Verdunning in de kernen in plaats van indikking. Natuurlijk zijn er ook mensen die juist in de stad willen wonen. Daar moeten we ook voor zorgen, zodat gebieden zoals bij het voormalige ziekenhuis weer opbloeien.

Samengevat vinden wij dat alleen als we aan de veranderde woonwensen gaan voldoen, we er voor kunnen zorgen dat jonge Limburgers zich hier thuis blijven voelen en dat Limburgers (en anderen!) die nu buiten Limburg wonen, zich weer in Limburg gaan vestigen. In deze visie valt dus ook een ontwikkeling als Bramert-Noord, een geplande nieuwe wijk aan de rand van Urmond. Daar zijn 350 nieuwe woningen gepland die bedoeld zijn om nieuwe inwoners te trekken die onder meer straks op de Chemelot-campus gaan werken (foto: Graetheidecomité).

Graetheide-debat (1): geen PVV te zien

2011-02-17T20:25:00.007+01:00

De PVV was (weer) de grote afwezige tijdens de reeks van verkiezingsdebatten voor de provinciale verkiezingen. Het verbaast mij niet: Ze zullen zelf ook de afweging gemaakt hebben dat ze alleen maar stemmen kunnen verliezen als ze zich nu inhoudelijk meten met de andere partijen. Ter voorbereiding op het Graetheide-debat van gisteren had ik wel opnieuw het verkiezingsprogramma van de PVV gelezen en ik kwam daar zoveel tegenstrijdigheden in hun eigen doelstellingen tegen, dat - als ik Cor Bosman was en nummer 3 op de PVV-lijst stond - ik me ook niet prettig zou voelen. Ik zal daar deze week nog een apart stukje over schrijven. Desondanks jammer dat Bosman er niet was, want ik was graag de discussie over de toekomst van het Graetheidegebied, de natuurontwikkeling in onze provincie en de gevolgen van de bevolkingskrimp met hem aangegaan.

Graetheide-debat

Gelukkig waren Erik Koppe (VVD) en Martijn van Helvert (CDA) er ook nog, die voor een volle zaal verkondigden dat ze (ook) geen geld meer willen uitgeven aan verdere natuurontwikkeling in de Westelijke Mijnstreek. Onder het motto: we gaan bezuinigen, moest het volgens hen maar afgelopen zijn met het aaneensluiten van de restjes waardevolle natuur die we nog hebben in onze regio. Dat dit een enorme desinvestering in onze economie betekent, ontging hen volledig. Dat inmiddels onze natuur een veel grotere inkomstenbron voor deze provincie is dan bijvoorbeeld de landbouw, en dat we een steeds sneller groeiend aantal 'natuurondernemers' (ondernemers in horeca, recreatie etc.) hebben, was niet aan hen besteed. "Wij zijn er voor de mens en niet voor de natuur", was Koppe's stelling. Zowel de zaal als ook vele onderzoeken geven echter aan dat mensen naast werk ook prettig willen wonen en voldoende voorzieningen (supermarkt, bakker, huisarts) nodig hebben om zich ergens thuis te voelen. Hoewel Koppe om het hardst riep dat juist hij de krimp te lijf wil gaan, is hij met zijn VVD-programma vooral bezig om tegen jonge Limburgers en mensen die naar Limburg zouden willen verhuizen te zeggen: ons interesseert jouw woongenot en leefbaarheid niet, dus kom maar vooral niet hier wonen. CDA-er Van Helvert nam niet eens de moeite om op de vragen van gespreksleider Jan de Koning (L1Laat) in te gaan. Natuur was dan weliswaar geen prioriteit meer, maar "wij helpen toch de fanfaren en de harmonieën...", was zijn pleidooi. Toch weer een bijzondere actie van Van Helvert, als je bedenkt dat zijn partij cultuurbeleid en cultuursubsidies in onze provincie vrijwel onmogelijk wil maken.

Zowel het CDA als de VVD gaven in het debat ook duidelijk aan dat Graetheide in toekomst nog steeds gebruikt moet kunnen worden voor uitbreiding van het industriegebied Chemelot. Als PvdA in de provincie en in de gemeenteraad van Sittard-Geleen zijn we daar volstrekt op tegen. We moeten in de provincie op heel korte termijn de definitieve besluitvormende stappen zetten om Graetheide GROEN te houden. Koppe en Van Helvert willen blijkbaar vooral Chemelot's belang dienen door de mogelijkheid voor uitbreiding van de Chemelot-campus op Greatheide zo lang mogelijk open te houden. Op het huidige Chemelotterrein is echter nog voor meer dan 20 jaar plek voor die campus en voor de zware industrie. De afgelopen jaren hebben bovendien laten zien dat zware industrie met steeds minder plaats toe kan, dus is er geen enkele reden om aan te nemen dat Graetheide voor het overleven van Chemelot nodig is.
Bovendien is het vreemd dat CDA en VVD er vanuit gaan dat een uitbreiding van een campus op hetzelfde aaneengesloten terrein móet gebeuren. Dat is onzin, kijk maar eens naar onze universiteiten, die ieder meerdere campussen/dependences hebben. Waarom zouden we voor die eventuele uitbreiding dan niet het oude Philipsterrein in Sittard de Borrekuil in Geleen kunnen gebruiken?!

OPAC opslag van energie (schema: Elsevier/Graetheidecomité)

Uiteraard kwam tijdens het debat ook de mogelijke komst van de OPAC naar Graetheide aan de orde. OPAC staat voor ondergrondse energieopslag, waarmee teveel aan opgewekte electriciteit door windmolens als bestaande energiecentrales tijdelijk kan worden opgeslagen. Als gedeputeerde maakt onze lijsttrekker Bert Kersten zich sterk om de mogelijkheden van OPAC te onderzoeken. OPAC past namelijk nadrukkelijk binnen de PvdA-doelstellingen om bij te dragen aan een milieuvriendelijkere energievoorziening voor onze provincie. Bovendien levert de bouw van een OPAC gedurende 7 jaar heel veel banen op; banen die we hard nodig hebben. Kersten heeft in Provinciale Staten daarom voorgesteld om 5 miljoen euro bij te dragen om de technische en economische haalbaarheid te onderzoeken. We weten dus nog helemaal niet of er ooit een OPAC komt en er is al helemaal geen besluit genomen dat Graetheide dan hét aangewezen gebied hiervoor is. Niet onderzoeken zou echter betekenen dat we niet eens willen weten of we milieuvriendelijke energieopslag en werkgelegenheid te combineren zijn. Voor de duidelijkheid: de provincie gaat die OPAC niet bouwen. Dat moeten particuliere partijen dan maar doen.
Onze Statenfractie is tot nu sceptisch geweest over de OPAC. Dat zal zo blijven totdat het onderzoek is afgerond en we uitgebreid met de betrokken gemeenten en burgers over de wenselijkheid hebben gepraat.

Rozen met Valentijn

2011-02-15T08:30:00.002+01:00

Gisteren was het Valentijnsdag, dus met rode rozen kun je haast niet stuk. We waren dan ook om vijf uur 's middags in de stromende regen met honderden rozen op het station in Sittard om ze uit te delen. Het initiatief met als slogan "Wat heb jij een heerlijke stem - mag ik hem op 2 maart van je hebben?" werd door de reizigers zeer op prijs gesteld. In minder dan een uur waren ze op. We kwamen zelfs mensen tegen met rozen die ze van collega-PvdA-ers op andere stations hadden ontvangen. Prima actie, met mijn dank aan Bep Mergelsberg, Maret Celis en Jeu Remmers.

Verkiezingsdebat Graetheide

2011-02-14T12:46:00.004+01:00

Woensdagavond 16 februari doe ik mee aan het verkiezingsdebat van Stichting Graetheidecomité over de toekomst van Graetheide en de gevolgen van bevolkingskrimp in onze regio. Aan de orde komen ook de plannen voor een grootschalige energie-opslag en meer passieve recreatie tussen Grasbroek en het Limbrichterbos. Aan het debat doen alle partijen mee en het wordt gehouden van 19.45 uur - 22.00 uur in het MFC aan de Bergerweg 1 in Berg aan de Maas.

Interview over Buitenring op TV Limburg

2011-01-19T14:13:00.008+01:00

Gisteren was ik te gast bij het programma Limburg Vandaag op TVLimburg. Ik werd geinterviewd over de Buitenring. Presentratrice Joes Boonen wilde weten hoe zo'n besluitvormingsproces nou verloopt en hoe je als politicus met dit soort besluiten omgaat. Wil je het 10-minuten durende interview zien, klik dan op het plaatje:

Start van verkiezingscampagne: helpt u mee?

2011-01-07T13:10:00.014+01:00

Op 2 maart zijn de Provinciale Statenverkiezingen. Het is erop-of-eronder voor progressief Nederland, want met uw stem bepaalt u ook wie er in de Eerste Kamer komt en daarmee definitief het land regeert. Op dit moment kunnen we als PvdA nog steeds de onrechtvaardige en extreme (bezuinigings-) maatregelen van het rechtse kabinet voorkomen. Uw stem op de PvdA is dus hard nodig!

Bij deze Statenverkiezingen sta ik op plaats 4 van de PvdA-kandidatenlijst (lijst 3) in Zuid-Limburg en op plaats 16 in Noord-Limburg.
Ik heb mij opnieuw verkiesbaar gesteld omdat ik Respect voor anderen, de 'Menselijke Maat' en het 'Met elkaar Verbinden' als centrale elementen in mijn levensopvatting heb. Ik hoop en denk dat velen van u dat ook hebben. Juist nu komen deze waarden en normen in het gedrang.

Bent u het met mij eens dat we op 2 maart de kans voor een links-progressief Limburg moeten pakken en wilt u daarbij helpen door het doorsturen van een mail, het ophangen van een poster, het rondbrengen van folders, het uitdelen van rozen op straat of het informeren van uw vrienden en kennissen? Reageer dan op dit bericht door het sturen van een email naar: roy@pennings.biz. Naast uw contactgegevens hoor ik graag van u wat u zou willen doen om de PvdA-campagne in Limburg te ondersteunen. Vanaf 25 januari heb ik mijn persoonlijk verkiezingsmateriaal klaar. De provinciale campagne op straat begint in de eerste week van februari.

Ik ga voor een eerlijk Limburg en eerlijk Nederland! Helpt u mee?

2011: Een spannend jaar voor progressief Limburg!

2011-01-03T08:21:00.015+01:00

Het nieuwe jaar is begonnen. Ik wens iedereen een heel gezond, vrolijk en aangenaam 2011 toe. Mijn goede voornemens zijn beperkt, want anders houd ik het toch niet vol. Zo gaat dat met voornemens...

In ieder geval ga ik de komende twee maanden helemaal inzetten voor een goede verkiezingsuitslag voor de PvdA en daarna weer vier jaar hard werken om onze provincie een prettig leefbare provincie te houden, met kansen en een plaats voor iedereen. Op 2 maart maken we samen die keuze, want een stem bij de Provinciale Statenverkiezingen is ook een stem voor de Eerste Kamer, waar nu de rechtse coalitie hoopt op een grote eigen zege, met de PVV voorop.

Ik vind dat we het ons niet kunnen permitteren om deze provincie en ons land te laten regeren door mensen die alleen op emotie spelen en zich weinig gelegen laten liggen aan feiten en oplossingen voor maatschappelijke problemen die we - zonder twijfel - hebben. Ik zie niets in het verbaal opblazen van non-thema's als 'wel/geen halalvlees op het provinciehuis' (overigens staat in Venlo één van Europa's grootste producenten van halalvlees met export naar de hele wereld, die werk verschaft aan vele tientallen werknemers uit de regio Venlo) of de slogan 'geen moskee maar carnaval'. Het leidt af van onderwerpen die onze provinciale politiek echt moet aanpakken: (dreigende) werkloosheid, vereenzaming, (te) lage opleiding, armoede. Maar daar horen we de PVV (en in haar kielzog: de VVD) niet over!
Als ik lijsttrekker Verheijen van de VVD hoor praten over een kleinere provincie waar veel minder ambtenaren zouden moeten zitten, dan denk ik: 'Die ambtenaren voeren uit wat de politiek bedenkt'. Begin na 2 maart dus vooral met het bijstellen van je eigen ambities, meneer Verheijen! En over zijn bewering dat veel zaken gemeentelijk veel beter geregeld zouden kunnen worden, heb ik zo mijn twijfels als ik naar Verheijen's staat van dienst in Venlo kijk. In ieder geval neemt daar het aantal ambtenaren niet af dankzij onze VVD-wethouder aldaar...

Wat we vooral nodig hebben is respect voor elkaar. Als via de Statenverkiezing de PVV straks misschien stevig in de Eerste Kamer zit, dan is het wel zo'n beetje afgelopen met al die zaken die we onszelf al die jaren als positieve eigenschap van de Nederlander hebben voorgehouden. En zeker in een zo centraal gelegen provincie als Limburg, dat het toch vooral moet hebben van zijn gastvrijheid en zijn talenkennis, komt het neer op de vraag of we in Limburg AFkomst stellen vóór TOEkomst.

De maatschappelijke pijn wordt pas écht zichtbaar na 2 maart, als de PVV in de Eerste Kamer komt: de bijstandsouder, werkende ouder met kinderen, kleine ondernemer, student, alleenstaande, starter op de woningmarkt, AOW'er, chronisch zieke, gehandicapte, gelovige, theaterfan, Schlagermusik- en WMC-fan en nog vele anderen worden de komende vier jaar keihard gepakt door rechts. Twee maart is de laatste kans om dit tegen te houden!

Vertrek Gouverneur Frissen en de kniestoot van PVVer Van Vliet

2010-12-26T16:20:00.006+01:00

Een kerst-mis kan zo voor zijn eigen verrassingen zorgen. In zijn preek op kerstnacht vroeg de pastoor met enige scepsis aan de aanwezigen of ‘ZIJ wel de deur van de herberg open zouden hebben gezet voor Jozef en Maria?!’ Hij refereerde aan wat hij las in de krant en steeds zag op TV over het buitensluiten van mensen door politici, die steeds hardere tegenstellingen formuleren om het ‘eigen nest’ vooral van haar ‘eigenheid’ te overtuigen. De pastoor stelde daar tegenover dat de schuur in het veld WEL openstond voor iedereen die de net geboren Jezus wilde zien, van de laag geboren herders tot aan koningen uit den vreemde. Juist in die openheid om anderen toe te laten en zelf als religie en maatschappij flexibel te zijn, ligt de kracht van ons christelijk geloof, zo was zijn conclusie.

Ik zie in de preek een waarschuwing en een appel aan onze Limburgse politiek, waar de VVD de afgelopen vier jaar vooral uit lijkt te zijn geweest op persoonlijke beschadiging van bestuurders. In mijn ogen gingen de acties van specifieke VVD-Statenleden veel verder dan de normale politieke controlefunctie van een oppositiepartij en hadden de aantijgingen tijdens Statenvergaderingen en in commissies meer weg van een vendetta. Er zullen ook andere redenen zijn, maar ik denk dat het besluit van gouverneur Frissen om de Limburgse politiek te verlaten hier veel mee te maken heeft. Met name VVD coryfee Jos van Reij’s ronduit agressieve houding in deze jaren, is een toonbeeld van hoe we in onze maatschappij nu met elkaar omgaan. De veelgehoorde normen- en waardendiscussie gaat dan ook nergens over, want in ons land is volstrekt geen overeenstemming wat die normen en waarden – waar we zo graag naar terug willen – nu eigenlijk zijn. Dat dit in de politiek zo duidelijk zichtbaar is, is niet meer dan een gevolg van de manier waarop mensen elkaar nu op straat, in de supermarkt of in de buurt aanspreken. We doen het blijkbaar allemaal.

Gouverneur Frissen was deze strijd moe: zijn opvatting van wat politiek is, hoe politici met elkaar het debat op inhoud voeren en het respect van en voor de overheid, behoort tot een vergaan tijdperk. De ongenuanceerde aantijgingen, waarbij handig emotie wordt ingezet om vooral vooroordelen te bevestigen, zijn nu aan de orde van de dag. Jammer! Frissen’s vertrek is vooral een veeg teken voor de komende jaren in de Limburgse politiek. Ongeacht of je op dit moment tevreden bent met wat de Provincie doet, is mijn verwachting dat we de al ingezette neergang van politieke normen en waarden nu pas echt zullen gaan ervaren. Het eerste voorbeeld is al binnen: aanstaand PVV-Statenlid Van Vliet claimt met het vertrek van Frissen zijn eerste succes al binnen te hebben. Letterlijk (uit mijn herinnering): “Mijn duwtje aan de stoel van Frissen richting zijn vertrek”. Van Vliet kent Frissen niet en heeft hem nooit zien werken. Maar dat weerhoudt hem niet om even een flinke kniestoot uit te delen. Dat staat blijkbaar goed bij zijn achterban. Diezelfde achterban die zich eerder heeft afgekeerd van de politiek omdat die niet voldoende zou gaan over inhoud en het algemeen belang. Ik neem het Van Vliet zelf overigens niet eens kwalijk. Hij is duidelijk een uitvergroting van de tijdgeest waarin we leven (foto Van Vliet: ANP).

Voor de komende jaren ben ik wel benieuwd hoe deze Haagse meneer Van Vliet denkt te kunnen volhouden dat “Limburg voor de Limburgers” is (en de rest moet maar over de grens…), “Brabant voor de Brabanders” (en ook hier de rest maar over de grens) etc. Nog even en de culturele scheiding tussen onze provincies is een feit. Het wachten is dan alleen nog op een onvervalsbaar Limburgs paspoort, uitgegeven door onze toekomstige PVV-minister van Binnen- én Buitenlandse Zaken, Laurence Stassen.

Vliegveld Maastricht en de goedkope vluchten

2010-10-18T12:32:00.006+02:00

Vorige week werd ik door het VPRO-programma ''Goudzoekers" gevraagd om deel te nemen in hun onderzoek of de zogeheten 'low-cost' carriers (goedkope vliegtuigmaatschappijen) wel of niet misbruik maken van hun machtspositie ten opzichte van de regionale vliegvelden. De programmamaker wilde vooral weten of de huidige situatie - waarin de maatschappijen passagiers voor nauwelijks een tientje naar de andere kant van Europa vervoeren - er toe leidt dat uiteindelijk de belastingbetaler opdraait voor de werkelijke kosten.
In het programma werd ook gekeken naar de positie van vliegveld Maastricht (MAA). Juist dit vliegveld heeft eerder dit jaar aangegeven het structurele verlies niet meer te kunnen/willen dragen en vraagt de provincie om in toekomst (weer) de kosten voor het beheer en onderhoud van de infrastructuur van het vliegveld (landingsbanen, brandweer, gebouwen etc.) op zich te nemen. De verwachting is dat in de komende twee maanden de business case hiervoor aan PS zal worden gepresenteerd. Dan moeten we besluiten of onder meer de low-cost carriers werkelijk iets bijdragen aan de economie van Limburg of dat dit vooral een marketingtruc lijkt te zijn, waarbij dit soort maatschappijen het ene regionale vliegveld uitspeelt tegen het andere.
De uitzending was te zien op 20 oktober om 19.20 uur. De link naar de uitzending staat HIER.

Politiek besluit Buitenring is genomen

2010-10-18T12:25:00.014+02:00

Een week geleden heeft een meerderheid van de Staten besloten om de aanleg van de Buitenring Parkstad Limburg (BPL) goed te keuren. Ook de PvdA-fractie heeft in meerderheid voor het voorstel gestemd, omdat we van mening zijn dat nut en noodzaak van de 2x2-baansweg duidelijk zijn aangetoond. Onze belangrijkste redenen waren:

alle Parkstadgemeenten vragen sinds eind jaren '90 uitdrukkelijk om aanleg van de Buitenring ter versterking van de economische structuur en de interne bereikbaarheid in hun regio (ook Kerkrade, al wil deze een andere Buitenring). Los van het eigen onderzoek over nut & noodzaak door de provincie, wordt de centrale rol van de BPL in de economische ontwikkeling nog eens onderstreept in de 'Regiovisie Parkstad' die onlangs door alle Parkstadgemeenten is vastgesteld. Als we accepteren dat politieke besluiten op een zo laag mogelijk overheidsniveau en zo dicht mogelijk bij de burger gemaakt moeten worden, dan moeten we ook accepteren dat de gemeentebesturen en gemeenteraden in de Parkstad het beste weten wat er voor hun regio goed is. Als PvdA-fractie in Provinciale Staten ondersteunen en delen we de Regiovisie (kaart: De Limburger).

de combinatie van verbeterde leefbaarheid in de kernen (geen vrachtwagens meer door kleine straten die daarvoor helemaal niet zijn bedoeld), duidelijke scheiding van (doorgaande) verkeersstromenen van verkeersveiligheid vormen tezamen voldoende reden om te kiezen voor de aanleg van een nieuwe weg die toekomstbestendig is. Daarbij is goed gekeken naar de krimp en vergrijzing die de regio de komende jaren nog tegemoet gaat. Ook als je de allerlaatste cijfers op dit gebied meeneemt, blijft de aanleg van een 2x2-baansweg om de oostelijke flank van Parkstad verantwoord.

We hebben ruim 2 jaar gedaanover ons besluit. In die tijd hebben we meerdere keren gesproken met allerlei belanghebbenden en met de gemeentebesturen en diverse raadsleden. Er zijn meerdere commissievergaderingen aan de Buitenring gewijd, waarin zowel voor- als tegenstanders konden inspreken. We hebben meerdere bezoeken ter plaatse gedaan, hebben een inspraakavond gehouden en zijn drie weken geleden ook - zoals eerder beloofd - terug naar Brunssum gekomen om de redenen voor ons uiteindelijke standpunt uit te leggen aan geïnteresseerde bewoners. Tenslotte zijn er nog de vele zienswijzen geweest. Bij het lezen daarvan hebben we ons voornamelijk gericht op de opmerkingen die het Algemeen Belang (ie. nut & noodzaak) van de Buitenring betwijfeldenof die de milieu-effecten van de weg te groot achtten. Daarbij hebben we ook nadrukkelijk gekeken naar de haalbaarheid en effectiviteit van de zogeheten nul+-optie (een alternatieve route tussen de gemeentes over bestaande weg met extra rotondes) en naar de genomen maatregelen om waardevolle natuur te sparen/compenseren.
Voor ons is de nul+-optie geen haalbaar alternatief gebleken. Er zijn meerdere - beperkte - studies gedaan naar het probleemoplossend vermogen van deze weg. Daarbij kwam consistent naar voren dat de weg leidt tot nieuwe verkeersproblemen elders in de Parkstad. Los daarvan gaat de nul+-optie nog steeds langs en door woonkernen en over wegdelen die we juist willen ontlasten. Ook zien we structurele problemen bij de afwikkeling van het verkeer dat van de nieuwe afrit bij Nuth zal komen.
Wat milieu-effecten betreft hebben we heel precies gekeken naar de mogelijkheden om waardevolle natuur te ontzien. Dat heeft geleid tot meerdere grote aanpassingen van de Buitenring ten opzichte van de originele versie. Vervolgens hebben we onderzocht of voor de overige trajecten nog oplossingen te bedenken waren of dat alleen gecompenseerd kon worden. We zijn ervan overtuigd dat alle noodzakelijke onderzoeken zijn gedaan en dat alles is gedaan om zoveel mogelijk uit natuurgebieden te blijven. De compensatiemaatregelen zijn wat ons betreft zowel wat kwantiteit als ook naar kwaliteit in orde. Dat kan ook haast niet anders, want er moet aan 7 verschillende milieuwetten worden voldaan.
We begrijpen dat voor individuele mensen die langs de Buitenring komen te wonen, ons besluit moeilijk of niet acceptabel zal zijn. We kunnen ons de kwaadheid van deze mensen heel goed voorstellen. Desondanks moeten wij een keuze maken tussen Algemeen Belang en Individueel Belang. In dit geval was voor ons het Algemeen Belang voor de hele regio zo groot, dat we daarin gekozen hebben voor de aanleg van de BPL. We gaan er vanuit dat de provincie ruimhartig zal zijn met schadeloosstelling. Ik heb daar tijdens het debat ook nog eens extra op aangedrongen. Zeker in situaties waar de grens tussen planschade en het opkopen van het eigendom nog maar nauwelijks is vast te stellen, moet de provincie wat ons betreft de mensen de gelegenheid bieden om elders opnieuw te beginnen. Het wachten is nu op de Raad van State-uitspraak (foto: www.buitenring.net).
Tenslotte: van begin af aan was de afspraak dat de gemeenten eventuele aanpassingen op hun gemeentelijke wegen zelf zouden betalen. Samen met de VVD hebben we als PvdA-fractie een motie opgesteld die GS opdraagt te onderzoeken in hoeverre we alsnog een deel van die kosten door de provincie kunnen laten betalen. Op die manier proberen we ervoor te zorgen dat de gemeenten niet nog eens flinke extra kosten voor hun kiezen krijgen.
De Statenvergadering was live te volgen via het internet. Je kunt het nog eens terugzien door op deze LINK te klikken.

Waar vind ik het Inpassingsplan voor de Buitenring??

2010-06-24T07:20:00.001+02:00

Het is niet makkelijk om het Provinciaal Inpassingsplan (PIP) voor de Buitenring te vinden. Naast de papieren versie die gelukkig op een aantal gemeentehuizen en bibliotheken ter inzage ligt, moet je voor een online-versie goed zoeken. Dat zou eigenlijk veel handiger moeten en ik heb de griffie op het Provinciehuis gevraagd om een rechtstreekse link naar de documenten te maken. Totdat die link er is, kun je alleen als volgt bij het PIP komen: klik HIER.

Buitenring: besluitvorming over aanleg gaat beginnen

2010-06-21T07:04:00.005+02:00

Afgelopen vrijdag werd in de commissie Fysiek Domein de zogeheten Basisrapportage Buitenring besproken. Dit rapport bevat nog eens stap-voor-stap alle besluitvormingsmomenten en afwegingen die tot nu toe over de Buitenring zijn genomen. Het gaat dan vooral om afstemmingen en overeenkomsten tussen de Parkstadgemeenten, het Parkstadbestuur en gedeputeerde Driessen. Het stuk is een noodzakelijk element binnen de provinciale regeling voor de zogeheten Beeldbepalende Objecten (BBOs) en een handig naslagwerk voor iedereen die wil nalezen wanneer er wat besloten werd en door wie. Zonder de rapportage kan de besluitvorming op provinciaal niveau niet verdergaan.
Aangezien het om een opsomming van feiten en gebeurtenissen gaat, was het stuk voor geen van de fracties controversieel; er worden immers nog geen besluiten genomen over het wel/niet aanleggen van de weg. Desondanks blijkt dat ook een feitenrelaas nog interpretatieverschillen kan oproepen. De afgelopen week heb ik opnieuw met vrijwel alle Parkstadbestuurders en de PvdA-fracties gesproken. Daaruit bleek wederom dat bij alle gemeentes geen twijfel erover bestaat dat de Buitenring er moet komen; inclusief Kerkrade. Het verschil van inzicht bestaat over de financiering van de optimalisaties van de originele Buitenring. Die optimalisaties maken de weg veel beter vanuit maatschappelijk en landschappelijk oogpunt, maar kosten ook in totaal 45 miljoen euro meer. Er is een formule afgesproken hoe deze kosten gezamenlijk door de provincie, het Rijk en de Parkstadgemeenten gedragen worden.
Kerkrade stelt op dit moment echter dat over die additionele kosten helemaal geen afspraken gemaakt zijn, want dat moet – zegt men in Kerkrade - besloten worden door de gemeenteraad. Als dat waar is, dan zou Driessen’s stelling, dat de financiering van de Buitenring helemaal is afgedekt, niet waar zijn. Tijdens de commissievergadering heb ik dit punt van Kerkrade naar voren gebracht; er mag immers geen misverstand hierover bestaan. Driessen gaf als antwoord dat hij juridisch sluitende resultaatsverplichtingen voor deze kosten heeft afgesloten met het Parkstadbestuur (zeg maar: de gezamenlijke Colleges van B&W van de Parkstadgemeenten). Wat hem betreft is daarmee het financiële risico afgedekt. Of en hoe het Parkstadbestuur intern met gemeenteraden moet overleggen, is wat Driessen betreft geen zaak van de provincie.

Het gedetailleerde Inpassingsplan voor de Buitenring wordt eind deze maand publiek gemaakt. Iedereen die door de mogelijke komst van de weg wordt geraakt, kan dan tot circa 27 juli zijn/haar bezwaar bij de provincie indienen. Op 1 juli zal de commissie Fysiek Domein voor het eerst over het Inpassingsplan discussiëren. Ik ga er vanuit dat dit betekent dat GS dan de Statenleden vooral zal informeren. De eigenlijke discussie vindt in commissie plaats in september, als we weten hoe GS op de ingebrachte bezwaren heeft gereageerd. Op dit moment wordt er vanuit gegaan dat in oktober PS een definitief besluit zullen nemen over de wel/niet aanleg van de Buitenring.
Op 28 juni is er een informatieavond voor alle Raadsleden uit de Parkstad. Op 2 en 3 juli is er voor iedereen een informatiemarkt in het Rodastadion. Meer informatie daarover staat HIER.

Verkiezingsuitslag: Limburg op drift?

2010-06-10T08:27:00.012+02:00

Wat een uitslag! Natuurlijk ben ik blij met het behaalde resultaat voor de PvdA, maar ik word erg onrustig als ik denk aan de heftige en wijdverbreide winst van de PVV in Limburg. Laat één ding duidelijk zijn: ik respecteer het feit dat mensen stemmen zoals ze stemmen. Ieder zijn mening en ieder zijn keuze. (foto: Elsevier)

Mijn zorg richt zich op het beeld dat blijkbaar achter die uitslag verscholen gaat en het feit dat we als gevestigde partijen niet voldoende in staat zijn gebleken om Wilders’ doemscenario’s met feiten en vertrouwen te weerleggen. Daarnaast ben ik natuurlijk verbaasd over de algehele ruk naar rechts tijdens deze verkiezingen. Zijn we vergeten dat de huidige banken- en economische crisis, de uitwassen rondom het nemen van financiële risico’s en de excessieve beloningen vanuit rechts-liberale politiek zijn ontstaan? Ik vind het bijzonder dat een groot deel van het land de partij(en) van waaruit deze mentaliteit is voortgekomen, nu alsnog ruimhartig omarmt.

Terug naar de PVV-uitslag in Limburg. Iedereen probeert nu te analyseren en te verklaren. Dat is ook nodig om te kunnen bepalen wat dit signaal van en voor onze provincie betekent. Tot nu heb ik vooral analyses gehoord die de uitslag op rationale basis proberen te verklaren: stem tegen de AOW-leeftijdverhoging, stem voor behoud van de huidige hypotheekrenteaftrek, proteststem, strategische stem. Natuurlijk zit daar veel juistheid in. In tijden van onzekerheid zoeken kiezers naar zekerheid en is de neiging groot om degene die dat belooft (denk aan Wilders’ belofte t.a.v. de AOW-leeftijd) te volgen. Daarnaast speelde zeker een rol dat bekend CDA-boegbeeld Camiel Eurlings uit de landelijke politiek is vertrokken. Limburgers stemmen doorgaans vooral op personen. Met het vertrek van Eurlings was er in Limburg niemand meer van de gevestigde partijen die de rol van Bekende Limburger op zich kon nemen, anders dan Geert Wilders. Samengevat: Limburg volgde de landelijke trend, maar schakelde meteen door in over-drive. Wat mij betreft is de PvdA verkiezingsstrategie op dit punt dan ook fout geweest: Wij hadden Frans Timmermans veel sterker in deze provincie moeten positioneren als de man die het voor Limburg opneemt. Dat is niet gebeurd en een fout waar we van moeten leren (kaartje: wikipedia.org).

De Limburgse uitslag kan volgens mij echter niet alleen op grond van ratio verklaard worden. De massale voorkeur van de Limburgse kiezer voor Wilders komt volgens mij deels ook voort uit een onderbuikgevoel dat niet zozeer te maken heeft met de eigen portemonnaie. Toen ik vanmorgen nadacht over wat er in onze provincie is gebeurd, zag ik op TV een analyse die me wel aanzet tot nadenken: Komt het stemgedrag bij veel Limburgers niet deels voort uit het zich willen afzetten tegen bestuur en establishment in het verre westen? Is het Wilders gelukt om mensen het gevoel te geven dat ze hun eigen situatie en problemen op anderen kunnen afschuiven en dat ‘de schuld’ voor de onzekere periode waarin we leven niet bij onszelf ligt, maar dat het iets is dat van buitenaf aan ons als Limburgers wordt opgedrongen? Dat wij er zelf niets aan kunnen doen? Wilders lijkt in ieder geval zijn kiezers een oplossing te hebben geboden door die ‘externe schuldenaar’ te identificeren als de niet-Westerse allochtoon. Daar kun je wat aan doen, zegt Wilders en dan worden onze problemen opgelost… (foto: InHorst.nl)

Misschien is het goed om in dit verband toch even een paar zaken nog even op een rijtje te zetten (al hadden we dit duidelijk beter vóór de verkiezingen kunnen/moeten doen, geef ik toe):

In Limburg hebben we geen noemenswaardig probleem met immigratie en allochtonen, want in deze provincie zijn heel weinig asielzoekers of illegale immigranten. Onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (cijfers 2010 en prognose tot 2025: klik HIER, pagina’s 60-74)laat zien dat we in Limburg nu minder dan 5% niet-westerse allochtonen hebben en dat ook in 2025 provinciebreed het percentage niet boven 7,5% zal uitkomen. De enige twee regio’s die daar uitschieten, zijn Maastricht en Heerlen (tussen 10%-12,5% niet-Westerse allochtonen in 2025) en dat wordt voornamelijk veroorzaakt door een natuurlijke concentratie als gevolg van het feit dat dit grote steden zijn. Kijk ik naar Sittard-Geleen, waar de PVV verreweg de grootste winst heeft geboekt, dan stel ik vast dat het aantal allochtonen in 2025 onder de 7,5% blijft. Hoezo invasie van asielzoekers? Ik heb het idee dat veel Limburgse Wilders-kiezers door TV en andere mediapublicaties hun eigen omgeving hebben geprojecteerd op regio’s als Gouda en Rotterdam met het idee “Dat komt zeker ook hier heen en dat wil ik niet”. Dat dit geen realistische ontwikkeling is, is blijkbaar niet overgekomen.
Kijk je naar de werkloosheidscijfers, zie je in deze provincie ook geen verdringing van ‘Nederlandse’ arbeidsplaatsen door allochtonen. Zoals al vaak aangegeven: in Limburg ontstaat door natuurlijke krimp en vergrijzing een tekort op de arbeidsmarkt waar we straks – om bedrijven binnen de Limburgse provinciegrenzen te kunnen houden en dus de werkgelegenheid op peil te houden, nog veel mensen van buiten nodig zullen hebben. Kijk eens naar de moeite die bedrijven als DSM en Sabic moeten doen om proces-operators in Limburg te vinden. Ze zijn er gewoon niet…

De twee genoemde punten zeggen niet dat er in Limburg geen problemen zijn met werkloosheid, vereenzaming (vooral onder ouderen), vergrijzing en afkalving van de sociale zekerheid. En ja, we hebben een probleem met veiligheid ten gevolge van criminaliteit. Die problemen zijn er wel degelijk en vragen om een duidelijke aanpak, maar Wilders biedt daar zelf geen antwoorden op!

Tenslotte ben ik bezorgd dat de Limburgse PVV kiezers met deze stemuitslag precies het tegenovergestelde bereiken van wat ze (mogelijk) willen: de uitslag lijkt de rest van Nederland nu te willen vertellen dat Limburg zichzelf als buitenbeentje ziet en – blijkbaar – ook wil zien. Ik kan mij niet anders voorstellen dan dat dat in de rest van Nederland juist een averechtse reactie zal oproepen: “Nou, als ze zo graag in hun eigen sop willen gaarkoken, dan moeten ze dat misschien ook maar eens proberen…”. In plaats van een teken van kracht en (in de ogen van Wilders ongetwijfeld) opstandigheid tegen het Randstedelijke establishment, kan deze uitslag juist leiden tot sterker isolement van Limburg. En juist dat moeten we niet hebben; we kunnen het ons niet veroorloven als we willen doorgaan met de ontwikkeling van onze provincie als een sterke, centraal gelegen en gastvrije provincie. (kaartje: wikipedia.org)

De PVV moet – denk ik – nog wel het meest verbaasd zijn over de monsterzege in Limburg. Haar doemscenario’s en angstmakerij zouden naar verwachting eerder in de provincies met hele grote steden zijn weerklank hebben moeten vinden. Hoewel de hele campagne daar ook op gericht is geweest, is dit niet het geval. In plaats daarvan is het het landelijke Limburg dat zich als kampioen van Wilders heeft gemanifesteerd. Ik verwacht dat Wilders nu denkt dat hij van Limburg een kerngebied kan maken. Het zal mij benieuwen of hij zijn tactiek zal aanpassen en nu meer de overige landelijke provincies zal bestoken , om uiteindelijk ook in aantallen stemmers de Randstadprovincies te veroveren. Het feit dat de PvdA – tenminste landelijk – goed stand heeft weten te houden in deze verkiezingen, zegt mij dat er genoeg mensen zijn die willen dat wij de handschoen tegen het gedachtegoed van Wilders oppakken.

De provinciale verkiezingen zijn in maart 2011. Als PvdA moeten we niet in de val trappen door Wilders’ zege als externe gebeurtenis te verklaren en te doen alsof het buiten ons (en onze schuld) is gebeurd. We moeten nu een duidelijke lijn uitzetten die bewijst dat de PVV met haar denkbeelden een onjuist beeld van de economische en sociale samenhang van onze samenleving geeft. We moeten met concreet beleid, concrete projecten en voorbeelden laten zien dat we gevoelens van vereenzaming, onveiligheid en onzekerheid begrijpen en er ook iets aan doen. Daar zijn we al een paar jaar mee bezig, maar misschien voor de burger niet zichtbaar genoeg. De eerste kleine volgende stap is komende zaterdag, als we als PvdA met elkaar gaan praten over het nieuwe provinciale verkiezingsprogramma en onze wensen en ambities voor Limburg in de komende jaren. Laten we samen ervoor zorgen dat de Limburgse kiezer hierbij geen rol meer ziet voor de PVV (tekening: Eindhoven.nl).

Nachtvluchten op MAA: VVD in electorale duikvlucht

2010-05-06T08:12:00.004+02:00

Het is toch bijzonder hoe snel de provinciale VVD – en deels ook het CDA – zich met een paar zinnen in een wespennest kunnen werken. Met een oproep om op vliegveld Maastricht Aachen (MAA) toch maar weer nachtvluchten toe te staan, wil fractievoorzitter Ingrid Muijs in de Westelijke Mijnstreek blijkbaar nu al de handdoek in de provinciale verkiezingsring gooien! En dat terwijl die verkiezingen nog een jaar verwijderd zijn (foto: oostwestbaan.web-log.nl).

Muijs deed haar oproep tijdens de behandeling van een voorstel van GS over een hernieuwde deelname van de provincie in een deel van de vliegveldactiviteiten. Het gaat namelijk niet goed met Maastricht Aachen Airport. MAA heeft het al drie jaar moeilijk en de financiële problemen zijn structureel. De exploitatie draait verlies en er zijn ook al enkele jaren geen reserveringen meer gedaan voor toekomstig onderhoud van de baan en de gebouwen. Tegelijkertijd wil het vliegveld wel moderniseren en liggen de plannen voor een nieuwe terminal, nieuwe vrachtloodsen, een bedrijventerrein en eventueel een nieuw hotel al lang klaar.
Muijs meent dat nachtvluchten de oplossing van de exploitatiemalaise zouden kunnen zijn en zij vroeg gedeputeerde Hessels dit dan ook nadrukkelijk te onderzoeken. Ook het CDA wilde - voorzichtig – weten of het zou helpen als er meer gevlogen zou mogen worden aan de ‘randen van de nacht’. Ik wens beiden veel succes met hun uitlatingen, maar van de burgers in Beek en de verre omstreken zullen hen deze uitlatingen weinig lof brengen, denk ik. De PvdA doet aan dit soort kiezersbedrog in ieder geval niet mee!

Vliegveld MAA - deel 2 (commissie ED 23-4-2010)

2010-05-06T08:07:00.004+02:00

Zoals gezegd bemoeit de provincie zich al zes jaar niet meer met de activiteiten op MAA (behalve de vergunningen). Bij het afscheid als eigenaar gaf zij de nieuwe particuliere eigenaren (een Brits en een Nederlands bedrijf) een flinke bruidschat mee, die gebruikt moest worden voor toekomstige uitbreidingen. Vliegvelddirecteur Tindemans, die weet dat hij niet over nachtvluchten of een nieuwe startbaan moet beginnen, wil nu dat de provincie opnieuw eigenaar wordt van de infrastructuur op het vliegveld. Infrastructuur betekent in dit geval: de banen en de gebouwen, maar ook de brandweer, de verzekeringen en meer van dat soort zaken. Alleen op die manier zou het vliegveld weer exploitabel kunnen worden (foto: elcLimburg).
Tijdens de vergadering van de commissie Economisch Domein werd nog eens duidelijk dat het vliegveld in een lastig parket zit: het gaat uitstekend met de vrachtvluchten en –afhandeling, maar de passagiersvluchten leveren vrijwel niets op, want prijsvechters als Ryanair stellen grote eisen aan de vliegvelden die ze aandoen, maar willen er nauwelijks of niks voor betalen. Alsof je een vliegveld kunt runnen op enkel de kopjes koffie van wachtende passagiers… Ondertussen groeit de vracht en is er geld nodig voor nieuwe loodsen. In de huidige economische situatie is het lastig om de banken hiervoor te porren.
Ruim een jaar lang heeft een extern consultingbedrijf onderzocht wat er met het vliegveld zou moeten gebeuren. Daaruit rolden 5 opties. Zoals dat gaat met het geven van opties, zijn er van die vijf drie onhaalbaar, is er één haalbaar maar met hoge kosten. Blijft over de zogeheten gewenste optie, te weten: provinciale participatie. In deze variant neemt de provincie de infrastructuur over en vraagt zij vervolgens een huurprijs aan de exploitant (de Brits/Nederlandse bedrijvencombinatie). Ondertussen laat het consultantsrapport zien dat er van toekomstige reguliere passagiersvluchten weinig extra inkomsten te verwachten zijn, want MAA zal nooit een zogeheten hub worden. De binding met de regio is op dit punt ook heel zwak, want low-cost passagiers gaan doorgaans waar het het goedkoopst is, ook als dat betekent dat ze er flink voor moeten rijden. De slag om de passagiers in zowel het hogere als het onderste marktsegment is gestreden en door anderen gewonnen. De constructie is - wat mij betreft – aardig bedacht, maar getuigt toch vooral van een onderschatting van de intelligentie van Statenleden (wat je daar ook verder van mag vinden). Ik zie de volgende bezwaren:

Als de exploitant huurder wordt, dan kan hij eisen stellen aan de infra-eigenaar over de kwaliteit en beschikbaarheid van die infrastructuur. Als hij dan aangeeft dat zijn exploitatie daaronder zou kunnen leiden, dan begint het neerwaartse onderhandelingsspel over die maandelijkse huurprijs. Dat kan ertoe leiden dat de huurprijs van de provincie uiteindelijk het sturingsmechanisme wordt voor een positieve exploitatie. Met andere woorden: weinig risico voor de exploitant; de provincie dekt in feite het verlies.
Het kan nog verder gaan: mocht de huidige eigenaar het met MAA eigenlijk nu al voor gezien houden, dan levert de optie (ook bekend als “optie 4”) hem de ideale aanleiding om ermee te stoppen. Op dat moment zit de provincie met een vliegveld zonder uitbater en zijn we bijna terug waar we een aantal jaren geleden ook al eens waren.
Ik weet niet wat er met de genoemde bruidsschat is gebeurd en wat daar nog van over is. Dat moet eerst worden uitgezocht.

Het blijft apart om te constateren dat het consultingbedrijf moet vaststellen dat de binding tussen het vliegveld en de regio zwak is. “Optie 4” verandert hier niets aan, zolang er niet grondig onderzoek is gedaan naar de profielen en de vraag uit de regio. Gelet op wat ik eerder zei over de low-cost maatschappijen en de vliegveldloyaliteit van low-cost passagiers, vind ik het volgende:

Het vliegveld heeft een functie die we voor de regio moeten behouden. Die functie heeft betrekking op vracht. MAA is een topleverancier van snelle vrachtafhandeling en dat is iets waar de andere luchthavens om ons heen duidelijk achter liggen. Weeze, Charleroi, Düsseldorf en Bierset hebben geen of nauwelijks vrachtafhandeling.
Vrachtafhandeling zorgt voor structurele werkgelegenheid in Limburg en versterkt onze rol als Europees logistiek knooppunt. Er zijn tal van bedrijven in Limburg (denk maar aan HP in Venray) die afhankelijk zijn van die supersnelle afhandeling, die ook Schiphol niet kan bieden. Daar zitten groeikansen, zeker in combinatie met een herontwikkeling van de A2-zone. We moeten dan wel doorpakken, want vorige week werd nog eens duidelijk dat op termijn Bierset best oren heeft naar vrachtafhandeling. Dan hebben we in Limburg wel de vliegtuigen in de lucht, maar geen arbeidsplaats erbij. Daarmee heeft wat mij betreft MAA een duidelijk bestaansrecht waar we als provincie achter moeten staan!
Je kunt er misschien leuk mee adverteren, maar als Ryanair en andere low-cost carriers te weinig geld opleveren voor MAA, dan moeten die activiteiten wat mij betreft gewoon gestaakt worden. Dan hoef je ook geen nieuwe vertrekhal of hotel. Dan kunnen ook de voorzieningen voor bagageafhandeling en douane anders worden ingezet, namelijk voor vracht.
Vorig jaar werd nog door diverse partijen gesteld dat een lijnverbinding met Schiphol absoluut noodzakelijk was voor behoud van het vestigingsklimaat van bedrijven in Limburg. De bedrijven die er het hardst om riepen, waren echter zelf niet bereid om hun bijdrage te concretiseren in vorm van ticketafname. In plaats daarvan moest er een structurele ondersteuning van de provincie komen, vond men toen. Nieuwe bedrijven zouden anders niet komen en huidige bedrijven zouden zelfs kunnen vertrekken. Die lijnverbinding is er niet gekomen en niemand die er nu nog om vraagt.
Charters en privé-vluchten zijn ook op een vliegveld dat primair vracht afhandelt, uitstekend mogelijk. Maastricht hoeft zich dan ook geen zorgen te maken over haar grote evenementen, zoals de Tefaf.

Samengevat kom ik tot de voorlopige conclusie dat ik voor MAA een toekomst zie die gericht is op uitbreiding van de vrachtactiviteiten. Hoewel het op papier aardig is om ook met passagiersvluchten te kunnen adverteren, zet dit voor het vliegveld ook op termijn geen zoden aan de dijk. Stoppen dus!
De huidige eigenaar heeft laten zien dat hij niet in staat is om het vliegveld te runnen. Misschien is dat inderdaad omdat dit vliegveld minder publiek-financiële steun krijgt dan anderen, maar dat was destijds ook een bewuste keus. Nu die keus verkeerd lijkt uit te vallen, is het antwoord niet: prima, laat de provincie maar dokken en dan gaan we over tot de orde van de dag. De rol van de eigenaar moet worden onderzocht. Ook moet worden onderzocht of MAA niet overgenomen kan worden door bijvoorbeeld een ander vliegveld, waardoor een betere werkverdeling tot stand komt. Misschien zijn er ook wel andere exploitanten. Wie weet?!
De opdracht aan gedeputeerde Hessels is nu om met een eigen voorstel te komen dat een bredere invulling heeft dat de voorgekookte ‘Optie 4’.

Over branding en megastallen: PS-vergadering (26-3-2010)

2010-03-26T15:33:00.003+01:00

Twee interpellatiedebatten in een PS-vergadering. Dan moet er wel wat aan de hand zijn.

De VVD wilde een lopend conflict over de zogeheten Regiobranding Zuid-Limburg aan de orde stellen. Woordvoerder Van Rey en GS zijn hier al meer dan een jaar over aan het vechten. Het gaat om een bedrag van enkele honderduizenden euros die GS heeft uitgegeven om voor Zuid-Limburg een internationaal herkenbaar beeldmerk te bedenken. We hebben al een lopende campagne voor Limburg met de titel “Limburg - Liefde voor het Leven”. Om Zuid-Limburg internationaal beter op de kaart te zetten, vroeg oud-gedeputeerde Vrehen (CDA) een aantal bekende Limburgers (via een daarvoor opgerichte stichting) om over een soortgelijk beeldmerk na te denken. Jammer genoeg was de opdrachtstelling bij nader inzien niet voldoende scherp en bestond ook over het op te leveren eindresultaat een interpretatieverschil. Het resultaat is dat de euros die door de stichting zijn uitgegeven, aan te koppelen zijn aan duidelijk te achterhalen kosten. Er is wel – na heel veel getouwtrek tussen Heerlen en Maastricht - een beeldmerk: “Everything points to Maastricht Region”. Dat beeldmerk levert echter weer zijn eigen probleem, want inmiddels blijkt dat hij niet uniform wordt gebruikt: de twee Zuidlimburgse VVVs, de Kamer van Koophandel, het LIOF en anderen gebruiken ieder toch hun eigen slogans, variërend van “Everyting points to Maastricht” en “…to the South of Limburg” tot nog andere vormen. Iedereen met een beetje marketingervaring weet dat als de boodschap niet helder en eenduidig is, het resultaat achterwege blijft. De provincie moet wat mij betreft hierin nu een duidelijke leidende rol gaan spelen en ervoor zorgen dat alle Limburgse spelers die buitenlandse toeristen naar Zuid-Limburg willen lokken, dezelfde boodschap gaan verkondigen.
Terug naar de kritiek van de VVD: los van het feit dat het Van Rey altijd heeft gestoken dat er wel een brandingactie voor Zuid-Limburg werd ontwikkeld waar zijn eigen gemeente Roermond buiten viel, heeft de VVD in dit geval toch ook deels gelijk. Het proces is niet goed gelopen. Er zijn door GS acties uitgevoerd en geld uitgegeven zonder daarvoor vooraf (!) aan PS toestemming te vragen en sommige kosten zijn niet goed naar de opdracht te relateren. De kritiek dat GS informatie richting PS zou hebben achtergehouden, is echter onzin. Niet alleen is het onderwerp – letterlijk - 25 keer in de commissie ED aan de orde geweest, maar de volledige detailinformatie over de uitgaven was ook beschikbaar voor wie erin wilde duiken. Dat is ook telkens door de verantwoordelijke gedeputeerde zo gezegd. Wat GS niet hebben gedaan, is een deel van die detailinformatie actief naar de commissieleden sturen. En dat beschouwt de VVD als “achterhouden” van informatie. Statenlid Van Rey had tijdens de PS-vergadering zijn motie van afkeuring dan ook al klaar.
GS hebben de eigen procedurele fouten erkend en beloofd hier verbetering in te brengen. De toezeggingen waren zodanig dat we als PvdA die VVD-motie niet hebben ondersteund.

Het tweede interpellatiedebat – over de megastallen - is uiteindelijk afgezwakt tot het stellen van mondelinge vragen. Nadat de provincie Brabant vorige week enige beperkingen stelde aan de uitbouw van varkens- en kippenstallen, is in Limburg het beeld ontstaan dat de Brabantse boeren nu massaal naar Limburg komen, met alle risico’s voor de volksgezondheid en dierwelzijn van dien. Limburg heeft namelijk geen specifieke verordening om de komst van megastallen te weigeren. Statenlid Wessels (D66) wilde dat de provincie zou besluiten te voorkomen dat die verschuiving van Brabant naar Limburg plaatsvindt (foto: De Stentor).
Het aansluitende debat was behoorlijk levendig. De conclusie van GS was echter dat Limburg niet dezelfde maatregel als Brabant hoeft te nemen. Nieuwe vestigingen (of uitbreidingen) in Limburgse natuurgebieden zijn helemaal niet toegestaan. De enige plaats waar ruimte is voor (nieuwe) veehoudende bedrijven is op enkele aangewezen ‘landbouwontwikkelingsgebieden’ (LOGs). Die LOGs zijn vooral bedoeld om lopende Limburgse bedrijven te laten verhuizen van de natuurgebieden naar meer industriële gebieden, maar ze laten in principe ook toe dat boeren van buiten Limburg zich hier vestigen. Gedeputeerde Driessen gaf wat mij betreft echter terecht aan dat het besluit of een bedrijf zich in een LOG mag vestigen, ligt bij de gemeente waar die LOG zich bevindt. Het is dus vooral een zaak van de gemeenteraad. Zij zijn het best in staat om te bepalen of die ontwikkeling wel of niet gewenst is en of de bevolking daar achter staat. Ondertussen moet het volksgezondheidsrisico goed in de gaten worden gehouden, maar die taak valt uitsluitend onder Rijksbevoegdheid. De uiteindelijke afspraak is dat PS een aparte discussie wil gaan hebben over de risico’s van megastallen en pas dan wil besluiten of er een aparte provinciale regelgeving nodig is. Tot die tijd zijn de gemeenten – in het kader van subsidiariteit – verantwoordelijk (foto: Trouw).

Verkiezingen S-G: verloren, maar toch geen slecht gevoel

2010-03-04T08:21:00.000+01:00

Gisteravond werden de resultaten van de gemeenteraadsverkiezingen voor Sittard-Geleen en Beek gepresenteerd in de Hanenhof. Om half tien was er druk met vooral veel sjaaltjes in de diverse partijkleuren.

Ook al hebben we als PvdA flink wat zetels moeten inleveren (van 7 naar 4), ben ik niet ontevreden. Ruud Guyt analyseerde het correct: vier jaar geleden kregen we de 7e zetel alleen als restzetel en niet op grond van door ons zelf behaalde stemmen. Tegelijkertijd zijn er aan de linkerkant twee nieuwe partijen in Sittard-Geleen opgestaan: D66 en de SP. Zo’n ontwikkeling kost de PvdA sowieso stemmen (er vanuitgaande dat de stemmen niet radicaal zijn verschoven van het rechtse kamp naar de SP), maar de PvdA zal voor een aantal mensen misschien ook niet links genoeg zijn geweest. Daar ligt voor ons taak de komende jaren. Blijft wat mij betreft toch de conclusie dat progressief links het overwegend goed heeft gedaan. Een ook al heeft de SP landelijk gezien een flinke tik gekregen, in Sittard-Geleen zijn ze er voor het eerst bij: proficiat. Eveneens een proficiat aan D66, een partij waar ik gevoelsmatig al jaren wel een zekere affiniteit mee heb.

Deze week zullen GOB en CDA eerst willen uitvechten wie nu de coalitieonderhandelingen mag leiden. Een kwestie van vooral prestige. Daarna zullen de gesprekken met de overige partijen volgen om te kijken welke combinaties de meeste kans hebben om de volgende vier jaar succesvol te besturen. De PvdA gaat de nieuwe periode in met vier zetels en moet dus gewoon eerst afwachten wat er gaat gebeuren. Mijn hoop is dat we de kans krijgen om samen met de coalitiegenoten van de vorige periode (GOB en GroenLinks) en het CDA verder kunnen werken aan de ontwikkeling van onze stad. Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Ik ben overigens wel blij dat deze campagne achter de rug is, want hij was toch behoorlijk druk (naast gewone baan, gezin en Statenwerk). Deels heb ik geholpen in mijn eigen afdeling Sittard-Geleen (ik stond immers ook als lijstduwer op plaats 15), maar ook op andere plaatsen in Limburg. Dat gebeurde als ondersteuningsverzoek van enkele individuele PvdA-afdelingen aan de Statenfractie. Ik ben onder meer in gierende regen en wind rozen gaan uitdelen op de Markt in Heythusen en heb meegedaan aan een pittig debat over de Buitenring Parkstad tijdens de slotmanifestatie van de PvdA in Schinnen. Nu even een kleine pauze tot aan de start van de campagne voor de landelijke verkiezingen op 9 maart.

GS antwoorden op vragen over Buitenring

2010-02-22T23:17:00.002+01:00

Circa twee maanden geleden heb ik een aantal schriftelijke vragen gesteld aan GS over de financierings- en uitvoeringsrisico's bij de aanleg van de Buitenring Parkstad. Ze hebben dus betrekking op de manier waarop contracten tussen de provincie en aannemers zullen worden afgesloten. De vragen heb ik in een eerder weblog al gepubliceerd.

De antwoorden van GS (deze staan HIER) zijn heel kort. Ik had dat op zich ook wel verwacht, want de voorbereidingen voor de contractonderhandelingsfase zijn natuurlijk nog niet begonnen. Ik wil in ieder geval zeker zijn dat GS weten dat we als Statenleden deze risico's goed in de gaten zullen houden en de onderhandelingen nauw zullen volgen. Wordt vervolgd...

PvdA-verkiezingsspot op YouTube

2010-02-12T22:22:00.005+01:00

De nieuwe verkiezingsspot van de PvdA in Sittard-Geleen staat op You-Tube: klik HIER. Hij wordt deze weken ook op onder meer op START-TV uitgezonden. Ik hoop dat veel mensen heel even de tijd nemen om de spot te bekijken, want hij geeft een goed beeld van wat we als PvdA in de huidige coalitie al gedaan hebben en waar we voor de komende periode verder aan willen werken: Samen de klus afmaken!
Ik hoop dat de mensen die deze weblog lezen ook op 3 maart zullen gaan stemmen. Liefst op de PvdA en lijsttrekker Ruud Guyt natuurlijk!

Antwoorden van GS over communicatieplan CO2-opslag Chemelot zijn binnen

2010-02-01T08:10:00.001+01:00

Vorige week hebben Math Nijsten van de CDA-statenfractie en ik vragen gesteld aan Gedeputeerde Staten over hun eventuele betrokkenheid bij de opstelling van de concept-nota en het communicatieplan over de geplande CO2-opslag onder Chemelot. De antwoorden kwamen gisteren binnen en staan HIER.

Vrijdag is geen gehaktdag!

2010-01-29T23:26:00.005+01:00

(Opmerking vooraf: onderstaand stuk stond vanmiddag al even op mijn weblog. Ik heb het er even afgehaald om nog wat aan de leesbaarheid te sleutelen. De inhoud is niet gewijzigd).

Beste lezer, het is verkiezingstijd in Sittard-Geleen. Blijkbaar is het dan voor sommigen binnen en buiten de politiek ook tijd om met grof geschut te gaan schieten en kan het dus gebeuren dat ook geprobeerd wordt om ook individuele mensen te beschadigen teneinde de eigen agenda nog beter voor het publieke en politieke voetlicht te brengen. Het maakt misschien mooi leesvoer in de krant, maar daarmee wordt het nog steeds niet automatisch waar. Aangezien de krant tot nu niet de moeite neemt om voor haar artikelen het principe van wederhoor (‘mijn kant van het verhaal’, dus) toe te passen, kan ik alleen op deze weblog mijn standpunt over de ontwikkelingen geven. Geen verdediging van iemand die zich persoonlijk voelt aangevallen over een krantenartikel in De Limburger van vandaag, maar van iemand wel met strijdlust tegen datgene waar ik in de politiek een hekel aan heb: politieke spelletjes over de rug van anderen waarbij de inhoudelijke zaak blijkbaar op de allerlaatste plaats staat!

Hierbij – in mijn laatste blog over deze farce - mijn positie in vijf punten:

1. Waarom ben ik hiermee bezig?
Samen met een aantal andere mensen in mijn straat woon ik met mijn gezin waarschijnlijk het dichtst bij alle ‘gevaarlijke goederen ’ontwikkelingen op het Chemelot terrein. Ik speel geen politieke spelletjes met de gezondheid van mijn gezin als inhoud. Maar tegelijkertijd is dit ook geen persoonlijk belang, want mede de reden waarom ik in de politiek zit, is dat waar je ook in Geleen woont, als er op Chemelot een ramp zou gebeuren dan is dat een ramp die ons allemaal even hard treft. Dat hebben ongelukken in het verleden meer dan duidelijk gemaakt, met kapotte ruiten tot in Geleen-Zuid aan toe. Er is een gezamenlijk en gedeeld belang om hiervoor te waken en dat doe ik dus ook. Mijn boosheid over het communicatieplan is daar een voorbeeld van.

2. Wel of geen twee petten?
De enige email (deels geciteerd in de krant) die ik vorige week naar wethouder Ruud Guyt in de zaak rond het communicatieplan heb gestuurd, geeft 1 ding ondubbelzinnig aan: ik stond/sta voor de inwoners die in het communicatieplan als vijanden zijn weggezet. Ik stelde in de email dat als de wethouder achter het communicatieplan zou staan, ik niet veel interesse meer heb om op de lokale PvdA-lijst te staan. Duidelijker kan het niet! Niet twee petten, maar 1 pet, die van boze inwoner van deze stad! De positie van Guyt over het communicatieplan staat in de brief aan de gemeenteraad en die is volgens mij helder. Op die basis heb ik publiekelijk bevestigd dat ik achter mijn lokale lijsttrekker sta. Overigens was die email aan Guyt geen geheim, want hij was in kopie gestuurd aan het bestuur van mijn eigen buurtvereniging. Had ik – volgens sommigen blijkbaar – mijn politieke voorman willen beschermen, dan had ik dus zeker geen email gestuurd en al zeker niet in kopie naar derden. Daarmee wordt hopelijk opnieuw duidelijk dat ik geen dubbele agenda heb en al zeker geen dubbele pet.

3. Wel of geen ‘verrader’ en wat is ‘belaagd’?
In het artikel van vandaag in De Limburger (29 januari) wordt gesteld dat sommigen vinden dat ik enig belang van de wijkplatforms verraden heb. Mijn vraag: wie zijn die ‘sommigen’?, of is deze term in het kader van de verkiezingen en de ether in geslingerd om een bepaalde afbraaksfeer neer te zetten? Bijna hilarisch is de suggestie in de krant dat ik geprobeerd zou hebben om ofwel het proces rondom mijn terugtreden als platformvoorzitter de bewonersgroepen heb belaagd en geprobeerd heb “te bewerken en te soufleren ”. Even voor de duidelijkheid (en ik heb de email bewaard): de term ‘belaagd ’ is bedacht door de adviseur van het platform Geleen-West nadat ik een enkel antwoord (klik HIER voor de tekst van die email op 23 januari) had gestuurd op een rechtstreekse vraag van het Krawinkelse platformlid Jos Driessen.
Is het vreemd dat ik in deze email aan de leden van het platform vraag dan maar schriftelijk te bevestigen wat er in de vergadering gezegd is, gezien het feit dat de dag ervoor de conversaties tijdens mijn laatste vergadering als platformvoorzitter (met de bovengenoemde mensen plus platformadviseur Geven uit Krawinkel), pardoes en met een flinke draai in de krant stonden?

Maar nu stel, dat ik tijdens die bewuste vergadering met het platform alles verkeerd begrepen heb… Dat ik na mijn uitleg over de gang van zaken niet gehoord heb (of willen horen) dat de platformleden mij een verrader vinden en dat ze mij wilden dwingen om te vertrekken… Zou het dan niet logisch zijn geweest dat de platformleden mij zeker op basis van mijn antwoord-email (zie bovengenoemde link) aan Driessen hadden laten weten dat ze mijn interpretatie van de vergadering beslist niet deelden? Zouden ze dan niet op zijn minst gereageerd hebben op het door mij opgestelde persbericht (zie hieronder) over mijn terugtreden als voorzitter? Onwaarschijnlijk.

4. Persbericht en naïviteit?
Het bijzondere aan het door mij opgestelde persbericht over mijn vertrek als platformvoorzitter is, dat het bericht de dag voordat ik het doorstuurde naar de krant eerst naar de platformleden was gestuurd met het verzoek daarop te reageren en eventuele fouten te corrigeren. Daarop kwam geen reactie. In mijn laatste vergadering begin vorige week heb ik nog eens expliciet gevraagd of iedereen ook akkoord was met het persbericht. Het antwoord was: ja. En naïef? Die inschatting komt van auteur Dreissen, een man die ik niet ken en die ook tot nu niet de moeite heeft genomen om ook eens mijn mening in deze zaak te vragen. Ik laat het maar voor zijn rekening.

5. Gerieven van Guyt?
In het opiniestuk van vandaag werd gesuggereerd, dat ik een persbericht over mijn steun aan Guyt opgesteld heb omdat dat van hem zou moeten. Het komt maar niet over bij de krant: ik was boos over het communicatieplan! Dat zou iedereen zijn die zonder verdere reden als vijand in een nota wordt weggezet. Dat heeft niets te maken met het CO2-dossier op zich, want daarover is binnen de PvdA (en dus ook tussen Guyt en mijzelf) nog geen discussie over gevoerd. Het persbericht waar de krant vandaag aan refereert (maar overigens tot nu niet gepubliceerd heeft; het staat wel iets verderop in deze weblog) is er gekomen om dit punt nog maar eens te verduidelijken. Geen gerieven van Guyt dus, maar gewoon zeggen waar en hoe het erbij staat.

6. Gaat dit nog lang door zo?
Nee, als het aan mij ligt niet. Vrijdag is niet gehaktdag. Het zijn spelletjes om de spelletjes en daar heb ik – zoals boven al gezegd – een hekel aan. Ondertussen verliezen we het zicht op de echte inhoud: CO2-opslag en overige veiligheidsissues in Sittard en Geleen. Wie het bovenstaande stuk niet gelooft, geen boodschap heeft aan mijn inzet voor de wijken in Geleen-West in de afgelopen jaren en op basis van de krantenartikelen en de algehele verkiezingshype zijn oordeel klaar heeft, die kan ik met verdere publicaties ook niet meer bereiken. Jammer, maar het zij zo.

Tenslotte, ik ben maandagavond bij de bespreking tussen de wethouder en de buurtverenigingen en zal daar als aandachtige buurtbewoner luisteren. Guyt zal zeggen wat hij te zeggen heeft en dat is voor mij dat.

Over communicatieplannen en nachtelijke LPG-treinen

2010-01-28T07:07:00.002+01:00

Gisteren las ik in de krant dat zowel de gemeente Sittard-Geleen (opnieuw) als ook DSM duidelijk afstand nemen van het communicatieplan over de CO2-opslag. Los van de gemeente (van wie ik zo’n reactie ook gewoon verwacht), ben ik blij dat DSM nu heeft begrepen dat ze het niet bij het weigeren van commentaar op deze zaak kon laten.
Ik heb het persbericht erop nagelezen (klik HIER voor het persbericht) en natuurlijk houdt DSM toch weer een slag om de arm: het communicatieplan mag dan wel in de prullenbak liggen, maar volgens DSM ligt de uitvoering van de CO2-opslag alleen (tijdelijk) even stil als gevolg van een paar problemen rondom vergunningen. Ik heb de indruk dat het oorspronkelijk de bedoeling van DSM was om samen met het ministerie van Economische Zaken een soort ‘verkorte’ vergunningsprocedure te volgen, waarbij inderdaad de mogelijkheden voor inspraak en bezwaar flink zouden zijn beperkt. Gelukkig heeft in ieder geval gedeputeerde Kersten dit weten tegen te houden en moet alsnog de ‘Koninklijke Vergunningsweg’ worden gevolgd. Op die manier kunnen burgers en de andere belangengroepen (denk onder meer aan Milieufederatie en Graetheidecomité) in ieder geval niet worden overgeslagen!

DSM moet wel begrijpen dat ze bij alle toekomstige plannen nu een extra kritische bevolking tegenover zich ziet, die zich op ieder punt zal afvragen of ze nu wel serieus en tijdig wordt geïnformeerd en ook nog inspraak heeft, of dat de informatie deel uitmaakt van een campagne van misinformatie. DSM: hier ligt een behoorlijke uitdaging voor je om te laten zien hoe transparant en eerlijk je het met de Sittardse en Geleense burgers voor hebt.

En straks nog de LPG-nachttreinen?
Op een ander – gerelateerd - punt: in de krant stond ook de aankondiging van Sabic dat men nog veel meer LPG-wagons vanuit Eindhoven via Sittard naar Geleen wil halen. Bedrijfseconomisch misschien wel te begrijpen: gas is nu relatief goedkoop en de goedkoopste vervoersmethode is via het spoor. In een eerder overleg heb ik gevraagd waarom er niet per binnenschip kan worden getransporteerd. Immers, er lopen al leidingen tot bijna aan de binnenhaven van Stein. De reden is – wat Chemelot (als transporteur ten behoeve van Sabic) betreft - simpel: de aanbieder van het gas heeft zelf geen voorzieningen voor transport over water. Het zou extra geld kosten om het alsnog over te pompen in binnenschepen en dan zou het financieel voordeel van LPG tegenover andere grondstoffen weer verdwenen zijn.
Los van het gevaar van LPG-treinen (ondanks de zogeheten warme-BLEVE-vrije methodiek, die echter niet garandeert dat een enkele wagon toch kan exploderen met een enorme krater tot gevolg; test-video’s zijn zo te vinden op YouTube), maak ik mij vooral ook zorgen over het tijdstip van die mogelijke transporten.
Het spoor tussen Sittard en Maastricht is nu al heel zwaar belast, vooral met personenvervoer. In toekomst wil de overheid dat openbaar personentreinvervoer nog verder gaan stimuleren. Aangezien ik niet verwacht dat we op korte termijn rails gaan bijplaatsen, kan het niet anders dan dat daardoor het treinvrachtvervoer overdag onder druk komt te staan en naar de nacht zal (moeten) gaan verschuiven. Het spoorboekje voor personenvervoer bepaalt straks wanneer er nog vrachttreinen kunnen rijden. Het zou dus zomaar kunnen, dat de treinen met gevaarlijke stoffen over een paar jaar ’s nachts Sittard en Geleen binnenrollen, juist op het moment dat de grootste concentratie aan mensen thuis ligt de slapen. Bedenk dan dat ’s nachts de hulpverlening toch iets moeilijker op gang komt dan overdag, en het ‘worst case’ scenario ligt op de deurmat.
Door de provincie is navraag gedaan bij Prorail. Daar heeft men verzekerd, dat tussen Sittard en Maastricht overdag in ieder geval 2 slots per uur open blijven voor vrachtvervoer. Dat zal best kloppen. Ik vraag mij dan echter af voor wie die slots dan zullen zijn? Ik verwacht zelf dat internationale doorgaande vrachttreinen vanwege de complexe internationale logistiek dan voorrang krijgen boven treinen met een eigen Nederlandse bestemming. Als ik dan inschat dat de gewenste toename van LPG-vervoer van Sabic zal leiden tot zeker 8-10 treinen (van elk 750 meter lengte) alleen al naar Chemelot, dan kan het haast niet anders dan dat we in Sittard en Geleen op termijn te maken krijgen met een stroom van nachtelijke LPG-treinen. En dan tel ik de wagons met andere gevaarlijke stoffen nog niet mee. In Den Haag zijn met de uitwerking van het zogeheten Rijksbesluit Basisnet Vervoer Gevaarlijke Stoffen (geïnitieerd onder oud CDA-minister Carla Peijs) de politieke wissels voor dit beleid en voor een inperking van de publieke weerstand tegen dit soort ontwikkelingen al gezet.

De provincie aan de glasvezel?

2010-01-26T08:11:00.000+01:00

Het gewone politieke werk in de Staten gaat ondertussen gewoon door. Afgelopen vrijdag werd onder meer het inmiddels veel geciteerde ICT-plan (ook: glasvezelplan) van gedeputeerde Jos Hessels in de commissie Economisch Domein besproken. Het onderwerp was al twee keer eerder (nog onder oud-gedeputeerde Vrehen) langs gekomen, maar telkens bleek dat eigenlijk niet duidelijk was wat we als provincie nu precies wilden. Het nieuwe plan van Hessels was al vaak aangekondigd, maar de daadwerkelijke publicatie heeft dus wel even op zich laten wachten.

Even ter herinnering: enige maanden geleden claimde Hessels alvast eventjes zeker 100 miljoen uit de verkoop van Essent om overal in Limburg glasvezel te gaan leggen. Een concreet plan was er niet, maar het zou allemaal zeker zoveel gaan kosten en misschien nog wel meer. Dat leidde toen tot flink protest, zowel bij PS als ook daarbuiten. Eerst maar eens zien waar je mee komt, zullen velen gedacht hebben.

Het plan is er nu, en: ja! Hessels wil overal in Limburg glasvezel aanleggen. Nu ligt er bijna overal al glasvezel, maar die stopt bij de lokale KPN- centrale. De zogeheten ‘last mile’ van de centrale tot aan de voordeur bestaat nog steeds voornamelijk uit een koperdraadje. Dat draadje heeft zijn maximale capaciteit inmiddels zowat bereikt, dus nog snellere verbindingen zitten er niet in. Wie dat wel wil, moet zelf zorgen voor die ‘last mile’ en dat kost nogal wat. De grote bedrijven in onze provincie zijn al wel helemaal verglaasd. KPN heeft niet veel zin om nu de gewone consument en al die kleinere bedrijven te verglazen, want dat zijn dure investeringen en op die ‘last mile’ heeft de KPN zowat een monopolie. De ‘last mile’ als cash-cow zogezegd. Hessels ziet een marktfalen en wil daar ten behoeve van het Midden- en Kleinbedrijf iets aan doen.

De gepresenteerde nota maakt vrijwel meteen duidelijk: Hessels gaat voor hardware. Hij wil dat de provincie de ‘last mile’ zelf gaat aanleggen, zowel voor bedrijven, maar ook voor de consument. Immers: wat voor diensten zou je supersnel kunnen of willen aanbieden, als uiteindelijk bij de klant de bandbreedte tot een fractie geknepen wordt?! Hessels’ doel is om daarmee KPN te dwingen zelf nu ook actie te gaan ondernemen. Ondertussen piepen de kabelmaatschappijen, want die zien al gebeuren dat ze er nog een provinciale concurrent bij gaan krijgen. Ze stellen bovendien dat Limburg niet achterloopt bij de andere provincies en de Randstad. Staatssteunproblemen voor zijn plannen voorziet Hessels niet, want hij denkt te kunnen participeren in bedrijven die de aanleg willen verzorgen. Dat moet dan weer leiden tot inkomsten voor de provincie die de ‘Essentpot’ weer kunnen aanvullen.

Ik ben zelf voor steeds verdere verbetering van het ICT-netwerk in Limburg. Het is werkelijk een van de cruciale elementen in de besluitvorming van bedrijven om zich in onze provincie te vestigen (of er niet uit weg te gaan). Ondanks een aantal goede ideeën is de nota echter nogal rommelig, met enerzijds te weinig focus en op andere punten veel te veel. Ik denk dat:

Zodra Hessels begint met de aanleg, KPN een vlucht voorwaarts gaat nemen en zelf ook die glasvezel gaat leggen. Ze hebben dan immers niets meer te verliezen. Prima toch? Nee. Bij KPN liggen de buizen al in de grond en is het een kwestie van doortrekken. Hun investeringkosten zijn daardoor lager dan die van de provincie. De provincie heeft bij voorbaat een achterstand. Straks hebben we voor heel veel geld een extra glasvezelnet aangelegd dat dan niet meer kan concurreren met het netwerk dat KPN dan ook heeft gelegd en feitelijk overbodig is. Dat Hessels een actievere en meer concurrerende KPN wil, kan ik begrijpen. Maar daar hebben we de OPTA voor.
Het Kenniswijk-project in Eindhoven/Nuenen een paar jaar geleden heeft ook laten zien dat goede ICT-infrastructuur wel belangrijk is, maar als er geen geïdentificeerde vraag is vanuit bedrijven en consumenten naar supersnel internet, dan komen er ook geen diensten en dan ligt het netwerk er straks wat erbij. De nota verwijst naar een rapportje over een dienstenvraag bij het MKB (want daar richt Hessels zich op), maar daaruit kun je niet halen of glasvezel nodig is om die vraag te bevredigen.
Hessels wil het glasvezelnetwerk koppelen aan de provinciale beeldbepalende projecten (BBOs): Avantis, de Chemelot Campus, Life-science Campus Maastricht en de Floriade. Da’s raar, want deze technologie/bedrijventerreinen zijn al helemaal verglaasd tot de deur aan toe. Wat je zou willen is dat de al gevestigde bedrijven op deze terreinen nu ook MKBs die zich daar willen vestigen toegang gaan geven tot dit superbreedband. Dan ontstaat er vanzelf een clustering van high-tech bedrijven met eenzelfde soort behoefte. De bakker op de hoek heeft echt geen superbreedband nodig.
Wat vooral ontbreekt in de nota is een duidelijke visie over hoe de infrastructuur gaat leiden tot meer werkgelegenheid in Limburg. Immers: als overal glasvezel ligt, dan kunnen dienstaanbieders van buiten de provincie net zo snel bij de Limburgse consument terecht als wanneer zij in Limburg gevestigd zouden zijn. Onze ICT-bedrijven hebben volgens mij een heel ander probleem: er is een goede HBO-opleiding voor ICT bij de Hogeschool-Zuid. Doordat er hier geen passende werkgevers zijn, vertrekken die jongeren naar de Randstad. Ondertussen hebben de bedrijven hier wel degelijk behoefte aan goed opgeleide MBOers die een bedrijfsnetwerk kunnen onderhouden. Doordat echter netwerken en serverparken inmiddels behoorlijk gevirtualiseerd zijn, ontstaat het probleem dat MBOers die zijn opgeleid om een server ‘vast te pakken’ en kabels te leggen, nu conceptueel niet in staat zijn om met die virtualisatie om te gaan. Dat hebben ze niet geleerd en ze hebben het niet in de praktijk kunnen zien. Wil je een goed ICT-beleid in Limburg, dan moet je beginnen om die MBOers de kans te geven om beter hun weg te vinden in stages bij Limburgse ICT-bedrijven. Dat gebeurt nu te weinig.

Samengevat vind ik dat de nota nog eens flink herschreven moet worden. De business case die Hessels wil gaan maken, moet in ieder geval veel dieper ingaan op de vraag en noodzaak bij het MKB en minder vanuit het idee dat ‘glasvezel wel goed moet zijn’. Ik zie meer in het stimuleren van de genoemde clustergedachte waarbij de grote bedrijven de kleinere ondernemingen laten meeliften. Daarnaast moet er beter bekeken worden naar de opleidingsbehoefte die vanuit het Limburgse bedrijfsleven is benoemd: waar zijn die gespecialiseerde MBOers? Tenslotte heb ik mijn twijfel ook bij het steunfonds dat Hessels wil inrichten om daarmee de ontwikkeling van breedbanddiensten te stimuleren. Als dat geld uit het Innovatiefonds moet komen, dan zijn we snel klaar, want die 20 miljoen zijn al praktisch vergeven.

Welke verdeeldheid binnen de PvdA?

2010-01-23T00:57:00.013+01:00

Gisteren werd door de krant (en anderen) een interessant - maar onwaar - boompje opgezet over een vermeende verdeeldheid tussen wethouder Ruud Guyt en mijzelf over de mogelijke opslag van CO2 in de grond onder Chemelot. Omdat de auteur van het artikel duidelijk niet in staat is gebleken om mijn vorige week geschreven email goed te lezen, de context te begrijpen en een onderscheid te maken tussen feitelijke informatie en de hem aangedragen achterklap (en daarbij nalaat het journaliustieke principe van hoor/wederhoor toe te passen), heb ik een persbericht opgesteld dat volgens mij aan duidelijkheid niets te wensen overlaat:

------------------
BEGIN PERSBERICHT

Pennings en Guyt: CO2-opslagdiscussie is nog helemaal niet gevoerd
"Gesuggereerde verdeeldheid binnen PvdA Sittard-Geleen is kletskoek"

In een afgelopen vrijdag (22 januari) verschenen krantenartikel in De Limburger, constateert journalist Frans Dreissen dat er verdeeldheid moet bestaan tussen wethouder Ruud Guyt en mijzelf over de mogelijke komst van een CO2-opslag onder Chemelot. Deze door de oppositie - in de verkiezingstijd zeker gehoopte - wensdroom over onderlinge verdeeldheid is kletskoek. Waarom? Omdat over dit onderwerp binnen onze partij op lokaal en provinciaal niveau nog op geen enkele manier gesproken is. Er zijn nog geen standpunten en er is ook geen conflict. Ik roep Guyt op dit onderwerp dus ook niet ter verantwoording!
Dreissen baseert zich in zijn artikel op een vorige week door mij geschreven email aan Guyt, waarin ik boos was over een mij toegespeeld ontwerp-communicatieplan rondom die CO2-opslag. De email gaat dus over dat communicatieplan en niet over de CO2-opslagdiscussie zelf! In die bewuste email vraag ik Guyt nadrukkelijk mij te vertellen wat zijn betrokkenheid is bij het opstellen van een tabel waarin bewoners en wijkverenigingen worden neergezet als vijand. Binnen de PvdA is het goed gebruik om elkaar recht-voor-zijn-raap te vragen waar het op staat.

Ik weet inmiddels waar Guyt staat in deze kwestie. Hij heeft aangegeven dat het concept-communicatieplan dat per ongeluk door de voorlichter van DSM naar buiten is gebracht geen status heeft. De kwalificatie die in het plan aan de bewoners is gegeven, verwerpt hij helemaal. Guyt heeft het standpunt van B&W ook in een antwoordbrief aan de gemeenteraad verduidelijkt. Verder zal hij op 1 februari aan de betrokken bewonersplatforms een toelichting geven vanuit welke positie het gemeentebestuur participeert in het overleg met het ministerie van EZ, de buurgemeenten en DSM.

Samengevat: Ik steun Ruud Guyt volledig als lijsttrekker van de PvdA Sittard-Geleen. Een ontwerpplan is niets meer dan dat, namelijk een ontwerp. En daar kun je afstand van nemen.

En hoe nu met de CO2-opslagdiscussie? Op dit moment is er geen beleidsstuk en dus nog geen discussie. Die komt er wel. Of Guyt en ik het dan eens zijn, dat zien we dan wel. Bij de PvdA is gelukkig altijd ruimte voor discussie en meningsverschil.

Roy Pennings
PvdA-Statenlid & kandidaat gemeenteraadslid Sittard-Geleen

EINDE PERSBERICHT
----------------

Naschrift: ik ben benieuwd hoeveel mensen mijn ingezonden brief (die op dezelfde pagina in de krant stond als het 'verdeeldheid'-artikel) meteen hebben begrepen. Niet veel denk ik, want de eindredactie heeft - per vergissing neem ik aan - enkele regels in het middengedeelte van de brief weggelaten. Daardoor werd niet meteen duidelijk dat ik DSM wijs op de door hen gemaakte duurzaamheidsbeloftes uit de DSM-gedragscode. In het artikel hieronder wordt wel duidelijk wat ik heb willen zeggen.

Burger als VIJAND- deel 2: waarom wil DSM niet reageren?

2010-01-20T07:40:00.003+01:00

Vandaag sla ik de krant open en zie daar in het artikel over de terechte woede van de Geleense bewoners over het CO2-debacle staan dat initiatiefnemer DSM niet wil reageren op de kwestie. Via-via heb ik zelfs gehoord dat men intern de tabel waarin burgers als VIJAND worden bestempeld, bagatelliseert. Het zou slechts gaan om een voorontwerp, een eerste ideetje, wat 'copy&paste'-werk zogezegd. Nou, als dit zelfs maar het beginpunt van de discussie over de communicatie tussen bedrijf, overheid en bewoners is geweest, dan is dat nog steeds schandelijk!

Terug naar de 'geen commentaar'-houding van DSM. Dat kan dus echt niet!
Voor de duidelijkheid heb ik er maar eens even de officieel gepubliceerde gedragscode over duurzaamheid van DSM bijgehaald. Die staat onder meer vermeld in hun zogeheten Duurzaamheidsstrategie. Even ter herinnering: afgelopen jaar heeft DSM opnieuw wereldwijd de eerste plaats gehaald met haar duurzaamheidsbeleid en daar in de media veel heisa over gemaakt.

Nu lees ik in die duurzaamheidsstrategie de volgende passages (onderstreping is van mijzelf):
"Hoe we werken aan duurzaamheidsverbetering

Door te streven naar voortdurende verbetering van de veiligheid en gezondheid van onze medewerkers, onze klanten en de mensen die in de omgeving van onze vestigingen wonen
Door ons een verantwoordelijke partner te tonen tegenover de samenleving"

De gedragscode gaat verder door te beloven:
"We hanteren niet alleen hoge ethische normen voor onze eigen activiteiten (…). Onze benadering is van begin tot eind geïnspireerd door onze Values: Respect for People, Valuable Partnerships en Good Corporate Citizenship.”

Met andere woorden: het bewuste tabelletje (en ongetwijfeld de nadere uitwerking in het niet-gepubliceerde communicatieplan) en de weigering om zelfs maar een reactie te geven, zijn tegenstrijdig met de eigen gedragscode van DSM!

Mijn oproep
Beste DSM: je bent van oorsprong een Limburgse bedrijf. Laat je eigen Limburgers nu niet vallen en maak je dus niet van deze zaak af met een simpel 'geen commentaar'. Dat is namelijk geen 'good citizenship'!. Geef toe dat je helemaal fout zit met dit communicatieplan en gooi het direct in de prullenbak. Beloof vervolgens dat je in de toekomst met open vizier, vroegtijdig en dus zonder dubbele agenda's met de bewoners zult gaan communiceren op basis van gelijkheid. In het belang van Limburg moeten we af van het beeld van 'geritsel tussen enkele bedrijven en de overheid'.

Bewonersplatform Geleen-West heeft nieuwe interim-voorzitter

2010-01-20T07:30:00.000+01:00

Ik heb gisteravond in een overleg van het Bewonersplatform Geleen-West aangegeven per direct mijn functie als voorzitter ter beschikking te willen stellen.
Reden voor deze stap is dat ik wil vermijden dat buitenstaanders op enig moment de indruk zouden kunnen krijgen dat ik als voorzitter van het platform en tegelijkertijd kandidaat op de PvdA-kieslijst in Sittard-Geleen in een situatie van belangenverstrengeling zou kunnen komen. Dat is nooit eerder gebeurd en zal dus ook nooit gebeuren.
De vereniging moet zonder enige verdachtmaking van 'dubbele petten' de volledige bewegingsvrijheid hebben om in het debacle over de 'VIJANDEN-tabel', de LPG-transporten van SABIC of de aanstaande Veranderingsvergunning van Chemelot in actie te kunnen komen. De interim-voorzitter is vanaf vandaag Eric Haartmans uit Lindenheuvel.

Ik wens het Bewonersplatform Geleen-West en Eric heel veel succes met hun verdere activiteiten en zal ook in toekomst de ontwikkelingen nauw volgen, als Statenlid en - zeker - op deze weblog.

De burger als VIJAND: veel gekker moet het niet worden!

2010-01-19T12:12:00.006+01:00

Het is te gek voor woorden als je in een gezamenlijke concept-nota van de gemeente Sittard-Geleen, de provincie Limburg (en initiatiefnemer DSM Agro) over de mogelijke aanleg van een CO2-opslagvoorziening onder Chemelot een communicatieplan aantreft waarin onomwonden staat dat bewoners, wijkplatforms en sommige journalisten moeten worden beschouwd als VIJANDEN. Burgers als vijanden? Veel gekker moet het niet worden!
Als gekozen provinciale politicus kun je je niet anders dan schamen voor dit soort uitlatingen. Ik zou mij ook schamen, als ik niet tegelijkertijd zo kwaad was! Volgens het communicatieplan ben ik namelijk – als bewoner van het Mauritspark en directe buur van Chemelot en DSM en daarnaast ook nog voorzitter van het bewonersplatform Geleen-West - ook een van die vijanden van onze lokale en regionale overheden. Mooi is dat!

Uit het stuk dat afgelopen zaterdag in de krant werd gepubliceerd, komt voor mij naar voren dat initiatiefnemer DSM Agro hier een wel heel bedenkelijke rol speelt: om haar doel – ondergrondse opslag van CO2 in een zeer dichtbebouwd gebied met veel zware chemische industrie – te realiseren, wordt een classificatie gemaakt over wie – in mijn bewoordingen – monddood gemaakt moet worden, wie misinformatie moet krijgen en hoe voorkomen moet worden dat dit actuele onderwerp onderdeel wordt van de komende lokale verkiezingen. Want, zo is de beschreven denkwijze, dan verliest DSM de greep en strakke controle. Een tweede Barendrecht-debacle dus. Het zou toch te gek zijn, als DSM zich door een stelletje bezorgde bewoners een zwaar bevochten gunning door het ministerie van Economische Zaken door de neus zou laten boren?! Wat denken die bewoners en die wijkplatforms wel?! Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de bedenkers bij DSM in hun denkwijze – hopelijk zeer tijdelijk – vervallen zijn tot een haast vergeten regentenmentaliteit, er vanuit gaand dat die simpele inwoners van Geleen wel met kraaltjes en spiegeltjes zullen ‘omgaan’.

Waarom denk ik dat de tekst van het communicatieplan uit de koker van DSM komt? Dat haal ik uit het feit dat bij de opstelling van het plan een voor mij onbekend adviesbureautje onder de naam SPINConsult betrokken is. Wie zich SPINConsult noemt (het enige dat ik gevonden heb is dat het lijkt te gaan om een zzp-bedrijfje uit Rotterdam – raar dat DSM met dit soort eenmanszaakjes dit soort grootschalige projecten opzet), biedt volgens mij meer dan gewoon communicatieadvies (een bedrijfstak waar ik verder veel respect voor heb). Doet het bedrijf precies datgene wat de naam SPINConsult doet vermoeden: een “spin” (Engels voor: (ver-)draaien) geven aan informatie om daarmee een vooraf bepaald eigen doel te bereiken?
In landen als Engeland gaat men heel ver in commercieel ‘spin-advies’: daar wordt door een aantal adviesbedrijven bewust ingezet op misinformatie, het discrediteren van tegenstanders en het onder druk zetten van politici om toch maar de gewenste vergunning of andere regeling voor de commerciële opdrachtgever te bemachtigen. Ik hoop van harte dat we in Nederland niet tot dit soort praktijken afglijden. Voor de duidelijkheid: SPINConsult kan zonder meer een volstrekt oprechte communicatieadviseur zijn die zich houdt aan de ‘koninklijke weg’, maar ik wordt toch erg achterdochtig als ik geen website kan vinden, niet meer dan een 06-nummer als contactpunt tegenkom dat bovendien “niet in gebruik” blijkt te zijn, en de enige medewerker toch een mooie opdracht van industriegigant DSM heeft… Ik verwacht dat DSM mij als burger en als politicus snel meer opheldering verschaft over hun relatie met SPINConsult en hun rol in dit dossier! Mocht ik mij in SPINConsult vergist hebben, dan zal ik op deze website daarvoor mijn verontschuldigingen aanbieden, maar als politicus vind ik dat ik deze vragen en twijfels mag en moet hebben.

Oh ja – en over de inhoud (de CO2-opslag onder Chemelot) hebben we het nog niet eens gehad. Er is namelijk nog steeds geen eerlijke, openlijke en oprechte discussie over de risico’s van dit proefproject geweest. Met niemand! Het enige dat ik tot nu heb kunnen achterhalen, is dat het ministerie van Economische Zaken in deze zaak een grote rol speelt. Welke rol, waarom, waarom hier in het Limburgse, hoe en op welke manier?? Vragen, vragen, vragen…

Ik wil precies weten hoe de gemeente Sittard-Geleen – specifiek het college van B&W - onze Gedeputeerde en ook DSM in deze zaak zitten? B&W en de gedeputeerde zijn de opdrachtgevers voor de nota. Wat ik wil weten, is het volgende:

Wie heeft opdracht gegeven voor het opstellen van het communicatieplan?

Wie (welke organisatie(s), welke personen) heeft het communicatieplan geschreven?

Hebben de politieke besluitvormers het communicatieplan al gelezen?

Is het communicatieplan al door de besluitvormers goedgekeurd?

Staan de politieke besluitvormers achter de aanbevelingen van het communicatieplan?

Wat vinden B&W principieel van de kwalificatie van burger(groepen) uit haar gemeente onder de noemer ‘vijanden’?

Hoe gaan B&W in de toekomst om met externe partijen die een deel van haar burgers kwalificeren als ‘vijanden’?

Wat is de exacte rol van SPINConsult in dit communicatieplan?

Is het intern beleid en normale terminologie van DSM om burgers van deze provincie te bestempelen als 'vijand'?

Ik verwacht dat het college van B&W van Sittard-Geleen zo snel mogelijk tekst en uitleg komt geven over deze onverkwikkelijke zaak, zowel aan de gemeenteraad (ik hoop dat mijn lokale collega-politici dit onderwerp oppakken) als ook aan de bewoners uit de wijken. Wethouder Guyt (juist ja: mijn eigen partijgenoot en lijsttrekker van een partij waar ik ook op de lokale kieslijst sta) heeft al aangekondigd eind deze maand met alle betrokken wijken en bewoners te komen praten. Een eerste stap, en hij zal met een heel goed verhaal moeten komen.
Ik verwacht in ieder geval van Guyt als wethouder en als PvdAer dat hij volledig afstand neemt van het advies in het communicatieplan en dat hij de opstellers ervan in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk maakt dat dit onacceptabel is! De enige terechte maatregel die daarop wat mij betreft mag volgen, is dat het hele dossier voorlopig in een hele koude ijskast gestopt wordt. Later…heel veel later… kunnen we dan nog eens opnieuw SAMEN kijken naar de inhoudelijke voors en tegens van CO2-opslag in de grond onder Chemelot.

Om ook vast te stellen wat de rol van de provincie precies is (geweest), heb ik als Statenlid, samen met CDA-collega Math Nijsten uit Geleen, vandaag schriftelijke vragen gesteld aan gedeputeerde Bert Kersten (ook een PvdAer). De vragen staan HIER (de antwoorden zullen t.z.t. ook hier komen).

De onderste steen moet boven. Alleen zo kan de politiek laten zien dat zij er is VOOR de burger en niet omgekeerd!

Buitenring: schriftelijke vragen aan GS over financiele risico's

2010-01-15T18:31:00.000+01:00

Dit jaar staat de besluitvorming over de aanleg van de Buitenring Parkstad op de agenda. De verwachting is dat in maart het zogeheten gedetailleerde Inpassingsplan zal worden gepubliceerd. Na het doorlopen van de diverse inspraakprocedures zullen Provinciale Staten op 9 juli een definitief standpunt moeten bepalen. Een spannend jaar dus.
In de aanloop naar die besluitvorming ben ik zeer geinteresseerd hoe de provincie de financiele risico's van de aanleg denkt te gaan managen. Op dit moment ligt het totale budget voor de Buitenring op 240 miljoen euro (incl. optimalisaties en aansluiting bij Landgraaf). Niet gering dus! Welke risico's draagt de provincie nu zelf en welke risico's zullen voor rekening van het aannemersconsortium komen, mocht de weg ook echt aangelegd gaan worden?

Ik zie drie soorten risico's:
1. funderingsrisico's
2. vertragingsrisico's
3. prijsrisico's
4. meerwerkkosten

Om hier meer zicht op te krijgen, heb ik vorige week schriftelijke vragen aan gedeputeerde Staten gesteld. Ik verwacht zelf dat een aantal vragen nog niet (defintief) beantwoord zal kunnen worden, omdat we natuurlijk nog niet in de contractonderhandelingsfase met aannemers zitten. Ik wil vooral meer weten over de strategie en denkrichtingen die GS denken te gaan hanteren in die onderhandelingen. Door de vragen in dit vroege stadium al te stellen, wil ik vermijden dat we in juli erachter komen dat sommige risico's toch niet zijn meegenomen. Mijn vragen staan HIER. Uiteraard zal ik ook de antwoorden publiceren op het moment dat ze bekend zijn.

Gedeputeerden komen goed uit onderzoek bonnetjesaffaire

2010-01-07T08:47:00.000+01:00

De bonnetjesaffaire van onze twee PvdA-gedeputeerden is nu eindelijk afgelopen. Gistermiddag werd in Urmond een uitgebreid rapport aan de media gepresenteerd, opgesteld door ons Tweede kamerlid Lia Roefs en onze gewestvoorzitter Marcel Kleijnen. Zij hadden een extern accountantsbureau de opdracht gegeven om met de fijnstmogelijke kam nog eens door alle bonnetjes te gaan en alles aan hen te rapporteren. Los daarvan hebben Roefs en Kleijnen het declaratiegedrag van de gedeputeerden beoordeeld tegen het licht van de interne PvdA-gedragscode. Conclusie: de declaraties zijn door het provinciaal apparaat volstrekt verkeerd op het internet gepubliceerd, met heel veel dubbeltellingen, declaraties die helemaal niet van de gedeputeerden afkomstig waren of andere jaargangen.
Van de oorspronkelijk 70.000 euro van Kersten, blijft volgens de accountant 27.000 euro over. Bij Wolfs moest het bedrag verlaagd worden van 60.000 euro naar 25.000 euro. Zelfs de optelsom van alle bonnetjes klopte niet.
Daarnaast heeft - zo stel ik zelf vast - ook de krant een paar flinke steken laten vallen door niet erg zorgvuldig het door hen zelf opgevraagde bronmateriaal te controleren. De conclusies over onterechte declaraties en graaigedrag waren wel erg snel getrokken. Zo is er door de krant destijds snel aangegeven dat de gedeputeerden toch een vaste onkostenvergoeding hadden van 600 euro per maand. de werkelijkheid is dat die 600 euro een bruto-bedrag is (dus moet er 52% vanaf), de eigen bijdrage van de mobiele telefoon is er niet van afgetrokken en ook niet de bijdrage die de gedeputeerden verplicht moeten leveren (net als alle fractieleden) aan de fractiekas. De maandelijke netto onkostenvergoeding blijkt dan plotseling 166,65 euro te zijn. Nog steeds een aardig bedrag. Daar kun je toch zeker dat rolletje drop en die poster van betalen, denk je dan. Antwoord: ja. Dat hadden we ook niet moeten doen, bevestigen de gedeputeerden nog maar eens. Het onderzoek laat echter wel zien dat - zonder dat de gedeputeerden de eindverantwoordelijkheid afschuiven - deze kosten door onoplettendheid en een samenloop van omstandigheden zijn meegenomen. Overigens - louter formeel - de rolletjes drop vallen wel onder de officiele declaratieregels en konden dus rechtmatig gedeclareerd worden. Als PvdAers moeten we dit echter gewoon niet doen, en daar zijn de gedeputeerden zich ook van bewust.
Hebben de twee graaigedrag vertoond of zijn wij als belastingbetalers benadeeld: ik zeg NEE. Er zijn behoorlijke fouten gemaakt door het ambtelijk apparaat in de provincie bij het toebedelen van declaraties aan mensen en projecten. Ik hoop dat men daar snel van leert, want we zullen dit nu nadrukkelijker gaan controleren. tegelijkertijd laat het onderzoek zien dat Kersten en Wolfs behoorlijke eigen kosten die ze ten behoeve van de provincie hebben gemaakt (zoals reiskosten met eigen vervoer naar tal van bijeenkomsten) nooit hebben gedeclareerd. Het gaat dan om jaarbedragen die in de vele honderden, zoniet enkele duizenden, euros kunnen lopen. Als je een graaier bent, dan let je vooral op dat soort kosten en probeer je je niet te verrijken met het declareren van een rolletje drop.

Mijn conclusies:

Van de beschuldigingen van onterecht declaratiegedrag en graaimentaliteit van Kersten en Wolfs blijft niets over. Wat mij betreft gaan ze met opgeheven hoofd verder met hun werk.
Kersten en Wolfs moeten in het vervolg wel nadrukkelijker (minder slordig) hun declaraties controleren voordat ze ze (laten) indienen. Ze blijven eindverantwoordelijk.
Het provinciaal ambtelijk apparaat moet uit deze affaire heel snel lering trekken en zorgen dat ze haar werk naar behoren gaat doen. Hier heeft men steken laten vallen! Informatie die door de provincie op het internet gepubliceerd wordt, moet kloppen!
De krant heeft de provincie een goede dienst bewezen door via de Wet Openbaarheid van Bestuur dit onderwerp publiek te maken. Wat mij betreft moet zij in de toekomst echter meer tijd besteden aan een grondige analyse en controle van informatie voordat artikelen gepubliceerd worden. De krant heeft - bedoeld of onbedoeld - de macht om in haar artikelen en opiniestukken mensen snel te beschadigen. Lezers geloven wat de krant schrijft. Het achteraf corrigeren van onterechte beschuldigingen of insinuaties, is veel moeilijker. De krant heeft de plicht om met deze macht heel zorgvuldig om te gaan. Het hele proces overziend, heb ik sterk de indruk dat de wens om vooral snel een verhaal te publiceren voorrang heeft gehad op de zorgvuldigheid.

Het samenvattende eindrapport van Roefs en Kleijnen (en de officiele reactie van de PvdA Statenfractie) is op de website van de PvdA-Limburg gepubliceerd. Klik HIER.

Een goede start van 2010 toegewenst

2009-12-28T18:37:00.006+01:00

Ik wens iedereen een gezellige nieuwjaarsnacht en een goed en gezond 2010 toe!

Dit jaar heb ik overigens geen kerstkaartjes gestuurd (door omstandigheden geen tijd gehad om ze voor te bereiden). Volgend jaar wel!

Groet
Roy

Werkbezoek in Roermond

2009-12-14T15:19:00.003+01:00

We zijn in Roermond op werkbezoek. Roermond ken ik goed - ik zat er zes jaar op de middelbare school, toen Rijksscholengemeenschap (RSG) geheten, nu het Stedelijk. Ik heb hele goede herinneringen aan de RSG, een absolute topschool die destijds ook landelijk hoog scoorde. Tegenwoordig hoor ik niet veel meer over de school. De mensen die er wel wat vanaf weten, zijn in ieder geval niet erg positief meer. Het zou er nu een rommeltje zijn en de kwaliteit van lesgeven beneden peil. Als het waar is, vind ik dat jammer. Vooral omdat die school altijd een grote bindende factor was tussen een aantal wijken met verschillend ontwikkelingsniveau. Op de RSG kwamen kinderen uit Maasniel en de binnenstad, maar ook uit de Donderberg, de Kastelenbuurt en de Kemp samen. Dat versterkte de onderlinge structuur tussen die wijken en met name de kinderen/scholieren uit de zwakkere wijken hadden daar baat bij.
Op dit moment staat de Donderberg opnieuw in de schijnwerper als wijk met grote achterstanden, zowel qua sociale als ook qua fysieke structuur. Veel geld moet er tegenaan, wordt gezegd. In mijn gesprek met wethouder Gerard Eijff benadruk ik dat je dan vooral ook moet beginnen met het verbeteren van de scholen in de buurt, zodat kinderen uit verschillende wijken weer samen op een school willen zitten. Nu vertrekt een groot deel van kinderen uit andere wijken naar Broekhin.

Ik kom wat laat binnen tijdens het werkbezoek en mis daardoor een deel van de presentatie die Eijff geeft. Ik pak wel mee dat Eijff trots is op de stad; een stad die bruist van de energie en economische ontwikkeling. De werkloosheid is gedaald naar net negen procent. Een paar jaar geleden was het nog het dubbele. Tijdens een wandeling door de binnenstad, het outletcenter en het Retailpark laat Eijff zien wat hij bedoelt: Roermond is een drukke koopstad geworden, zonder pretenties, maar ook zonder schroom. Overal wordt gebouwd en ingericht, alsof er geen krimp of crisis bestaat. Veel bezoekers komen uit Duitsland. Het verbaast mij niet, want op de Duitse radio (1Live, waar ik wel eens naar luister), komt om het halfuur een spotje dat het outletcenter in geuren en kleuren aanprijst (ja: auch Sonntags geoeffnet!).
Het doet mij wel denken aan een gesprek dat ik een jaar geleden had met een paar Duitse Landtagsabgeordnete die de Duitse grensregio vertegenwoordigen. Zij waren op zijn zachtst gezegd cynisch over hun Nederlandse buur: in hun beleving zou er jaren geleden tussen Roermond en de regio Elmpt/Viersen worden samengewerkt aan een grensoverschrijdend retail en industrie-'walhalla'. Terwijl men aan de Duitse kant nog bezig was met het maken van plannen, had men in Roermond besloten om het gewoon even zelf te doen, daarmee niet alleen de Duitsers, maar ook de Belgische buren buiten de deur te zetten. "Goed van ons, toch", zal vooral Jos van Rey gedacht hebben. "Die hebben we lekker te pakken". Het is maar goed dat Van Rey in de Staten niet al te vaak het woord voert over het onderwerp Internationalisering, want dan zou ik hem het cynisme van de Duitse collega's nog eens hebben voorgehouden.
Dat gezegd hebbende: Roermond heeft zich verder prima ontwikkeld tot een sterk regionale trekpleister. De bewoners varen er wel bij, want de binnenstad ziet er beter uit dan ooit. Ik ben vooral onder de indruk van de transformatie die de Neerstraat heeft doorgemaakt, en als ik Eijff mag geloven, komen nu de delen aan het water aan de beurt. Prima! En ook de Veldstraat - waar ik vele weekeinden was - krijgt weer een facelift. Roermond in de vaart der volkeren...Enne!? Auch enne!

Gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart; ik sta op plek 15

2009-12-09T14:34:00.000+01:00

De gemeenteraadsverkiezingen worden gehouden op 3 maart 2010. De campagnevoorbereidingen zijn inmiddels al her en der begonnen. De start is meestal de vaststelling van de kandidatenlijst. In Sittard-Geleen werd tijdens de ledenvergadering op 7 december de volgende lijst vastgesteld:
1. Ruud Guyt
2. Frans van Velzen
3. Jack Peeters
4. Maret Celis
5. Chris Stoelwinder
6. Mohamed Lafnoune
7. Jeu Remmers
8. Bep Mergelsberg
9. John Herberigs
10. Harrie Adams
11. Nick Naus
12. Irene Havermans
13. Sergio Klein
14. May van de Kerkhof
15. Roy Pennings
16. Gerard Dicks
17. Jac Koenen
18. Robbin Winantz
19. Abdelkader Bennaghmouch
20. Noud Slegers
21. Ben Ichigui
22. Pauline Smeets
23. Jan Smeet

Ik was gevraagd om op de lijst te gaan staan en plek 15 is voor mij prima, want het biedt de mogelijkheid om actief de campagne te ondersteunen en ook later 'van binnenuit' bij de fractie betrokken te blijven. Ik blijf mij verder echter volledig concentreren op het Provinciale Statenwerk. Een combinatie van gemeente- en provinciale politiek is - vanwege mijn gewone baan - voor mij geen optie.
Ik hoop dat de vele Sittard-Geleense mensen die in 2007 op mij gestemd hebben tijdens de Statenverkiezingen, op 3 maart gaan stemmen op een van de bovenstaande PvdAers.

Bezoekers in het Gouvernement (26 november)

2009-11-28T15:49:00.002+01:00

Een van de beste manieren om te laten zien wat je als Provinciaal Statenlid doet, is door mensen uit te nodigen het Gouvernement te bezoeken. Naast het bekijken van de Statenzaal en een rondleiding door het gebouw waarin zo’n 900 ambtenaren werken, krijg je zo de tijd om vragen te beantwoorden, te discussiëren en achtergronden bij onderwerpen die op TV in 20 seconden behandeld worden, beter uit te leggen.

Vorige week kwamen 16 leden van de vereniging Orbis Amicorum op bezoek. Dit is een vereniging van oud-directeuren van basisscholen uit de Westelijke Mijnstreek. Gedurende bijna drie uur hebben we tal van onderwerpen besproken, van het functioneren van de besluitvorming en de gevolgen van krimp en vergrijzing in onze provincie tot de Buitenring Parkstad en de zogeheten bonnetjes-affaire.

Het bezoek maakte weer eens duidelijk hoe belangrijk het voor politici is dat ze met burgers in open gesprek gaan en geen onderwerp proberen te omzeilen of met een paar samenvattende kreten af te doen. Niet overal is een rechtvaardiging voor, maar anderzijds blijkt dat als je meer tijd neemt (en krijgt) om achtergronden voor een bepaalde positie of besluit uit te leggen, er ook beter en meer begrip voor jouw handelswijze ontstaat. Samengevat vond ik het een heel leuk bezoek en ik heb begrepen dat de vereniging ook tevreden was. Bijgevoegd een paar foto’s van een deelnemer aan het bezoek, de heer Leunissen, waarvoor mijn dank.

Veiligheid goederentreinen bij Venlo (schriftelijke vragen)

2009-11-18T14:34:00.005+01:00

De veiligheid van het goederentreinverkeer is natuurlijk niet alleen in mijn eigen regio - Westelijke Mijnstreek - een belangrijk issue. Met name Venlo is dankzij de zogeheten Brabantroute een knooppunt voor goederenwagons vanuit de havens van Rotterdam en Amsterdam naar Duitsland. De drukte op het spoor wordt door de toenemende concurrentie tussen personen- en goederenvervoer alleen maar groter. Ik verwacht dat daardoor het goederenvervoer per spoor op termijn steeds verder "de nacht in wordt geduwd" wat zal leiden tot grotere geluidshinder en - mogelijk - veiligheidsrisico's in stadscentra waar die treinen doorheen moeten. Goederentreinen worden bovendien steeds langer: gemiddeld 600 tot 750 (= wettelijk maximum) meter lang. Dat komt neer op zo'n 30-50 wagons per trein. Langere treinen betekent ook dat de locomotieven die de wagons moeten trekken, zwaarder en sterker moeten zijn. Concreet komt dat erop neer dat er een groter beroep zal moeten worden gedaan op de zogeheten 6400-locs of een combinatie van locomotieven. Geen prettig vooruitzicht!

In Venlo maakt men zich zorgen over de veiligheid van het goederentreinverkeer via de Brabantroute. De provincie Brabant heeft onlangs gepubliceerd dat op deze route de afgelopen vijf jaar 70 goederentreinen door rood sein gereden zijn. Als je bedenkt dat een deel van deze treinen bestaat uit wagons met gevaarlijke en zeer gevaarlijke stoffen, dan is dit een verontrustend gegeven. De provincie Brabant heeft aangegeven dat men op Brabants grondgebied 2 miljoen euro wil investeren in de vernieuwing van het verouderde beveiligingssysteem op de Brabantroute. Ook de gemeenten langs het spoor betalen mee. Mijn Venlose collega Wouter Schenk heeft daarop vragen gesteld aan het College van B&W in Venlo. Hij wil weten of de gemeente zich ook zorgen maakt over de veiligheid op het spoor.
Aangezien de problematiek langse de Brabantlijn echter meer Limburgse gemeenten betreft, hebben Wouter en ik samen nu ook vragen gesteld aan Gedeputeerde Staten. GS moet wat ons betreft onderzoeken wat de onderhoudsstaat en de veiligheidsgraad van het bestaande beveiligingssysteem in Limburg is. Mocht het niet voldoen, dan moet de provincie - samen met de gemeenten - snel het geld bijeen brengen om ook op het Limburgse deel van het traject een nieuw systeem te plaatsen. Voor een kopie van de schriftelijke vragen MET de antwoorden van GS, klik HIER.

Provinciale Staten: Begroting 2010

2009-11-13T15:43:00.001+01:00

Zoals ieder jaar is er begin december de begrotingsvergadering, waarin duidelijk wordt wat GS van plan zijn. De inzet van GS voor 2010 gaat vooral richting het verder ontwikkelen van de zogeheten Beeldbepalende Ontwikkelingsprojecten (BBOs). Dat zijn er een aantal: van de Floriade/Greenport via de Sportzone tot aan de Buitenring, de Europese Culturele Hoofdstad en de bouw van een cardio-vasculair centrum op Avantis. Veel van die projecten hebben het moeilijk, deels veroorzaakt door de economische/bankencrisis, maar deels ook omdat de afstemming en planning op lokaal en regionaal niveau soms moeizaam verloopt. Daarnaast zijn er nog de Regiovisies die in de eerste 18 maanden van de coalitieperiode samen met de Limburgse gemeentes zijn opgesteld. Daarin staat wat voor de provincies de belangrijkste projecten zijn waaraan de provincie zou moeten bijdragen. In de praktijk blijken GS niet heel erg happig om die prioriteitenlijst van de gemeentes te volgen. Er zijn maar een paar Regiovisies die nu ook daadwerkelijk worden uitgevoerd. Bij de andere geven de gemeentes en de provincie elkaar een beetje de schuld voor de vertraging: de kritiek gaat van 'ze schieten niet op' tot 'ze doen toch wat ze zelf willen' en 'ze zeggen wel dat ze het willen, maar zelf leggen ze geen cent op tafel. Dan doen wij het ook niet'.
Al met al een moeilijker proces dan twee jaar geleden gedacht. Dat betekent niet dat de benadering op zich fout is! Ik denk dat een Regioagenda er in principe voor zorgt dat de prioriteiten van gemeenten (ook onderling) en de provincie erlkaar versterken. Dat gebeurt nu gewoon te weinig. Het kan liggen aan een veel snellere verschuiving van prioriteiten bij de gemeenten ('brandjes blussen', waardoor middelen snel van de ene post naar de andere verschuiven), maar ook aan de politieke 'waan van de dag' op het provinciehuis. Als PvdA blijven we inzetten op de uitvoering van de Regioagenda's in heel Limburg, maar het betekent dat we in 2010 en 2011 heel kritisch zullen zijn op de voortgang hiervan.

Statenvergadering 9 oktober

2009-11-09T12:48:00.004+01:00

De Statenvergadering van 9 oktober was hektisch en eindigde - met de rol van GS in het Sporting Limburg fusiespektakel - uiteindelijk met een motie van wantrouwen door de oppositie. Die motie werd door de coalitiepartijen en met oppositiepartij D66 verworpen. Het was bij voorbaat duidelijk dat vanwege de media-hype rondom de mislukte fusie, Sporting Limburg door de oppositie zou worden aangegrepen om een show te maken van de vermeende onbetrouwbare rol van onze Gouverneur Frissen en het college van GS als geheel. Dat de gedreigde motie van wantrouwen uiteindelijk ook echt werd ingediend, was dan toch nog een verrassing voor de meeste mensen. Als je naderhand met de hoofdrolspelers spreekt, dan lijkt het erop dat er op het moment van indiening vooral sprake was van een opeenstapeling van misverstanden die begon bij het voorbarige interview van L1 met SP-er Daan Prevoo. Op een directe vraag van L1 antwoordde Prevoo namelijk dat de motie in ieder geval zou worden ingediend, terwijl op dat moment in de Statenzaal de Gouverneur nog bezig was met zijn toespraak en het beantwoorden van vragen uit diezelfde oppositie. Dat schoot het College van GS duidelijk in het verkeerde keelgat: wat had het nog voor zin om vragen van de oppositie te beantwoorden als bij voorbaat vaststaat dat er een motie van wantrouwen wordt ingediend, zo was de woedende reactie van enkele GS-leden. Bij navraag bij SP-leider Thijs Coppes bleek dat de Gouverneur wat hem betrof de vragen zo goed beantwoordde, dat hij op dat moment de motie alsnog niet meer nodig achtte. Toen echter daarna GS-woordvoerder Ger Driessen namens het College zijn woede uitte over de uitspraken van Prevoo, kantelde de discussie opnieuw 180 graden en kwam de motie weer op tafel.

Mijn college Alouis Heijmans heeft op zijn weblog een uitstekende samenvatting van deze vergadering geschreven. Ik sluit mij daar graag bij aan. Om het leesgemak te vergroten heb ik de tekst van zijn weblogbijdrage hieronder gekopieerd:

Weblogtekst Alouis Heijmans
Het belooft in Provinciale Staten een enerverende dag te worden. Het debacle voetbalclub Sporting Limburg komt aan de orde: de fusieclub voortkomend uit Roda JC en Fortuna Sittard. Gouverneur Frissen heeft zich daar met hart en ziel voor ingezet. Naar zijn overtuiging zouden beide clubs op termijn alleen niet kunnen overleven. Te kleine budgetten en gebukt gaande onder een zware schuldenlast zouden zij geen rol meer kunnen spelen in Ere of Eerste divisie.
Toch ging het op het laatste moment compleet mis. Op 2 april nog een persconferentie waarin de geboorte van Sporting Limburg werd aangekondigd en een week later einde oefening. Iedereen in de gordijnen, grote ego’s aangetast. Wie was waar verantwoordelijk voor? De direct betrokken partijen, clubbestuurders en provincie, gingen rollebollend over straat. En dus moest er een nader onderzoek komen om uitsluitsel te geven over het hele proces.
De uitkomst van dat onderzoek is dat Frissen geen blaam treft. Geen harde toezeggingen gedaan, wel dat de bereidheid aanwezig was om € 6,5 miljoen uit te trekken op voorwaarde dat de schulden van de oude clubs zouden worden gesaneerd en dat het bedrijfsleven zou sponsoren. Maar in de rapportage wordt de rol van Frissen wel erg bescheiden voor het voetlicht gebracht. Tot het laatste toe, op 1 april nog een dag voor de persconferentie, overlegt Frissen met potentiële sponsoren. Maar desondanks, stelt Frissen enkele dagen later vast dat er te weinig politiek draagvlak is om het gevraagde geld beschikbaar te stellen. Aan de gestelde voorwaarden wordt niet voldaan en wordt de stekker uit Sporting Limburg getrokken. Verbijstering en woede bij de clubbestuurders die ondanks alle tegenstand van supporters zo hun nek hadden uitgestoken. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Frissen die te ver voor de troepen uitliep, wellicht. Had hij niet veel eerder moeten terugkoppelen naar de politiek met de vraag of hij nog voldoende werd gesteund in zijn pogingen Sporting Limburg van de grond te krijgen? Maar van de andere kant wat is er op zich mis mee dat Frissen zijn nek durfde uit te steken? Dat siert hem alleen maar. Dat ik persoonlijk een fusieclub in Zuid-Limburg nooit heb zien zitten doet daar niets aan af. Waar zijn we als overheid mee bezig om iedere keer weer voetbalclubs uit het financiële moeras te halen? De gemeente Sittard-Geleen had groot gelijk door niet meer de beurs te trekken om Fortuna-Sittard van de schulden af te helpen.

Uiteindelijk tijdens de verhitte debatten geeft Frissen na veel trekken en duwen aan dat hij inschattingsfouten heeft gemaakt. Dat er onder grote tijdsdruk moest worden gehandeld. Maar stelt ook dat hij niet alleen maar ingehuurd is om linten door te knippen. Feit is dat de clubbestuurders van een kouwe kermis zijn thuis gekomen. Voelen zich behoorlijk voor schut gezet en maken van hun hart geen moordkuil. Sef Vergoosen, toch niet de eerste de beste in voetballand, doet in de Statenvergadering verslag van zijn bevindingen. Op zich triest dat partijen zo op die manier tegenover elkaar zijn komen te staan. Zeker, Frissen heeft verwachtingen gewekt, is als kartrekker van groot belang geweest. Heeft ook steeds de voorwaarden aangegeven waaronder de provincie de beurs zou trekken. Maar eveneens begrijpelijk dat de clubs in de veronderstelling waren dat het wel goed zou komen. Niet dus en Frissen moet nu diep door het stof. Maar nogmaals dat kan gebeuren, niet ieder project wordt succesvol afgesloten. Het valt hem aan te rekenen dat hij beter had kunnen communiceren, naar de Staten toe en naderhand ook naar de clubbestuurders. Hen moeten meedelen dat ze samen geknokt hebben tot het laatste toe, maar dat hij er niet in geslaagd is voldoende draagvlak te creëren.

Na de eerste erupties komen de gemoederen in de loop van het debat weer tot rust. Totdat gedeputeerde Driessen het woord neemt en de SP vooringenomenheid verwijt door al op L1 televisie aan te kondigen met een motie van wantrouwen te komen, nog voordat Frissen heeft kunnen antwoorden. Op zich heeft Driessen daar een punt, maar draaft vervolgens door. Verwijt de SP en de totale oppositie alleen maar bezig te zijn met procedures in plaats van zich te richten op de inhoud van belangrijke thema’s. Die agressieve houding schiet compleet in het verkeerde keelgat met als gevolg dat het complete college van Gedeputeerde Staten nu een motie van wantrouwen aan de broek krijgt. Die wordt verworpen, al blijft het een uitermate onplezierig gegeven dat zoveel fracties die motie steunen. Zoiets blijft lang hangen. De onderlinge verhoudingen zullen er nog meer door onder druk komen staan. De relatie tussen een groot deel van de Staten en GS, als dagelijks bestuur van de provincie, zijn nu volledig verziekt. Was dit nu nodig geweest? Niet dus. Frissen wist op een gegeven moment de juiste toon te vinden, stelde zich kwetsbaar op. En dan dit. Jammer dat Driessen op zo’n belangrijk moment zich niet heeft weten in te tomen.

Commissievergadering Economisch Domein (25-09-09)

2009-09-27T21:45:00.002+02:00

Deze vergadering was wel belangrijk, maar had geen nieuwswaarde. De aanwezige journalisten vonden er in ieder geval weinig aan. Op het programma stonden onder meer de gratis overdracht van de provincieaandelen in het bedrijf Nazorg Limburg BV en de spelregels voor provinciale leningen aan en participaties in Limburgse bedrijven.
Over de Nazorg BV heb ik eerder al geschreven. Het betreft de zorg over zes gesloten afvalstortplaatsen. Ook al zijn die stortplaatsen inmiddels dicht en afgedekt, ze vereisen toch nog steeds zorg en controle. Nazorg BV zal echter geen nieuwe gesloten stortplaatsen gaan beheren. Nadat een paar maanden geleden eerst was geprobeerd extra taken voor Nazorg BV te vinden, hebben de aandeelhouders – de betrokken gemeentes en de provincie – inmiddels besloten dat het beter is dat de provincie zich helemaal terugtrekt. Er is niet langer een bovenregionale taak ten aanzien van deze stortplaatsen. In de commissie ED werden we gevraagd om akkoord te gaan met de gratis overdracht van de provinciale aandelen (50%) aan de Nazorg BV. De overheidsbetrokkenheid wordt gegarandeerd door de gemeentes die uiteraard wel eigenaar blijven. De provincie geeft de aandelen gratis uit handen, omdat de Nazorg BV zelf op dit moment – vanwege slecht renderende beleggingen – te weinig geld heeft om de aandelen echt te kopen. Voor het toekomstig beheer van de stortplaatsen blijven er echter ruim middelen beschikbaar.

Een ander punt betrof de voorwaarden waaronder de provincie wel of niet leningen aan bedrijven moet verstrekken en wanneer zij in bedrijven als aandeelhouder zou moeten (kunnen) participeren. De provincie heeft hiervoor een soort stroomschema gemaakt dat in ieder geval een aantal criteria en handvatten biedt. Uitgangpunt daarbij is het publieke belang. In een eerdere vergadering had ik al aangegeven dat de definitie daarvan wel erg vaag was. Ondanks een hernieuwde poging door het ambtelijk apparaat, blijkt dat ook in het nieuwe voorstel dit begrip niet erg helder is. Ook nu nog staat in het voorstel dat werkgelegenheid, bijvoorbeeld, zonder meer kan gelden als een zaak van ‘publiek belang’. Nou wil ik als PvdAer het belang van het behoud van werkgelegenheid niet ondermijnen, maar met zo’n definitie wordt ieder verzoek om financiële hulp van de provincie wel weer erg makkelijk een onderwerp voor de ‘waan van de dag’. Zeker nu in het voorstel duidelijk staat dat Provinciale Staten te allen tijde het definitieve besluit neemt over wel/niet lenen/participeren. Ik wil mezelf en mijn collega’s niet te kort doen, maar je weet hoe zoiets gaat. En zeker in verkiezingstijd…In het voorstel wordt publiek belang nu wel gekoppeld aan een overheidsinterventie “daar waar de markt faalt en betrokken partijen dit niet zelf kunnen corrigeren”. In mijn opmerkingen heb ik gedeputeerde Lebens gevraagd om in ieder geval het begrip ‘marktfalen’ duidelijker te omschrijven. De nieuwe nota moet wat mij betreft voorkomen dat de provincie ‘lukraak’ maar nieuwe particuliere initiatieven mee gaat financieren. Wie iets nieuws wil beginnen, moet zelf maar zorgen voor de middelen. Bovendien moet duidelijk zijn dat als het moederbedrijf van de aanvrager zelf niet bereid is om mee te financieren, dan moet de provincie dat al zeker niet doen. Er zijn een paar voorbeelden uit het recente verleden waar dat anders was. Tenslotte ben ik van mening dat de provincie in geen enkel bedrijf een deelneming mag hebben groter dan 50%. Mocht er dan toch nog geld bij moeten (onder voorwaarde dat andere particuliere partijen dat ook doen) dan alleen als lening. Op die manier worden we als provincie gedwongen goed na te denken voordat we een besluit nemen, want voor iedere lening (of garantiestelling) moeten we geld in een reservefonds stoppen. Dat betekent dat je elders dus minder geld kunt uitgeven.

Schriftelijke vragen: Chemelot en het LPG-vervoer door centra Geleen en Sittard

2009-09-20T18:54:00.003+02:00

In juli heb ik schriftelijke vragen gesteld aan het College van Gedeputeerde Staten over het vervoer van LPG per trein in grote tankwagons dwars door de centra van Sittard en Geleen. Vorige week kreeg ik daarop de antwoorden (zie onderaan).

Ik had twee aanleidingen voor mijn vragen:

de treinramp in het Italiaanse Via Reggio met een exploderende LPG-wagon
een aanvraag van het bedrijf Chemelot om naast de huidige 5000 wagons aan LPG nog eens extra 5000 LPG-wagons naar het Mauritsemplacement te mogen slepen (dus samen 10.000 wagons per jaar). Naast de LPG worden er jaarlijks nog duizenden andere wagons met zeer gevaarlijke stoffen op het kleine emplacement gerangeerd. Dit komt bovenop de duizenden zogeheten 'bonte treinwagons' met niet gevaarlijke stoffen.

Mocht er ooit een ongeluk met een dergelijke wagon gebeuren, kan dit enorme gevolgen hebben voor de hele stad. In mijn vragen heb ik onder meer verwezen naar een website waar een proef is gehouden met een explosie van een 5 ton LPG-tank. De wagons richting Chemelot bevatten 50 ton. Mijn zorg is dat over een buitengewoon druk bereden spoorbaan met veel personen- en vrachtverkeer nu nog extra vracht vervoerd wordt met een zeer gevaarlijke substantie. En dat op een moment dat Nederland net opgelucht is over het feit dat de ammoniaktreinen dwars-door-het-land eindelijk afgelopen zijn (behalve dan die van Chemelot naar het buitenland).

Voordat iemand de verkeerde conclusies trekt: met mijn vragen probeerde ik van GS vooral helder te krijgen of zij ook een gefundeerde eigen afweging maken over de vraag of het verantwoord is om extra LPG-treinen door drukbevolkte binnensteden te laten rijden. Het alternatief - wat mij betreft - is namelijk een aansluiting van het Chemelot leidingensysteem op de binnenhaven van Stein, waar binnenvaartschepen veel grotere hoeveelheden op een veel veiligere manier kunnen aanleveren, ver van alle bewoning. Het aan te leggen systeem is kort en de provincie heeft toch al besloten tot een flinke financiele injectie van de binnenhaven. Door het verleggen van het gevaarlijk transport van trein naar water zorg je zo voor meer veiligheid voor de burgers en een hogere exploitatiegraad van de haven. Iedereen wint!
De antwoorden van GS op mijn vragen staan HIER.

Reanimatie-estafette op het Stella Maris College in Meerssen

2009-09-20T18:25:00.002+02:00

Afgelopen week (18-9) deed ik voor de tweede keer mee aan de jaarlijkse reanimatie-estafette. Dit is een initiatief van de Taskforce QRS binnen de universiteit van Maastricht. Per week overlijden er in Nederland zo’n 300 mensen aan een hartstilstand. Dit gebeurt in 80% van de gevallen thuis. Het duurt ongeveer 10 a 15 minuten tot de ambulance ter plaatse kan zijn. Na opname in het ziekenhuis overleeft maar 5 tot 10%. Maar... Als er binnen 3 a 4 minuten gestart wordt met reanimatie kan deze overlevingskans worden verhoogd tot 60%. Daarom is het heel erg belangrijk dat iedereen leert reanimeren.
Deze training, waarbij ook L1 en TVL verslag deden met diverse radio- en TV-reportages, past precies bij het gezamenlijk initiatief van VVD, CDA, PvdA en PNL in Provinciale Staten enkele maanden geleden. In plaats van de oeverloze discussie over AED’s die we eerder voerden, kwamen de partijen eindelijk tot de conclusie dat naast AED’s ook veel tijd en geld geïnvesteerd moet worden aan reanimatielessen voor burgers. Daarvoor worden nu concrete plannen ontwikkeld.
De reanimatie-estafette loopt daar dus op vooruit, want in het Stella Maris College waren met name de leerlingen enthousiast over de training. Ze hadden zich goed voorbereid, volgden diverse colleges over de werking van het hart en gingen vervolgens ook in groepjes van 3-4 aan de slag met de poppen die in de grote aula lagen te wachten. En ook al lag er een jaar tussen, het bleek dat ook ik snel weer in het ritme zat: 30 (hart) – 2 (beademen). De procedure is heel simpel. Heel anders dan toen ik jaren geleden voor het eerst mijn eerste hulp training deed. In een kort gesprek met enkele ambulancemedewerkers werd duidelijk waarom: in een hulpsituatie ben je als hulpverlener toch al heel erg onder druk. Het laatste waar je je zorgen om moet maken is of je wel heel precies hartmassage geeft op 2 vingers afstand van de onderkant van het borstbeen. “Begin gewoon. Iets doen is altijd beter dan uit angst dichtslaan en niets doen”, gaven de ambulancemensen aan.Projectleidster Petra Schuffelen vertelde later dat het wel moeilijk is om – ondanks een aantal vrijwilligers - dit soort trainingen structureel op scholen en bij verenigingen te geven. “Vroeger mochten alleen artsen reanimatietrainingen geven. Een paar jaar geleden kwamen daar de verpleegkundigen bij en nu mogen dat ook speciaal opgeleide instructeurs, zoals studenten geneeskunde. Het duurt echter een tijd voordat de mensen voldoende zijn opgeleid en het kost ook geld. Het probleem waar wij als organisatie mee zitten is, dat zodra de studenten zijn opgeleid, deze vaker worden ‘weggekaapt’ door de commerciële bureaus die zo gratis opgeleide mensen krijgen. Wij bieden de studenten een vergoeding van 10-20 euro per uur, maar de commerciële bedrijven liggen veel hoger. Het is dan vechten tegen de bierkaai”. Mij lijkt het dat de provincie – vanuit de plannen die nu gemaakt worden – initiatieven zoals die van de Taskforce QRS actief moet gaan ondersteunen om zoveel mogelijk jonge en oudere mensen te leren reanimeren.

Volgend jaar weer...

Integriteit bij declaraties

2009-09-08T09:05:00.010+02:00

De afgelopen twee weken bestond het provinciaal politieke nieuws vrijwel alleen uit de zogeheten ‘bonnetjesaffaire’ van de leden van Gedeputeerde Staten. De kritiek vanuit de media en de bevolking richt zich op zowel de totale hoogte van de declaraties – waarbij de PvdA-bestuurders Wolfs en Kersten bovenaan staan – als ook de declaraties van een aantal kleine uitgaven die niet te rijmen vallen met de vaste onkostenvergoeding van 600 euro die gedeputeerden maandelijks krijgen.

Onderstaand een aantal vragen en antwoorden zoals ik die in deze zaak zie. Uitgebreide verklaringen over dit onderwerp vanuit de gedeputeerden zelf en het PvdA-gewestbestuur Limburg zijn te vinden op de volgende websites:

PvdA-Gewestbestuur

Gedeputeerde Odile Wolfs

Gedeputeerde Bert Kersten

De PvdA-fractie zal pas tijdens een eerstkomende zitting van Provinciale Staten officieel haar standpunt bepalen.

Punt 1:
Een rolletje drop op de creditcard van de provincie declareren als je 600 euro aan vaste onkostenvergoeding krijgt?
Antwoord: Simpel: nee, ook al is er volgens de geldende regels (opgesteld door de Rijksoverheid) formeel niets mis mee, zolang de kosten maar gemaakt zijn tijdens een binnenlands- of buitenlandse dienstreis. Het gaat hier dus om de vraag OF je het – ook al MAG je het – ook moet doen... Nee dus! Dat vinden de gedeputeerden Bert Kersten en Odile Wolfs overigens ook. De kosten voor kleine uitgaven die in de krant genoemd staan, zijn een aantal keren op een verzamelnota terecht gekomen en daardoor over het hoofd gezien. Al deze bedragen zijn dus inmiddels ook weer door de gedeputeerden teruggestort.
Overigens is die vaste onkostenvergoeding van 600 euro een bruto-vergoeding. Daar gaan de inhouding voor privégebruik van de mobiele telefoon en de loonbelasting vanaf. De netto-vergoeding per maand bedraagt 291 euro.

Punt 2:
Zijn die gedeputeerden 70.000 respectievelijk 60.000 euro rijker, bovenop hun salaris?
Antwoord: Nee. Het gaat om kosten die gemaakt en betaald zijn via de provinciale creditcard die iedere gedeputeerde mag gebruiken voor werkdoeleinden.

Punt 3:
Hoe kun je in hemelsnaam 70.000 euro aan declaraties hebben in een jaar?
Antwoord: Het betreft niet een periode van een jaar, maar van 32 maanden (bijna 3 jaar). Dat kan, als er soms via die creditcard activiteiten aan gedeputeerden zijn toegeschreven die eigenlijk via reguliere provinciale wegen betaald hadden moeten worden.
Voorbeelden:

zaalhuur voor vergaderingen die eigenlijk op een project geschreven hadden moeten worden, maar door haast of andere reden ‘even’ gereserveerd zijn met de creditcard van de gedeputeerde;
studiekosten die eigenlijk op het bestaande budget voor opleidingen geboekt hadden moeten worden.

Punt 4
Die PvdA gedeputeerden declareren veel meer dan die andere gedeputeerden. Echte graaiers, dus?!
Antwoord: Met het voorgaande in gedachte, hangt de hoogte van de totale declaratie toch gedeeltelijk af van de portefeuille van de gedeputeerde. Een portefeuille Financiën en interne organisatie vraagt om minder externe afspraken dan een portefeuille cultuur of milieu. Overigens: de declaratiekosten zelf (afgezien van die kosten van minder dan een tientje, zeg maar) staan nergens ter discussie. Er zijn wel fouten gemaakt in de procedures voor de afrekening van dit soort kosten en hiervoor moet binnen de provinciale organisatie actie op worden ondernomen. Maar bovenal moet echter ook de gedeputeerde in deze situatie scherp blijven opletten onder welke declaratie hij/zij zijn paraaf zet.

Punt 5:
Alleen dankzij de krant/L1 zijn deze misstanden boven water gekomen. Lang leve de media!
Antwoord: Ja, alleen dankzij het WOB-verzoek (“Wet Openbaarheid van Bestuur”) van de media kwam dit naar boven. Als PvdA-Limburg hebben we hier afgelopen weekend uitgebreid en kritisch over gepraat. Onze constatering is: de fouten zijn gemaakt en worden erkend! Blijkbaar zijn de richtlijnen waarvoor de vaste onkostenvergoeding is bedoeld, niet duidelijk genoeg en hebben onze gedeputeerden dit ook zelf niet echt scherp in de gaten gehouden. De rolletjes drop zijn ‘er in gesleten’. Overigens, de verhalen in de krant zijn tot nu toe vooral geschreven met ‘grove pennestreken’, zonder dat er serieus naar achtergronden voor gemaakte kosten is gekeken. Dat is bij deze zaak volgens mij een gemis bij diezelfde media, want toen ik op de School voor Journalistiek zat, werd mij in ieder geval verteld dat – als ik vraag om transparantie – ik daarna met die informatie ook zorgvuldig en genuanceerd moet omgaan. Dat ben je als journalist verplicht tegenover zowel de personen waar je over schrijft, als ook – en misschien nog wel belangrijker – tegenover jouw lezers.

Punt 6:
Die gedeputeerden zijn typische graaiers van geld dat niet van hen is.
Antwoord: Daar ben ik het niet mee eens. De totale onterecht gedeclareerde kosten (de dropjes, het fantaatje etc.) liggen bij zo’n 900 euro voor elk van de PvdA-gedeputeerden over een periode van 32 maanden. Zoals al gezegd: die kosten zijn onmiddellijk terugbetaald. Voor de zekerheid gaat ons gewestbestuur alle bonnetjes nog eens door een hele fijne stofkam halen, maar ik verwacht absoluut niet dat daardoor extra zaken naar voren komen. Wie de zaak had willen ‘flessen’ en eens diep had willen graaien, had het wel anders aangepakt. Niemand stelt een goed betaalde baan op het spel voor 900 euro die er bij het ‘eerste het beste WOB-verzoek’ van de media uitgehaald zou worden. De gedeputeerden hebben op het punt van de kleine declaratiebedragen slordig gehandeld. Daarover bestaat geen twijfel. Maar ik zie bij beiden zeker geen graaimentaliteit. De slordigheid moet onmiddellijk worden gecorrigeerd en het mag niet meer gebeuren. Maar daarmee is het dan ook klaar.

Punt 7:
Hoe komt gedeputeerde Wolfs erbij om haar goede bedoelingen te laten zien door te stellen dat zij naar Japan “alleen economy class” vliegt. Als ze er al heen moet, dan verwacht ik dat gewoon van haar.
Antwoord: Van politici mag en moet je verwachten dat ze verantwoord en zuinig met publiek geld omgaan. Ik wil wel stellen dat in vrijwel alle Nederlandse bedrijven (en ook in een aantal overheidsorganisaties met betrekking tot ambtenaren) in de arbeidsvoorwaarden is opgenomen dat medewerkers verplicht (!) business class moeten vliegen zodra de reis intercontinentaal is. Dat moet vanwege gezondheidsrisico’s (ARBO). Ik ben zelf tevreden dat onze gedeputeerde economy class gevlogen is, maar van mij had ze – net als gewone Nederlandse werknemers – ook business class naar Japan mogen vliegen.

Punt 8:
Gedeputeerde Kersten heeft een studie gedeclareerd van meer dan 23.000 euro. Hij krijgt zijn salaris toch om voor ons te werken en niet om een studie te volgen?
Antwoord: Als gedeputeerde krijg je te maken met een veelheid van onderwerpen en thema’s. Niet van alle thema’s weet je van begin af aan evenveel, terwijl je toch geacht wordt om er belangrijke beslissingen over te nemen. Daarnaast wordt van gedeputeerden verwacht dat ze over toekomstige ontwikkelingen in Limburg visies ontwikkelen en lijnen uitzetten. Al sinds jaren is er in Europa, in Nederland en binnen Limburg het beleid dat – om goed je werk te kunnen blijven doen – het nodig is om ook naast het werk voortdurend aan scholing te doen. De opleiding die Kersten heeft gedaan is door het hele College van Gedeputeerde Staten goedgekeurd omdat men vond dat de groep deze kennis niet in voldoende mate bezat. De studie (aan de universiteit Tilburg) is een al lang bestaande opleiding speciaal voor besluitvormers binnen overheden en het bedrijfsleven en wordt ook in vele andere provincies gevolgd. Zij duurt meerdere jaren. Kersten heeft de studie voornamelijk naast zijn gewone werk gedaan en niet in de plaats van zijn normale werk. Overigens hadden de kosten ook in dit geval niet via de provinciale creditcard van Kersten geboekt moeten worden, maar vanuit het normale provinciale studiebudget dat juist voor dit soort zaken bedoeld is. Ook hier moet in de toekomst strakker naar gekeken worden.

Punt 9:
Alle politici zijn graaiers en alleen erop uit om goed voor zichzelf te zorgen.
Antwoord: Nee! In alle organisaties overal ter wereld zijn mensen die misbruik van een situatie maken. Zo ook in de overheid. Je mag daarmee echter niet iedereen over dezelfde kam scheren. Ik voel mij in ieder geval helemaal niet aangesproken. Wie de werkelijke werkuren, werkdagen en de voortdurende inzet van veel politici eens echt zou volgen, komt er zeker achter dat voor – in ieder geval de meesten – het ‘uurloon’ bedroevend laag is. Dat is niet per se een probleem want politicus zijn is een vrije keuze. Ik zou het echter jammer vinden als een boeiend, verantwoordelijk en belangrijk vak op deze manier afgedaan zou worden.

Punt 10:
Nou weten we dit allemaal, maar wat ga je eraan doen zodat dit niet weer gebeurt?
Antwoord: We laten een extern onderzoek uitvoeren, gecombineerd met een PvdA-gedragscode onderzoek door onze Gewestvoorzitter. Ik verwacht dat die onderzoeken binnen enkele weken klaar zijn. Op dit moment zijn we daarnaast als PvdA-Limburg bezig om een aantal richtlijnen op te stellen die in toekomst onze PvdA-gedeputeerden moeten helpen om dit soort problemen voorgoed te vermijden. Ons Gewestbestuur zal daarop blijven toezien.

Vergadering Provinciale Staten (28-08-09)

2009-08-29T20:14:00.001+02:00

De financiële problemen van zorginstelling Orbis in Sittard-Geleen waren de oorzaak dat Provinciale Staten een paar weekjes eerder terugkwam van het zomerreces. Op de agenda staat een garantiestelling van vijf miljoen euro van de provincie aan de instelling om zodoende – samen met de gemeente en enkele zorgverzekeraars – twintig miljoen aan garantiestelling te bieden voor een nieuwe lening van de banken. Die lening is nodig voor het uitvoeren van het Sociaal Plan van Orbis. Alleen door zeer drastische en pijnlijke maatregelen – ontslagen - kan nu nog financieel orde op zaken worden gesteld.

Sinds mei van dit jaar vraagt iedereen zich af hoe het zover heeft kunnen komen.
Er wordt nu natuurlijk snel geroepen: “Waar was dat ook voor nodig, zo’n ziekenhuis van de 21e eeuw?! Waarom al dat marmer, die technologie, dat uiterlijk vertoon…” Een aantal van die kritiekpunten vind ik ook heel terecht. Feit is wel dat meer dan 15 jaar geleden de minister van Volksgezondheid expliciet heeft gevraagd wie zo’n ziekenhuis van de 21e eeuw zou kunnen neerzetten. Van de drie aanmeldingen uit heel Nederland heeft uiteindelijk maar 1 – ons ziekenhuis – het ook daadwerkelijk uitgevoerd. Het nieuwe ziekenhuis kreeg als opdracht mee om echt heel (!) anders te zijn dan de bestaande ziekenhuisconcepten. De patiënt als klant met een eersteklas verzorging op maat en ondersteund met de modernste technologie! Met zo’n ziekenhuis zou het mogelijk zijn om nieuwe patiëntendoelgroepen uit Duitsland en België aan te trekken, nieuwe en complexere operaties uit te voeren en nog betere specialisten aan te trekken. In de tijd dat deze opdrachten aan het ziekenhuis geformuleerd werden, zat de wereld echter ook anders in elkaar. Nu hebben we te maken met grootschalige krimp van de bevolking, vergrijzing, ontgroening en een moeilijk economisch klimaat. De verwachte Duitse en Belgische patiënten blijken in de praktijk helemaal niet naar Limburg te komen om verzorgd te worden. Gevolg: hoge kosten (voor een hoge voorzieningsgraad) en te weinig inkomsten. Bij een verdere bevolkingskrimp in de hele regio en het feit dat we op een steenworp afstand van elkaar 4 volwaardige ziekenhuizen hebben liggen die om dezelfde patiënten vechten, maakt dat de kosten per bed verder zullen stijgen en de inkomsten zullen blijven dalen.

Ik was de afgelopen maanden een paar keer in het ziekenhuis, zowel om mensen te bezoeken als ook voor mijzelf. Iedereen die ik gesproken of gehoord heb, is vol lof over het nieuwe ziekenhuis, zowel over de inrichting als ook – en dat is natuurlijk het belangrijkste – over de verleende zorg door de artsen, de verpleegkundigen en de ondersteunende diensten. Bij die zorg hoort ook de nieuwe – ver geautomatiseerde – manier van werken en de vele nieuwe voorzieningen. Orbis is ook wat mij betreft echt (!) een ander soort ziekenhuis. Echter, wat heb je aan een ander soort ziekenhuis als door mismanagement van het Orbis-bestuur tijdens de bouw de kosten zo hoog oplopen dat nu de zorgverlening eronder te lijden heeft?! Wat heb je aan banken die lange tijd vrolijk doorgingen met het verstrekken van aanvullende leningen in de veronderstelling dat de bomen wel tot in de hemel groeien en er altijd wel een overheid te vinden was die de aflossing wel zou dekken. Pas toen het al veel te laat was, speelden de banken plotseling paniekvoetbal en begonnen zij beperkingen op te leggen waaraan realistisch gezien door het Orbis-bestuur toen al niet meer voldaan kon worden. De spagaat en het gat werden beide steeds groter.

In Nederland hebben we in principe een goed systeem van controle: het bestuur van een organisatie wordt gecontroleerd door een Raad van Toezicht die bestaat uit externe mensen met heel veel ervaring op het gebied van financiën en management. Orbis had ook zo’n Raad van Toezicht. Ik neem het vooral deze mensen kwalijk dat zij niet voldoende adequaat gereageerd hebben toen het Orbisbestuur er een potje van maakte en liet zien dat zij voor haar taak niet berekend was. Waarom is men niet begin 2009 naar buiten gekomen, heeft men toen niet de minister erbij betrokken en heeft men het bestuur maar laten aanmodderen met de banken…? Wat hebben we aan deze Raad als zij blijkbaar niet voldoende in staat is om ook werkelijk toe te zien?
Het was wat mij betreft dan ook volkomen terecht dat de gemeenteraad van Sittard-Geleen, die ook is gevraagd om voor 5 miljoen euro garant te staan, met algemene stemmen de Raad van Toezicht heeft gevraagd om op de vroegst mogelijke termijn op te stappen. Ik heb dezelfde motie ook laten rondgaan tijdens de Statenvergadering en ook hier werd hij met algemene stemmen aangenomen. Jammer genoeg een gebaar dat weinig voorstelt, want er bestaat geen provinciale of nationale wetgeving die een Raad van Toezicht naar huis kan sturen. Iedere Raad benoemt zichzelf en vertrekt als men dat zelf wil. In de motie vragen we de minister nu om deze situatie nu zo snel mogelijk te veranderen.

Wat is nu de toekomst voor Orbis en de overige Zuidlimburgse ziekenhuizen? Ik kan mij – mijn eigen mening en op dit moment (nog) niet die van mijn fractie - niet anders voorstellen dan dat een aantal ziekenhuizen op termijn gaan fuseren. Nauwe samenwerking betekent kostenbesparing bij inkoop en de uitvoering van taken. Nauwe samenwerking betekent een hernieuwde focus en een beter op elkaar afgestemde dienstverlening. Voor artsen, verpleegkundigen en ondersteunend personeel ook meer mogelijkheden om bij elkaar te ‘sourcen’. Het is heel spijtig dat het ook betekent dat in het herstelplan een groot aantal mensen Orbis zal moeten verlaten. Hun werk was en is belangrijk voor een goede zorgverlening. Ik hoop dat een groot aantal op kortere of middellange termijn herplaatst kan worden of elders in Limburg een baan zal vinden.
Nu moet de directie van Orbis laten zien dat ze in staat is om – met het overbruggingskrediet en de garantiestellingen - snel tot actie kan overgaan.

Zebra's in de Statenzaal...

2009-08-28T14:28:00.010+02:00

Politiek is meer dan stapels documenten en fikse debatten. Soms worden de provinciale politici ook getrakteerd op kunst en cultuur. Het Cultura Nova festival in Heerlen is daar maar een voorbeeld van. Vandaag hadden we nog een traktatie in de Statenzaal: de renovatie van de zaal – die in 1986 in gebruik werd genomen – is met een nieuwe wandaankleding eindelijk afgerond. Het is wel even wennen. Lopend over de marmeren vloer naar de zaal komt een veelkleurigheid op mij af die ik niet verwacht had. De muren van de ronde zaal, die tot nu toe ivoorkleurig en verder vrijwel kaal waren, zijn nu bedekt door zeven banen stof, variërend van okergeel tot zwart. Dit kunstwerk is bedacht door kunstenares Fransje Killaars, die ook (zo kan je eigen werk je ook achtervolgen) de aankleding van enkele kamers in het Catshuis heeft verzorgd.

Na vijf minuten inwerktijd vind ik de kleuren wel aangenaam. Het maakt de grote zaal kleiner en gezelliger. Nu is gezellig niet echt een woord dat bij de Statenzaal past, want van gezelligheid is er tijdens de vergaderingen meestal geen sprake. Maar toch… Nog voor de vergadering begonnen is zijn er ook een aantal collega-Statenleden die op duidelijke toon aangeven de creatie helemaal niks te vinden. “Het lijkt wel een circustent!” Nu moet ik zeggen dat de kale ivoorkleurige muren ook een eigen charme hadden. De zaal was licht en had een toon van praktische zakelijkheid. De nieuwe aankleding zal even wennen worden.

Hoewel ik het kunstwerk niet meteen wil beoordelen en een paar vergaderingen lang op mij wil laten inwerken, moet ik tijdens de vergadering wel al een eerste nadeel constateren. Doordat de onderste twee banen een combinatie zijn van grijze strepen en zwart, worden de mensen die in de Statenzaal zitten plotseling haast onzichtbaar. Dat heb je als de heren gewend zijn een grijs/zwart pak te dragen en ook de dames veelal onopvallende kleuren kiezen. Nu zou je kunnen zeggen: prima toch! Kan ik mij voorstellen, maar ik vind het toch een gemis. Bovendien zal ik mijn garderobe wat moeten arrangeren, want met enige schrik constateer ik dat mijn rose/wit gestreepte hemd met paarse stropdas vloekt bij de zwarte achterwand.

Samenvattend ben ik bang dat de inrichting van de Statenzaal het menselijke politieke proces zal gaan overheersen. Dat kan niet de bedoeling zijn. Los daarvan ben ik bang dat op de televisie de Statenleden die achter het spreekgestoelte staan, eruit zien alsof ze in het Gaiapark op een stel zebra’s rijden. Misschien dat de kunstenares en haar team – voor wie ik verder veel waardering heb – hier toch nog eens naar zouden kunnen kijken.

Informatieavond van stichting Buitenring Nee

2009-08-28T14:25:00.004+02:00

De Brikke Oave in Brunsum was gisteravond goed bezocht. Aanleiding was de informatieavond van de stichting Buitenring Nee over de mogelijkheden voor omwonenden van de geplande Buitenring om tegen het zogeheten Ontwerp Inpasssingsplan in bezwaar en – later - beroep te gaan. Het Ontwerp Inpassingsplan is een zeer uitgebreid document waarop – meter voor meter – wordt beschreven hoe en waar de Buitenring zou/zal komen te liggen. Een belangrijk stuk dus, want pas met dit plan in de hand kunnen burgers in delen van de Parkstad zien in hoeverre de aanleg hun huis, tuin, straat of werkplek raakt. Voor de duidelijkheid: het Ontwerp Inpassingsplan is er nog niet! De verwachting is dat het plan in het eerste kwartaal van 2010 zal worden gepubliceerd. Daarna hebben mensen precies zes weken de tijd om hun zienswijze in te dienen.

Aanvankelijk was er wat verwarring, want een aantal aanwezigen dacht dat alleen mensen die al over het Buitenring Voorkeurstracé (juli 2008) een zienswijze hadden ingediend, nu bezwaar zouden kunnen maken over het Inpassingsplan. Dat is dus niet zo! Iedereen die door de Buitenring geraakt wordt (zou kunnen worden), kan begin volgend jaar ten aanzien van het Inpassingsplan in actie komen. De stichting gaf in een uitgebreide toelichting duidelijke informatie over de juridische stappen die mensen individueel of gezamenlijk kunnen nemen. Uit vragen in de zaal bleek wel dat een aantal mensen twijfels had of burgers voldoende kennis, tijd en zin hebben om zich door de stapels officiële documenten te worstelen en een complexe juridische procedure in te gaan. Dat werd ook door de stichting wel erkend, maar men stelde duidelijk dat de stichting zelf - althans op dit moment – niet een actiegroep wil zijn, maar voornamelijk een informatieplatform. Mensen moeten zelf verantwoordelijkheid nemen of ze wel of niet in verweer gaan.

In de pauze bleek dat er nogal wat verschillende ideeën over de publicatie van het Concept Inpassingsplan bestonden. Mijn eigen informatie is dat Rijkswaterstaat – die verantwoordelijk is voor alle snelwegen in Nederland – de verantwoordelijkheid over de afwerking van de afrit/aansluiting van de A76 bij Nuth ook gaat overdragen aan de provincie. In dat geval zal voor die aansluiting een nieuwe MER-procedure gemaakt moeten worden, met bijbehorende inspraakmogelijkheden. Hierdoor wordt de aansluiting Nuth ook onderdeel van de hele Buitenringprocedure. Gedeputeerde Staten heeft er blijkbaar voor gekozen dat men met het Inpassingsplan wil wachten totdat ook de aansluiting formeel in het document opgenomen kan worden. Vandaar begin 2010 in plaats van september 2009.

Ik heb al eerder geschreven over de stijgende kosten van de Buitenring als gevolg van de optimaliseringsvoorstellen die we in Provinciale Staten (althans: in commissie) besproken hebben. Inmiddels blijkt dat er een volledige dekking is gevonden voor de kosten, waarbij alle Parkstadgemeentes individueel hun aandeel in de totaalkosten hebben bevestigd. Ik lees daaruit dat alle gemeentes nog steeds volledig achter de aanleg van de Buitenring staan.Overigens bleek tijdens de vergadering in de Brikke Oave, dat de term ‘Buitenring Nee’ eigenlijk wat genuanceerder moet worden gezien. Naast de mensen die pertinent tegen de Buitenring zijn, zaten in de zaal ook mensen die op zich wel voor de aanleg van de Buitenring zijn, maar niets zien in een 2x2-baans opstelling. Zij zien de Buitenring dus liever ‘Wel, maar Anders’.
Ik vond het opvallend en behoorlijk irritant dat Edwin Bus, Statenlid voor de SP, opnieuw de kans greep om zich even te manifesteren als zogenaamde vertolker van het standpunt van die mensen die een 2x1-baans Buitenring willen. Wat de mensen in de zaal waarschijnlijk niet weten is dat Bus ook raadslid is in de gemeente Heerlen, waar zijn partijgenote Riet de Wit als wethouder de scepter zwaait. En laat nou de gemeente Heerlen, aangevoerd door De Wit, eisen dat de Buitenring als 2x2-baans wordt aangelegd. Een aardige spagaat voor Bus, lijkt mij, want in de zo typische SP-lijn en als als gemeenteraadslid moet hij ook de partijlijn en de gemeentelijn volgen en uitdragen. Ik stel dan ook dat Bus - over de ruggen van de mensen in de zaal heen - met twee maten meet en twee petten op heeft. Je kunt niet tegelijkertijd voor een 2x1-baans weg zijn en ook voor een 2x2-baans weg. De SP-Statenfractie zou er - in de door hen altijd zo bepleite transparantie - goed aan doen om Bus het woordvoerderschap over dit dossier in de Staten te ontnemen!

Hoewel we als Statenfractie pas over enkele maanden een besluit nemen, zeg ik op persoonlijke titel dat – met alle argumenten voor en tegen – ik nog steeds voor de aanleg van de 2x2 Buitenring ben. Het feit dat de Parkstadgemeentes een paar weken geleden de extra financiering rond hebben gemaakt, zegt mij dat de gemeentes nog steeds geloven in de weg als middel om de bereikbaarheid tussen de gemeentes, de gezondheid van de burgers en de economische versterking te realiseren. Ik geloof nog steeds dat beleid en besluiten het best op zo laag mogelijk bestuurlijk niveau genomen kunnen worden. Lokaal weet men wat er nodig is. Als de Parkstadgemeentes dus zeggen dat zij die weg nodig hebben, dan is dat voor mij een zwaarwegend argument. Omgekeerd: mochten zij zich uit het convenant terugtrekken, ontstaat voor mij dus ook een andere situatie. Mijn inzet is om ervoor te zorgen dat het Concept Inpassingsplan heel zorgvuldig omgaat met alle betrokken burgers en ervoor zorgt dat eventuele overlast maximaal beperkt wordt.

Zomerreces van Provinciale Staten

2009-07-12T16:48:00.002+02:00

Op 10 juli is - na weer een lange PS-vergadering (samenvatting volgt nog) - het zomerreces van Provinciale Staten begonnen. Deze duurt tot half september.

Hoewel ik misschien incidenteel toch nog iets zal melden, gaat mijn weblog nu ook zomervakantie houden. Half september begin ik weer met het schrijven over de provinciale politiek.

Prettige zomervakantie allemaal!

Roy

Regiovisie Westelijke Mijnstreek (commissievergadering FD 19 juni)

2009-06-24T21:51:00.006+02:00

Afgelopen week kwam voor het eerst de Regiovisie Westelijke Mijnstreek aan de orde in de commissie Fysiek Domein. Vanuit onze fractie ben ik aangewezen als woordvoerder op dit dossier. De Regiovisie is een document (voor download van concept-versie, klik hier) dat is opgesteld door de gezamenlijke gemeenten uit de Westelijke Mijnstreek na uitvoerig overleg met alle mogelijke maatschappelijke organisaties, bedrijven en belangengroepen. De regio wil hiermee aangeven wat zij zelf ziet als de economische, maatschappelijke en sociale ontwikkelingsprioriteiten voor de komende jaren. Natuurlijk kost de uitvoering van de visie geld, veel geld zelfs (tussen 160 en 300 miljoen euro is de schatting), en de regio vraagt dan ook om een flinke financiele bijdrage van de provincie (oplopend tot zo'n 50 miljoen euro).

Het opstellen van een regioagenda past helemaal binnen de benadering die we als provinciale coalitie hebben gekozen: niet zozeer wij, maar de regio's zelf moeten aangeven waar zij op willen inzetten. Als men het daar over eens is, dan wil de provincie daarin ondersteunen. Diverse andere Limburgse regio's hebben inmiddels al een uitgewerkte en geaccordeerde Regiovisie. De visie van de Westelijke Mijnstreek bevindt zich nu in de zogeheten 'sonderende fase'. Dat komt erop neer dat alle regio-deelnemers aan de Regiovisie hun commentaren en opmerkingen kunnen maken op het concept-document. Dat is inmiddels gebeurd en die reacties zijn publiek beschikbaar (klik hier; kijk onderaan de pagina bij de 'nota van reacties' en de 'nota van wijzigingen'). Als Provinciale Staten konden wij afgelopen vrijdag onze mening geven.

Ik wil op mijn weblog eigenlijk uitvoerig stilstaan bij de Regiovisie, aangezien we als PvdA de visie wel ondersteunen, maar ook een aantal duidelijke verbeterpunten zien. Los daarvan zijn enkele van mijn opmerkingen tijdens de vergadering daarna ook door L1 gebruikt (voor radio-fragment klik hier). Vanwege werkverplichtingen lukt het op dit moment echter niet om er een uitgrbeider verhaal van te maken. Om toch te laten zien wat de PvdA-fractie heeft ingebracht, plaats ik hier (klik hier) alvast mijn uitgewerkte gespreksnotitie van de vergadering. Op een later moment zal ik deze nog uitschrijven naar een volledige tekst. Mocht de gespreksnotitie niet duidelijk zijn, neem dan even via email contact met mij op.

Provinciale Statenvergadering (28/29 mei)

2009-06-02T19:01:00.002+02:00

De Statenvergadering van mei duurde twee dagen. Deze vergadering was voor PS feitelijk de belangrijkste van het jaar, omdat zowel de jaarstukken 2008 werden besproken, als ook de Voorjaarsnota 2009. Beide stukken maakten in de discussies wederom deel uit van de beschouwing over de afgelopen 2,5 jaar dat deze coalitie aan het werk is. De oppositie probeerde op grond van het feit dat er in 2008 boekhoudtechnisch een overschot van bijna 60 miljoen euro was, vooral een beeld te schetsen dat deze coalitie alleen maar plannen maakt, maar dat van daadwerkelijke uitvoering niets terecht komt. Als woordvoerders over de jaarstukken waren met name de discussies tussen mij en Jos van Rey over de kwaliteit, inhoud en juistheid van de jaarstukken behoorlijk fel (voor wie belangstelling heeft: op de website van de provincie staat de webcast van de vergadering: http://www.limburg.nl/statenvergadering/LiveUitzendingVergaderingPS_20090529.asp)

De oppositie baseerde zich met name op een onlangs verschenen rapport van de Zuidelijke Rekenkamer, waarin werd aangegeven dat de provincie “geen actueel, helder en toetsbaar beleidskader (heeft), waarin specifieke richtlijnen en criteria zijn opgenomen met betrekking tot (de mate van) onderbesteding.” Met andere woorden: er wordt volgens de Rekenkamer niet onderzocht wat de oorzaken van de onderbesteding in een bepaald jaar zijn. Aan de andere kant stelt de Rekenkamer dat er wel heldere en actuele richtlijnen bestaan over de melding en verantwoording van afwijkingen van de geraamde lasten en baten. De Rekenkamer komt op basis daarvan tot de conclusie dat Provinciale Staten wel veel stukken krijgt aangeleverd, maar dat desondanks geen sprake is van een toetsbaar beleidskader (m.b.t. die richtlijnen en criteria) waarmee PS haar budgetrecht kan uitoefenen. Uiteindelijk zegt de Rekenkamer dat zij ook zelf die inhoudelijke toetsing waarom er in 2008 sprake is van een onderbesteding, niet heeft kunnen doen.
De oppositie dacht met deze uitspraken een flinke stok te hebben om de coalitie mee te slaan. Daarnaast had de VVD - met name Jos van Rey - ook nog een paar appeltjes met de coalitie te schillen en kwam met een lijstje van vermeende misstanden en fouten, waarbij van Rey vooral gouverneur Frissen aanviel. De aantijgingen van de oppositie gaven weer eens duidelijk blijk dat men de structureel andere werkwijze van deze coalitie niet begreep en wilde begrijpen. Om te beginnen met de opmerkingen van de Rekenkamer:

Het feit dat Limburg geen concrete richtlijnen heeft voor het vaststellen van onderbestedingen op het moment dat deze zich voordoen, is niet nieuw. Geen enkele provincie heeft dergelijke richtlijnen en ook het Rijk heeft die niet. De Rekenkamer onderkent dit ook. De enige oplossing hiervoor is dat er landelijk geldende richtlijnen worden ontworpen, zodat ook altijd de mogelijkheid bestaat om provincies onderling te vergelijken. Als iedere provincie zijn eigen richtlijnen gaat bedenken, dan worden snel appels met peren vergeleken en zijn de conclusies navenant. Het antwoord voor deze problematiek ligt dus bij het Rijk. Als provincie Limburg moeten we het op dit moment doen met wat we hebben.
De Rekenkamer geeft zelf aan de oorzaken voor de onderbesteding niet te kunnen onderzoeken, omdat zij zelf erkent dat de gevolgde werkwijze in deze coalitieperiode fundamenteel anders is dan die van de voorgaande coalities. Terzijde: ook in die vorige coalitieperiodes was er vrijwel ieder jaar sprake van een onderbesteding, maar daar maakte de VVD (die toen in de coalitie zat) toen nooit een punt van.

En wat is die fundamenteel andere werkwijze dan? PvdA en CDA willen in deze periode af van het alsmaar subsidiëren van activiteiten en meer toe naar investeren en participeren. In dat kader hebben we twee jaar geleden gekozen voor de ontwikkeling van een groot aantal beeldbepalende projecten die de werkgelegenheid, de openbare ruimte, het landschap, en de innovatie structureel zullen ondersteunen. We wilden dus af van jaarlijkse potjes met geld die in datzelfde jaar uitgegeven moeten worden. We willen toe naar projecten die goed zijn opgezet, de ondersteuning hebben van alle betrokkenen en waar andere partijen in mee investeren. Nota bene in ons coalitieakkoord hebben we duidelijk opgeschreven dat veel van die projecten pas in het derde en vierde jaar echt tot uitvoering komen, omdat veel tijd geïnvesteerd moet worden in de opzet, de planning, de samenwerking met derden, de vergunningsprocedures etc. etc. De ontwikkeling van deze projecten en de kosten die gemaakt worden lopen dus niet lineair op jaarbasis.
Met het bovenstaande in gedachte moet tegelijkertijd rekening worden gehouden met het feit dat de inkomsten van de provincie wel lineair op jaarbasis binnenkomen. Het gevolg is dat je – als het grootste deel van de kosten van de projecten vallen in de uitvoeringsjaren – de eerste paar jaar telkens een ‘papieren’ onderbesteding hebt die je wegzet in het zogeheten provinciaal investeringsfonds. Dat geldt dus ook voor de boekhoudkundige onderbesteding van 60 miljoen euro voor 2008. Echter, dit is dus geen onderbesteding in de traditionele zin van het woord, maar al strak geoormerkt geld voor de financiering van de uitvoeringsfase van de beeldbepalende projecten.
De oppositiepartijen wilden hier niet aan. In hun ogen is een onderbesteding in enig jaar een uiting van beloftes die niet zijn uitgevoerd. Met name de VVD zag in het gevoerde begrotingsbeleid een samenzwering van de coalitie om een veelheid van fouten te verdoezelen. Hij kon echter geen substantiële fouten aantonen en het bleef bij veel publiekelijk vertoon van ongenoegen en nadruk op “meer controlemogelijkheden voor PS”. In een reactie gaf de PvdA aan dat tot nu Van Rey behoorlijk rekkelijk gebruik maakt van het begrip controle. Zou het niet goed zijn als hij zelf met een initiatiefvoorstel kwam waarin duidelijk omlijnd is wat controle wel en niet inhoudt? Dat zouden we namelijk allemaal weten waar hij precies over praat. Zoals verwacht gaf de VVD’er op dit punt niet thuis. Een initiatiefvoorstel zou hem namelijk de kans ontnemen om ook in toekomst alle coalitie-initiatieven onder het motto van “geen controlemogelijkheid voor PS” als slecht te bestempelen. De jaarstukken 2008 werden uiteindelijk aangenomen.

Na de jaarstuken kwam de Voorjaarsnota 2009 aan de beurt. Als fractie hebben we gezamenlijk aan onze visie gewerkt, waarop fractievoorzitter Peter van Dijk deze presenteerde en verdedigde. Onze belangrijkste doelstelling is om - in het kader van de bestrijding van de gevolgen van de economische recessie - de provincie aan te zetten om 'schop-klare projecten' in deze provincie met een flinke financiele bijdrage aan te zetten om nu zo snel mogelijk te beginnen. Op dit moment liggen er nog veel te veel infrastructuurprojecten klaar op de plank die nu niet uitgevoerd kunnen worden omdat bijvoorbeeld de initiatiefnemers door de bankencrisis plotseling de financiele lening niet meer rond kunnen krijgen of omdat het projectrendement nu even te laag ligt. Een financiele steun in de rug zorgt ervoor dat projecten alsnog meteen kunnen beginnen, waardoor waardevolle arbeidsplaatsen behouden kunnen worden. Ons initiatief is gebaseerd op een soortgelijk initiatief van de Europese Commissie, die op die manier in 1 jaar 4 miljard euro extra in de Europese economie pompt. De presentatie van Peter van Dijk staat hier.

Tenslotte nog even een ander onderwerp dat tijdens de vergadering aan de orde kwam: de oprichting van de zogeheten Limburgse Herstructureringsmaatschappij voor Bedrijventerreinen. Misschien geen spannend onderwerp, maar wel een belangrijk onderwerp dat eerder in de Staten voor heel wat discussie heeft gezorgd.
De provincie wil tot 2020 circa 1.000 hectare verouderde bedrijventerreinen herstructureren. In februari 2009 is hiervoor door Provinciale Staten 10 miljoen euro beschikbaar gesteld. De verwachting is dat alle herstructureringen samen de provincie zo’n 30 miljoen euro zal gaan kosten.
Herstructureren betekent in dit verband de eenmalige aanpassing van terreinen aan de moderne eisen. Structureel parkmanagement is een voorwaarde voor iedere herstructurering.
Om de gestelde taken per oktober 2009 te kunnen uitvoeren, wil Gedeputeerde Staten een joint venture (JV) oprichten samen met het LIOF. De JV heet dan Limburgse Herstructureringsmaatschappij voor Bedrijventerreinen BV (BHV). Daarin neemt de provincie dan voor 60% deel en het LIOF voor 40%, waarbij de provincie bij de start al 2 miljoen euro in de kas stort. De rest volgt op afroepbasis. Ook het bedrijfsleven wordt geacht een deel bij te dragen, maar dat ligt in de huidige economische situatie moeilijk.
De herstructurering kost geld en zal – aldus GS - per saldo niet winstgevend zijn. Als PvdA hebben we hier vragen bij gesteld, aangezien het LIOF, vanuit haar statuten, alleen in projecten kan participeren die gebaseerd zijn op een goed bedrijfsplan met uitzicht op een positief rendement. De uitspraak van GS zou dus inhouden, dat de middelen die het LIOF in BHV stopt, dus minder vaak ingezet kunnen worden. GS verwachten zelf dat ongeveer 50% van de ingezette middelen door BHV weer terugvloeien als opbrengsten. Die worden dan opnieuw ingezet totdat de pot van 10 miljoen euro leeg is.
Als PvdA zijn we akkoord gegaan met de oprichting en de structuur van de BHV onder de voorwaarde dat de provincie zich niet laat gebruiken als melkkoe voor bedrijventerreinen die ook op termijn niet rendabel te krijgen zijn. Herstructurering van bedrijventerreinen is geen doel op zich! Soms moet je de middelen ook durven gebruiken om bedrijven op een sterk verwaarloosd bedrijventerrein te verplaatsen om zodoende het bedrijventerrein echt te kunnen aanpakken en – waar mogelijk – een andere bestemming te geven. Met de toezegging dat de provincie heel nauwkeurig het bedrijfsplan van ieder terrein zal onderzoeken en een duidelijke afweging zal maken over de wenselijkheid van behoud van het bedrijventerrein (en dus de herstructurering), is onze fractie unaniem akkoord gegaan. Bovendien hebben we een motie van GroenLinks ondersteund, waarin GS werd opgroepen om in de herstructurering zoveel mogelijk te werken met duurzame energiebronnen.

Voorkeurstracé Buitenring Parkstad moet anders!

2009-04-27T10:51:00.004+02:00

Gedeputeerde Staten (GS) presenteerde afgelopen vrijdag tijdens de commissievergadering Fysiek Domein 10 alternatieve baanvakken voor het eerder vastgestelde Voorkeurstracé van de Buitenring. De alternatieven houden meer rekening met de vele ingediende wensen en bedenkingen van burgers, organisaties en gemeenten. De provincie wil nu namelijk zo snel mogelijk beginnen met de uitwerking (inpassing) van die Buitenring tussen Nuth en Kerkrade. De weg (2x2-baans) moet leiden tot een betere doorstroming van het verkeer in de Parkstadgemeenten en daarnaast zorgen voor economische ontwikkeling. De gedachte is dat bedrijvigheid aangelokt wordt door goede verbindingswegen. De Parkstadgemeenten zijn allemaal voor de aanleg van de Buitenring, die moet beginnen bij Nuth en eindigt bij Avantis. Daarbij dragen de gemeenten voor de helft bij in de kosten en de andere helft betaalt de provincie. Het is immers een provinciale weg.

Bij begin van de discussie kwam gedeputeerde Driessen alvast met de allernieuwste berekeningen over verwachte verkeersstromen op de Buitenring tot het jaar 2025. In die berekeningen zijn de allerlaatste bevolkingsgegevens, krimp- en vergrijzingscijfers meegenomen (ETIL-rapport). Ook is rekening gehouden – zo Driessen – met omliggende wegen zoals de nieuwe weg Born-B56n-N274 tot aan Brunssum. De cijfers geven aan dat ondanks krimp en vergrijzing de Buitenring noodzakelijk is in een 2x2-baansuitvoering. Als PvdA hebben we om de berekeningsdetails gevraagd, omdat we onder meer willen zien welke wijken langs de Buitenring bij de berekeningen zijn betrokken.

Los van de nut-noodzaakdiscussie waren voor ons als PvdA-fractie de verschillen tussen de alternatieve wegdelen en het eerder door GS vastgestelde Voorkeurstracé zo groot, dat we tot de conclusie kwamen dat het GS-Voorkeurstracé feitelijk volledig achterhaald is. De alternatieven blijken stuk voor stuk veel beter aan te sluiten op leefbaarheid, milieubehoud en duurzaamheid dan de originele weg. Vrijwel op alle onderdelen zijn de eerder ingediende kritiekpunten weggenomen.Verantwoordelijk daarvoor is een gespecialiseerd bedrijf uit Schinnen, dat duidelijk beter de weg weet in dit zuidoostelijk deel van Limburg dan de externe deskundigen die het Voorkeurstracé hadden bedacht.
Het nadeel van de alternatieven is dat de Buitenring daarmee circa 50 miljoen euro duurder uitvalt dan het Voorkeurstracé. De vraag tijdens de commissievergadering was of die aanpassingen nu gelden als ‘meerkosten’ of dat je eigenlijk geen vergelijk meer mag trekken met de oorspronkelijke plannen omdat die gewoonweg niet goed genoeg zijn. Die vraag is belangrijk, omdat in het contract tussen de provincie en de gemeenten staat dat de kosten voor het Voorkeurstracé gedeeld moeten worden, terwijl aanvullende wensen (i.c. de alternatieven) alleen voor rekening komen voor de gemeente die erom vraagt.
Nu is er al overleg geweest tussen de provincie en de Parkstad. Volgens gedeputeerde Ger Driessen staan alle gemeenten inhoudelijk positief tegenover de alternatieve wegdelen, maar hebben zij meteen aangegeven dat ze er geen geld voor hebben. Gedeputeerde Driessen was in de vergadering dan ook heel duidelijk: “Ik heb alleen mandaat voor een doelmatige en sober uitgevoerde weg. Dat is het GS-Voorkeurstracé. Als de Parkstadgemeenten niet kunnen of willen betalen, dan blijf ik bij dit tracé, ook al zie ik ook dat een aantal alternatieven een duidelijke verbetering voor de omgeving en het milieu zou betekenen”.

Op dit punt hebben wij als PvdA de zaak omgedraaid: voor ons bestaat het door GS vastgestelde Voorkeurstracé vanaf nu niet meer. De gepresenteerde alternatieven zijn wat ons betreft nu het nieuwe Voorkeurstracé. In die redenering gelden de aanpassingen dus ook niet meer als ‘meerkosten’ voor de gemeenten, maar moeten de totale kosten van de nieuwe weg door provincie en Parkstadgemeenten gedeeld worden. ‘Samen trap op – samen trap af’. Wij vinden dan ook dat GS officieel het GS-Voorkeurstracé moet wijzigen en op basis daarvan met de gemeenten moet overleggen hoe de kosten verdeeld moeten worden. Dat zou – wat ons betreft – niet op gemeenteniveau moeten gebeuren, maar op het niveau van de Parkstad als geheel. Immers, de weg is bedoeld voor iedereen uit de Parkstad. Samen met de gemeenten moeten GS objectieve criteria vaststellen waarmee gemeten kan worden wat iedere gemeente – met ieder zijn eigen financiële beperkingen –aan de nieuwe weg kan bijdragen. Aansluitend moet Driessen maar bij Provinciale Staten terugkomen om te bespreken op welke manier een eventueel resterend gat in de begroting van de Buitenring gedekt kan worden.

De PvdA-fractie is in ieder geval duidelijk: de Buitenring wordt aangelegd voor een periode van 50-100 jaar. Dat betekent dat je nu moet gaan voor de beste oplossing en niet voor een oplossing waarmee je je kleinkinderen later niet meer onder ogen durft te komen.

Limburg wil aandelen Essent verkopen

2009-04-20T00:38:00.005+02:00

De Statenvergadering had deze keer het karakter van een marathonzitting. Op zich niets mis mee, want op de agenda stond de goedkeuring of afwijzing van Provinciale Staten van de verkoop van de provinciale Essentaandelen aan het Duitse energiebedrijf RWE. Anderzijds was de discussie in de Statenzaal, met de VVD, de SP en Groenlinks voorop, een herhaling van zetten van eerdere vergaderingen, waarbij de SP vooral bezig was met volksverlakkerij door te stellen dat Essent nu ook nog een nutsbedrijf is en dat we met ons huidige aandeelhouderschap goed in staat zouden zijn om het beleid van het energiebedrijf op het gebied van duurzaamheid, investeringen en personeelsbeleid mee te bepalen. Beide zaken zijn volstrekt niet waar. Zoals ik in het voorgaande artikel al heb geschreven, de provincie is als Essentaandeelhouder niets meer dan zegeltjesplakker zonder enige invloed op het operationele beleid van dit commerciele bedrijf.
De VVD kwam vooral met bezwaren over het vermeende slechte imago van RWE op het gebied van duurzaamheid en milieu en wierp zich daarmee op als de nieuwe partij-in de-dop "GroenRechts". Men verweet Gedeputeerde Staten vooral dat deze - naar hun mening - niets had gezegd over de toekomstige bruinkolenafgraving van RWE. Verbazingwekkend eigenlijk, want als de VVD de afgelopen jaren ook maar enige moeite had gedaan om de politiek van buurland NordRhein-Westfalen te volgen, dan had men geweten dat na 15 jaar van onderhandelen en procederen circa 10 jaar geleden door de Bondsregening een positief besluit is genomen over de vergunningen voor afgravingen in Garzweiler II. Gedeputeerde Staten heeft deze informatie niet achtergehouden, want de bruinkolenafgravingen staan gewoon vermeld in de stukken (specifiek: de stukken die door RWE zelf zijn aangeleverd in het kader van hun duurzaamheidsrapport). RWE heeft een gigantisch verzorgingsgebied en zolang er geen alternatieven zijn die op die schaal energie kunnen produceren, kan RWE niets anders doen dan verder gebruik maken van bruinkool als brandstof. Los hiervan wil het bedrijf juist ook inzetten op bruinkolenvergassing en dat belooft een hele schone technologie te worden die verhoudingsgewijs heel weinig CO2 uitstoot.
Uiteindelijk ging een meerderheid van de Staten akkoord met de geplande verkoop van aandelen door de provincie Limburg. Nu maar afwachten wat men in de overige provincies en gemeenten gaat besluiten...

Sporting Limburg: provincie houdt haar rug recht

2009-04-10T09:37:00.005+02:00

Gisteravond viel ik van de ene verbazing in de andere bij het kijken naar een discussieprogramma op L1 met Roda JC-voorzitter Van Eijndhoven en interim Fortuna-directeur Erkens. In een tijdsbestek van 15 minuten werd voor mij duidelijk hoe amateuristisch het proces tot nu toe vanuit de beide clubs en de Stuurgroep is aangestuurd. Met name het punt dat Van Eijndhoven tot drie maal toe zei dat hij vond dat de provincie “materieel gezien ondersteuning heeft toegezegd” schiet bij mij in het verkeerde keelgat. Volgens mij hebben hij en zijn collega’s (waaronder ook Stuurgroeplid Vergoossen) de twee basisprincipes van ondernemen duidelijk niet begrepen.

Principe 1: Verkoop de huid niet voordat de beer ook echt geschoten is! Als clubs nieuwe spelers contracteren dan komen ze daar toch ook pas mee naar buiten op het moment dat de handtekening onder het contract droog is?! Dat is hier toch niet anders?!

Principe 2: voordat je je beroept op een afspraak, onderzoek eerst eens of de tegenpartij in deze ook echt ‘tekeningsbevoegd’ is. Als ik in mijn werk een contract met een andere partij afsluit, kijk ik eerst op de website van de Kamer van Koophandel of en tot welke hoogte die persoon ook echt mag beslissen en tekenen. Zonder de juiste handtekening is een afspraak of contract niets waard.

In dit geval heeft de Gouverneur heel goed werk geleverd in het bijeen brengen van partijen, maar bij mijn weten heeft hij telkens duidelijk gezegd dat niet hij beslist over een ondersteuning van 6-8 miljoen euro, maar Provinciale Staten. Hebben de clubs of de Stuurgroep de moeite genomen om vooraf eens met de politieke partijen in PS te praten en te sonderen hoe men daar tegenover het voornemen stond? Nee. Als de Stuurgroep en de clubs de opmerkingen van de gouverneur geïnterpreteerd hebben als: “jongens, ik regel het wel eventjes”, dan is dat een probleem van de Stuurgroep en niet van de gouverneur of PS. De opmerkingen van Van Eijndhoven laten bij mij het nare gevoel achter dat hij er (nog steeds) van uit gaat dat we in de Vriendenrepubliek van weleer zijn blijven steken. Voor de duidelijkheid: dat is dus niet zo! Het 'Zwarte Pieten' dat Erkens, Van Eijndhoven en Vergoossen gisteravond speelden richting de provincie kwam op mij in ieder geval over als verongelijkte jongetjes die dachten dat ze wel de baas waren op het schoolplein en er nu achter gekomen zijn dat niet zij, maar de meester (in dit geval: PS) uiteindelijk de gedragsregels bepaalt.

Ik ben ook blij dat onze gedeputeerden besloten hebben helemaal geen voorstel aan PS voor te leggen, want ook dat getuigt van een transparante en duidelijke lijn die ver afstaat van de oude Vriendenrepubliek. Wat hadden de clubs en de Stuurgroep namelijk bedacht ten aanzien van de schuldenlast van Fortuna? Juist: een sterfhuisconstructie waar de schuldeisers eenzaam achter zouden blijven, terwijl de clubs met onschuldige en frisse blik hun balletje gingen trappen. Een meer dan bedenkelijke boekhoudkundige truc, wat mij betreft. Wie zouden in die sterfhuisconstructie onder meer zijn achtergebleven? Precies: de gemeente Sittard-Geleen met een vordering van meer dan twee miljoen euro. Met andere woorden: de belastingbetaler van Sittard-Geleen zou – ondanks alle eerdere beloftes van de gemeentepolitiek – alsnog voor deze verkapte schuldsanering zijn opgedraaid. Gelukkig heeft de PvdA van Sittard-Geleen haar verkiezingsbelofte ("geen verdere financiele ondersteuning van Fortuna) gehouden en wordt er door de stad niet meegewerkt aan de zoveelste kwijtschelding. Ik verwachtte van de provincie niet anders. Waarvan acte!

Essent en de verkoop van aandelen: beslissing valt snel

2009-04-09T16:59:00.006+02:00

De discussie over wel/niet verkopen van de Essentaandelen nadert zijn afronding. Eerder deze week kregen we een toelichting van adviesbureau Arthur D Little over hun ‘contra-expertise’ op het advies dat eerder door andere bureaus was gegeven aan de Essent-aandeelhouders. Dat zijn voor een belangrijk deel de provincies en gemeenten. Niet de provincies en gemeenten in het westen van het land overigens, want toen Nederland zo’n anderhalve eeuw geleden geëlektrificeerd werd, kreeg ‘de Randstad’ dit betaald door het Rijk, terwijl er voor de randprovincies en –gemeenten geen geld meer was. Deze hebben het toen maar zelf opgeknapt en eigen nutsbedrijven opgericht. Die nutsbedrijven zijn uiteindelijk omgezet in zelfstandig functionerende particuliere bedrijven waar de aandeelhouders niets anders zijn dan dat: gewone aandeelhouders.Daarmee is de invloed die de aandeelhouders hebben op het dagelijks beleid, bijvoorbeeld op het gebied van duurzame investeringen, ook meteen duidelijk. Die invloed is er namelijk niet. Zoals bij al die andere aandeelhouders van andere bedrijven ook het geval is: het dagelijks bestuur van Essent bepaalt de koers en de aandeelhouders zijn eigenlijk niet meer of minder dan ‘zegeltjesplakkers’. Enkele keren per jaar hebben de aandeelhouders wel de kans om hun mening kenbaar te maken, maar daar is het ondernemingsbestuur niet aan gehouden. Zo is dat nu eenmaal geregeld in Nederland.

Terug naar de verkoopdiscussie.
De contra-expertise was expliciet aangevraagd door de oppositiepartijen die het professionele advies van de adviserende banken en advocatenkantoren aan de aandeelhouders (de provincie dus!) niet geloofden. Arthur D. Little werd gekozen omdat zij konden bevestigen geen enkele band of belang te hebben (of te hebben gehad) met enige partij in deze discussie. Het kantoor heeft geheel onafhankelijk zijn werk gedaan en tot in details de voordelen, nadelen en risico’s van de verkoop en de mogelijke gevolgen voor de Nederlandse consument in kaart gebracht. De teleurstelling was dan ook groot bij de VVD, SP en GroenLinks toen afgelopen dinsdag de adviseurs van dit bureau onomwonden uitspraken dat niet alleen het eerder door de anderen gegeven advies zeer zorgvuldig, objectief en betrouwbaar was opgesteld, maar bovendien dat volgens Little met het oog op de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de provincie waarschijnlijk geen beter moment meer zal komen om te verkopen. Met ‘maatschappelijke verantwoordelijkheid’ werd bedoeld dat de risico’s van een lagere opbrengst qua jaarlijks dividend en verkoopprijs de komende jaren sterk zou stijgen.

Maar waarom nou toch verkopen?
Ik las vandaag weer een commentaar in de krant dat het de provincie alleen maar gaat om het ‘graaien naar het grote geld’. Sorry, maar dat is echt onzin! Als we niet door de Tweede Kamer waren gedwongen tot splitsing van het bedrijf en als we met goed vertrouwen er vanuit zouden kunnen gaan dat de dividenden de komende jaren op hetzelfde peil zouden blijven, dan zaten we nu waarschijnlijk niet hier en werd er niks verkocht. Dat dividend maakt namelijk al vele jaren structureel onderdeel uit van onze begroting en bij veel gemeenten is dat ook het geval. We hebben dat dividend hard nodig. Als dat geld zou wegvallen, dan stijgen in ieder geval in veel plaatsen de gemeentebelastingen. Belangrijker is echter dat de artikelschrijver alleen gelijk zou hebben als we als provincie en gemeenten vervolgens de zogeheten hoofdsom (dus het verkoopbedrag) ook zouden uitgeven aan allerlei projectjes en projecten waarmee de politiek nu goede sier zou willen maken. Met andere woorden: we eten dan de koek stukje bij beetje op tot er niets meer over is. En precies dat gaat dus NIET gebeuren! In de Staten gaan we afspreken dat de hoofdsom intact blijft (bv. wegzetten via staatsobligaties) om – net als daarvoor met de dividendgelden – alleen de renteopbrengst te gebruiken voor de eigen begroting. Eigenlijk gaan we met de verkoop dus minder risico nemen, want voor het dividend ben je afhankelijk van de winst van Essent, terwijl we met bijvoorbeeld staatsobligaties het geld feitelijk vastzetten op een spaarrekening bij het Koninkrijk der Nederlanden.

Maar we hoeven toch niet te splitsen?
De afgelopen week kwamen er verhalen dat de Europese Commissie de splitsingsrichtlijn ongedaan zou hebben gemaakt en dat in andere landen niet gesplitst zou worden. Het gaat te ver om hier nu in detail op in te gaan, maar die verhalen kloppen volstrekt niet. De splitsingsrichtlijn is niet van tafel. Zoals al in 2007 afgesproken, zijn nu drie varianten van splitsing, maar ze komen er allemaal op neer dat de energiebedrijven operationeel gescheiden zijn in een netwerk en een productie/leveringsbedrijf. Verdere informatie is te vinden op: http://www.euractiv.com/en/energy/eu-strikes-deal-energy-market-liberalisation/article-180603en:http://ec.europa.eu/energy/gas_electricity/third_legislative_package_en.htm

Dit is toch puur neo-liberalisme en hoe zit dat met de kosten die RWE moet maken om Essent te kopen? Worden die dan niet afgewenteld op de Essentklanten?
Neo-liberalisme is wat ik als PvdAer in ieder geval niet wil hebben. Maar we doen er juist in de huidige situatie feitelijk gewoon aan mee. We zijn zegeltjesplakkers van een gewoon commercieel opererend bedrijf. We hebben geen invloed op de investeringsagenda van het bedrijf, we hebben geen invloed op de tarieven. We vangen alleen maar dividend. Dat is wat mij betreft niet de taak waar een overheidsorgaan zich mee moet bezighouden. Wij moeten ons als overheid vooral richten op het goed vastleggen van de randvoorwaarden waarbinnen bedrijven mogen werken. Dat laatste gaat zeker ook niet altijd goed, zoals de bankencrisis nu heeft aangetoond en daar moeten we van leren. Maar die situatie is verder werkelijk niet vergelijkbaar met deze situatie.

En wat de tarieven betreft: op het moment dat ik de tarieven van Essent (dan: RWE) te hoog vind, stap ik zonder aarzeling over naar een concurrent met betere tarieven. Dat marktmechanisme werkt in ieder geval en als veel mensen dat doen, dan merkt Essent vanzelf dat ze zich uit de markt prijzen. Daarnaast is de NMa de overheidsinstantie die erop moet toezien dat we ook in de toekomst voldoende marktpartijen hebben om te kunnen overstappen. Het is ook niet echt moeilijk om een eigen energiebedrijf te beginnen, want daarvoor hoef je geen eigen centrales te hebben. Het is al voldoende als je de stroom in het buitenland inkoopt en aangezien de provincies en gemeenten eigenaar zijn en blijven van het energietransportnetwerk, kun je als jong bedrijf al snel een eigen concurrerende positie opbouwen.Maar we zouden meer kunnen doen: prof. Hans Schenk van de universiteit Utrecht kwam vorige week tijdens een discussiepanel met de suggestie dat er tenminste 1 publieke energieaanbieder op de Nederlandse markt zou moeten blijven. Op die manier kunnen consumenten gemakkelijk en duidelijk de tarieven vergelijken. Mochten de particuliere aanbieders hun tarieven buitensporig verhogen, dan ontstaat er automatisch een correctie door de consumenten richting die overheidsaanbieder. Ik zie wel wat in die suggestie.

Maar hoe zit dat met duurzaamheid? RWE is toch erg vies?
Dat klopt. Als je de uitstoot van CO2 per eenheidenergie neemt, staat RWE redelijk onderaan de lijst van schone bedrijven. Hun uitstoot CO2 is bijna 2x zo hoog als die van Essent. Arthur D. Little gaf echter aan dat je voor een eerlijke discussie op dit punt ook de geschiedenis en de topografie mee moet laten wegen. Waarom hebben ze in Noorwegen veel waterkrachtenergie? Reden: omdat ze veel watervallen hebben. Waarom zijn wij in Nederland redelijk schoon? Reden: omdat we toevallig aardgas in de bodem hebben zitten. Dat aardgas wordt overigens snel minder en ECN heeft al aan de Tweede kamer geadviseerd dat men ook in Nederland weer de bruinkolen- en steenkolenvoorraden zou moeten meewegen bij het bepalen van de toekomstige leveringszekerheid. In Duitsland heeft men geen grote watervallen en ook vrijwel geen aardgas. Men heeft er wel bruinkolen. Het is dus ook niet raar dat de Duitsers daar op ingezet hebben en aangezien het om hele grote investeringen in centrales gaat, is het ook niet echt vreemd als men probeert die kosten er ook weer uit te halen. Dat gezegd hebbend: RWE heeft wel aangegeven vanaf nu jaarlijks heel erg veel geld (meeste van de Europese energiebedrijven) in duurzame energieopwekking te willen investeren. De aankoop van Essent is daar een onderdeel van, want Essent heeft veel kennis op het gebied van bijvoorbeeld biomassa. De activiteiten van Essent en RWE liggen stevig in elkaars verlengde en men kan snel van elkaar leren. samengevat: RWE komt van ver, maar wil snel verbeteren. Ik ben in ieder geval onder de indruk dat RWE als enige potentiele koper de garantie heeft afgegeven dat de investeringsagenda van Essent van 8 miljard euro in verbetering en vergroening van bestaande en nieuwe installaties gewoon zal worden uitgevoerd. En niet te vergeten: ook in Duitsland wonen consumenten die vinden dat hun energieleverancier snel veel groener moet worden. En daar is men bij RWE beslist gevoelig voor, lijkt mij.

En als we als provincie nou toch niet zouden verkopen? Wat gebeurt er dan?
De contra-expertise van bureau Little bevestigt in ieder geval dat we dan een groot risico lopen om jaarlijks steeds minder dividend te ontvangen en bij een eventuele latere verkoop veel minder voor onze aandelen krijgen. Dat betekent dus directe schade voor de Limburgse burger. Daar komt bij dat Essent de komende jaren vele honderden miljoenen euros moet steken in noodzakelijk onderhoud van bestaande centrales en in de uitbreiding richting duurzame energieopwekking. Dat geld kan alleen van de aandeelhouders komen en ik ben er niet voor dat onze provincie die kosten mee moet dragen. Wij hebben grotere prioriteiten op het gebied van jeugdzorg, gebiedsontwikkeling, versterking van de economische bedrijvigheid, cultuur en noem maar op. Maar stel dat alleen wij als provincie niet zouden verkopen en de andere aandeelhouders wel. Dan bestaat de kans dat wij niet RWE-aandelen krijgen voor onze Essentaandelen, maar dat we gewoon Essentaandelen houden. Als RWE dan zou besluiten om Essentwinsten over te hevelen naar het moederbedrijf, dan krijgen wij gewoon helemaal geen dividend. Zouden we dan alsnog willen verkopen, dan begint het onderhandelingsproces weer helemaal opnieuw, maar zitten wij wel in een veel ongunstigere onderhandelingspositie.

Op 17 april valt het besluit in Provinciale Staten. Ik ben voor verkoop van de Essentaandelen.

Provinciale Statenvergadering (3 april)

2009-04-06T13:25:00.006+02:00

Voor het eerst was ik tijdens een Provinciale Statenvergadering met mijn stem voor een motie van GroenLinks een dissident binnen mijn eigen fractie. En dat – nota bene – op een onderwerp waarop ik zelf namens de fractie ook nog woordvoerder was.
Het ging om de verlening van een behoorlijke garantie op een initiatief van het bedrijf Stella Aviation op de luchthaven Maastricht. Achtergrond van dit initiatief is het eerdere stopzetten door KLM van de lijnverbinding tussen Maastricht en de Randstad een paar maanden geleden. Het vertrek van KLM werd in de provincie als een groot verlies gezien: bedrijven zouden nu minder geneigd zijn om zich in Limburg te komen vestigen en de grote Limburgse bedrijven hadden aangegeven dat het ontbreken van deze lijndienst wat hen betreft een verzwakking van de economische structuur van Limburg betekende.
Stella Aviation, een dochterbedrijf van de Stella Groep en al lang actief op de luchthaven MAA met opleidingen van toekomstige piloten en onderhoud van vliegtuigen, wil nu deze lijn wel oppakken en twee keer per dag op en neer vliegen. Vrijwel alle grote bedrijven in Limburg hebben steun betuigd aan Stella Aviation, maar op hun vraag of men ook de koop van een X-aantal tickets per jaar wilde garanderen, kwam van iedereen een duidelijk: nee. Ook deelname van het Limburgse bedrijfsleven in dit door hen eerder als zo belangrijk bestempeld initiatief, kwam er niet.
Na uitvoerige bestudering van het bedrijfsplan en het voorstel van GS, om voor 300 duizend euro garant te gaan staan indien Stella verlies zou lijden, was mijn conclusie dat:

Stella Aviation deel uitmaakt van een grote en financieel gezonde groep en dat die groep zelf ook niet garant wil staan (of via hen een bankgarantie wilde regelen).
De investering die Stella Aviation zelf doet in dit initiatief in geen verhouding stond ten opzichte van de provinciale garantiestelling. Met andere woorden: ik ben van mening dat het hier gaat om een normaal ondernemersrisico dat nu echter voor een belangrijk deel door de provincie wordt gedekt. Als ondernemer zou ik dit ook zo geprobeerd hebben te regelen, maar vanuit de verantwoordelijkheid van het publieke belang wil ik op zijn minst zien dat het eigen risico van de ondernemer duidelijk aanwezig is.
Het Limburgse bedrijfsleven wel eerder riep dat dit voor hen een cruciale verbinding is, maar dat men tegelijkertijd niet kon/wilde aangeven hoeveel tickets men op jaarbasis denkt te kopen, laat staan dat deze worden gegarandeerd. Met andere woorden: zonder de garantie zou veel duidelijker worden of de Limburgse bedrijven de lijndienst echt zo nodig hebben en ook bereid zijn het noodzakelijke aantal tickets te kopen dat nodig is om dit initiatief tot een commercieel succes te maken.
De provincie als politiek besluitvormingsorgaan niet de instantie moet zijn die beslist of/welke individuele bedrijven gered moeten worden. Daarvoor hebben we een uitstekend orgaan – LIOF geheten – waar mensen zitten die met kennis van zaken kunnen beoordelen of in een commercieel initiatief geparticipeerd zou moeten worden of niet. LIOF is weliswaar een van de deelnemers in dit initiatief van Stella Aviation, maar ondanks het mandaat dat ze hebben, was/is men daar slechts bereid tot een zeer beperkte deelname.
Stella Aviation weet precies wat men aan klanten kan verwachten, omdat er gegevens van tientallen jaren aan lijndienstvluchten door de KLM beschikbaar zijn. Je kunt met redelijk grote mate van zekerheid inschatten wat de passagiersaantallen zullen zijn en daar de dienstverlening op afstemmen.

Mijn fractie kwam – aanvankelijk unaniem met uitzondering van mijzelf en later met nog 1 tegenstem - tot de conclusie dat we in de huidige economische tijd geen risico mogen lopen dat een bedrijf van buiten Limburg het ontbreken van een directe luchtverbinding naar Schiphol als reden aangrijpt om zich niet hier te komen vestigen. Omdat ik niet voor de verantwoordelijkheid wegloop, heb ik dit standpunt ook in de PS-vergadering zo naar voren gebracht. Omdat ik duidelijk had aangegeven dat het een meerderheidsstandpunt binnen de fractie betrof, was te verwachten dat de verzamelde oppositie hier even een ‘feestje’ van wilde maken. Ze stonden dan ook allemaal op rij om even verhaal te halen: Wie was tegen? Waarom is dit standpunt anders dan nog door mij gezegd tijdens de eerdere behandeling in de commissie Economisch Domein? Wat was mijn eigen mening? Terechte vragen. Het duurde wel even totdat ook Kees Schröer van GroenLinks eindelijk begreep dat het primaire doel van een politieke commissievergadering is om een initieel standpunt van de eigen fractie via discussie en vragenstellen te toetsen aan de meningen van andere fracties. Daarna ga je als woordvoerder terug naar de eigen fractie en pas dan wordt een definitief standpunt bepaald. In veel gevallen blijft het standpunt hetzelfde of zijn er marginale aanpassingen, maar soms ook niet. Ook Schröer zal moeten leren dat in een grotere fractie meer overleg nodig is dan in zijn eigen 2-persoonsclub, waar blijkbaar standpunten al in steen gehouwen zijn op het moment dat de vergaderstukken voor het eerst in de brievenbus vallen.
Het grootste deel van de vergaderdag werd echter opgeslokt door een verkapt interpellatiedebat over de aanstaande fusie tussen Fortuna en Roda JC. Inzet was het idee van de oppositie dat gouverneur Frissen uit naam van GS al vaste toezeggingen had gedaan over een financiële ondersteuning door de provincie van ergens tussen de 6 en 8 miljoen euro. Daan Prevoo van de SP probeerde ook de fractievoorzitters van PvdA en CDA in het complot te betrekken om meteen maar de conclusie te trekken dat hier sprake was van vuil spel: Provinciale Staten was buiten alle besluitvorming gehouden, was zijn stelling. Hij kwam zelfs met verklaringen van mensen die dit allemaal ook wel 'en publique' nog eens wilden bevestigen. Laten die mensen nou net zijn eigen partijgenoten zijn…

Als PvdA-fractie waren we duidelijk: er is niks besloten en er wordt niks besloten totdat er een officieel en schriftelijk voorstel op tafel ligt van Gedeputeerde Staten. Daarin moeten zij maar aangeven of en hoeveel ondersteuning de provincie zou moeten geven om de nieuwe voetbalclub van de grond te krijgen. Pas dan komt er van ons een standpunt en niet eerder! Persoonlijk ben ik in ieder geval zeer tevreden dat de PvdA-fractie in Sittard-Geleen geen cent wil geven voor de schuldsanering van Fortuna. Dat hebben we in het verleden al meerdere keren gedaan en nooit bleek het genoeg. Voor de vorige gemeenteraadsverkiezingen hebben we (ik was ook deel van de commissie die het verkiezingsprogramma schreef) duidelijk aangegeven dat we hier niet meer aan zouden meewerken. Ik ben blij dat de fractie in Sittard-Geleen die verkiezingsbelofte nu heeft ingelost.

Radiodebat op L1 over een cheque van jaarlijks 56 miljoen… (29 maart)

2009-04-02T22:36:00.001+02:00

Voor de tweede keer ben ik uitgenodigd voor het L1 radiodebat ‘De Stemming’ op zondagochtend. Tegenover mij staat de SP-fractievoorzitter in Provinciale Staten Thijs Coppes. Het gaat over het advies dat de zogeheten Raad voor de Financiële Verhoudingen net de week ervoor aan het Kabinet heeft gegeven. In dat advies staat dat vrijwel alle provincies jaarlijks teveel geld hebben en dat er best een flink stuk van dat overschot afgeroomd zou mogen worden ten gunste van de Rijkskas. In totaal gaat het om een bedrag van 597 miljoen euro op jaarbasis. Ter verduidelijking: de provincies hebben in totaal drie inkomstenbronnen, te weten een bijdrage van het Rijk via het Provinciefonds, de eigen belastingheffing (opcenten motorrijtuigenbelasting) en overige inkomsten, zoals in Limburg de Essent-dividenden. De Raad had berekend dat de provincie Limburg jaarlijks 56 miljoen euro overheeft. Die 56 miljoen zou afgetrokken kunnen worden van het bedrag dat de provincie jaarlijks uit het Provinciefonds krijgt.
Opvallend was dat vooral de randprovincies volgens de Raad flink zouden moeten afdragen met als argument van de Raad dat ”de Randstad de meeste problemen heeft”. Waar die opmerking op gebaseerd is, valt nergens te lezen. Wel valt uit serieus onderzoek (ETIL) en diverse andere officiële adviezen aan het Kabinet te lezen dat de buitenprovincies, waaronder met name Limburg, door de economische recessie het zwaarst getroffen zullen worden. Limburg zal een flink hogere werkloosheid (3 procent hoger) hebben dan gemiddeld in Nederland en het zal – als de economie weer aantrekt - langer duren voordat Limburg er weer bovenop is. Enerzijds komt dat door de samenstelling van ons bedrijfsleven met daarin veel traditionele maakindustrie, maar anderzijds ook de samenstelling van onze beroepsbevolking die steeds verder verouderd en qua opleidingsniveau verhoudingsgewijs achter blijft lopen. Verder hebben we ook niet echt veel mogelijkheden voor expansie. We zitten immers op een klein stukje grond ingeklemd tussen België en Duitsland. Zolang er niet meer bevoegdheden vanuit de nationale overheden wordt overgedragen naar de regio’s om zelf wetgeving te kunnen maken die ertoe leidt dat grenswerkers makkelijker over de grens werken en hierdoor niet financieel ‘dubbel gepakt’ worden (ik ben zelf ook jarenlang grenswerker geweest en kan uit eigen ervaring hierover meepraten!), grensoverschrijdend onderwijs (bv. op MBO-niveau) beter op elkaar afgestemd kan worden en bedrijfjes minder gehinderd worden door dubbele regeltjes, zijn onze kansen om Limburg op eigen kracht uit het slop te trekken beperkt.

Thijs Coppes had een paar dagen voor het radiodebat openlijk verklaard er niets op tegen te hebben dat Limburg jaarlijks die 56 miljoen aan het Rijk zou afstaan, ook al was volstrekt niet duidelijk of er later nog iets van dit geld in Limburg besteed zou worden om de recessie en de werkloosheid aan te pakken. In zijn optiek heeft de provincie gewoon geld teveel en dan kan er door ons best wat worden bijgedragen aan bijvoorbeeld de financiering van de Noord-Zuid metrolijn in Amsterdam. Want daar gaat het uiteindelijk om: herverdeling van provinciaal geld naar projecten in de Randstad. En op dit punt komt ook weer de lopende Essentdiscussie om de hoek kijken: de Randstadprovincies hebben namelijk geen Essentaandelen en zien met afgunst “het grote geld” dat de buitenprovincies dreigen te krijgen. Onzin natuurlijk, want die buitenprovincies zijn alleen aandeelhouder van Essent geworden omdat zij zelf zo’n honderd jaar geleden nutsbedrijven moesten oprichten om de eigen provincies te elektrificeren. De Randstadprovincies hoefden dat destijds niet zelf te betalen, omdat het Rijk dat toen voor hen deed. Voor de buitenprovincies was er jammer genoeg geen geld meer.

In het debat heb ik Coppes allereerst voorgehouden dat zowel de Raad als hij blijkbaar niet beseffen, dat we twee jaar geleden een uitgebreid akkoord hebben afgesloten met het Rijk over een nieuwe taakverdeling. Heel wat taken die het Rijk eerst deed, doen wij nu. Het is dus niet zo dat wij ‘teveel geld krijgen’ voor zaken die we – aldus Coppus – “niet behoren te doen”. Bovendien betalen we ook nog flink mee aan taken die door de gemeentes worden uitgevoerd, dus als wij geld zouden moeten teruggeven aan het Rijk omdat wij oneigenlijke Rijkstaken zouden uitvoeren, dan moet ook even naar de provinciale bijdrage aan gemeentetaken worden gekeken. Die optelsom wil ik nog wel eens zien.
Los hiervan is het niet zo dat de provincie geld over heeft. In tegenstelling tot het Rijk mag een provincie geen structureel begrotingstekort hebben. Dat betekent dat voor iedere geplande activiteit – zoals het bouwen van een provinciale weg, de inrichting van een bedrijventerrein of de kosten van herstructurering van landelijk gebied – eerst geld gereserveerd moet worden. De jaarlijkse Essentdividenden staan dus ook niet lekker op een bankrekening niks te doen, maar worden ieder jaar ingezet om de begroting sluitend te krijgen. Wie onze provinciale politiek een beetje volgt, weet dat we op dit moment bezig zijn met de uitvoering van een flink aantal grote projecten en dat we daarnaast veel moeten investeren om de economische en maatschappelijke gevolgen (denk bijvoorbeeld aan: meer kosten voor de ziekenhuiszorg, meer bejaarden- en verzorgingstehuizen, meer voorzieningen etc) van de vergrijzing en de krimp in onze provincie tegen te gaan. Daar houden de Raad voor de Financiële Verhoudingen en Thijs Coppus van de SP duidelijk geen rekening mee. Dat we iedere cent nodig hebben om in deze tijden Limburgse bedrijven overeind te houden, arbeidsplaatsen te behouden, mensen extra opleidingen te bieden en werklozen naar ander werk te leiden, is voor de SP blijkbaar geen thema. Maar zelfs als we al geld over zouden hebben, dan zou ik nog liever zien dat we samen met het Rijk gezamenlijke projecten financieren die hier in Limburg een echte meerwaarde hebben, zoals de versnelde verbreding van de A2 (snelwegen zijn officieel een Rijkstaak). Zo niet de SP; Coppus en de zijnen betalen liever mee aan de Amsterdamse Noord-Zuidlijn. Van je Limburgse socialistische volksvertegenwoordigers moet je het maar hebben…!

Werkbezoek in Noord-Limburg: Scheuten Glas en Océ

2009-03-22T13:23:00.002+01:00

Werkbezoeken zijn niet alleen interessant en een manier om weer even de ‘sfeer in het land’ te proeven. Zij zijn vaak ook heel motiverend voor het werk in de Staten. Zo bezochten we vorige week de bedrijven Scheuten Glas en Océ in Noord-Limburg. Voor mij staat Noord-Limburg toch vooral bekend als agrarisch gebied met veel kassen. Wat er verder nog gebeurt, valt – voor zover ik het kan zien – meestal weinig op. Als je dan bij een bedrijf als Scheuten komt en praat met directeur-eigenaar Jan Scheuten, dan merk je pas dat Noord-Limburg bruist van de innovatieve energie en kracht. Als ik daar een opmerking over maak, gaat Jan Scheuten meteen in op het ‘cultuurverschil’ tussen Noord- en Zuid-Limburg: “Wij praten niet zoveel. Daar zijn we te nuchter voor. We doen het gewoon, stapje voor stapje.” In een kleine presentatie laat de ondernemer even zien dat hij inmiddels twintig grote fabrieken heeft staan over de hele wereld. De nieuwste aanwinst is een glasoven in Oost-Duitsland met een investering van net gen 200 miljoen euro. Silicium produceren? In Zuid-Limburg heeft iedereen de mond vol van het Silicon Mine-project (TSM) dat op het Chemelotterrein zou moeten komen. Scheuten glas heeft al lang een grote siliciumfabriek. In de VS weliswaar. Jan Scheuten geeft meteen maar even aan waarom hij TSM eigenlijk achterhaald vindt: “Ja, er was een paar jaar geleden markt voor siliciumproductie. De vraag was groot en het aantal aanbieders piepklein. Maar zoals dat gaat in zo’n situatie: als jij een idee hebt, dan hebben over de hele wereld nog 50 anderen hetzelfde idee. In het geval van siliciumproductie zijn er nu inmiddels meer dan 25 initiatieven waar op dit moment al gebouwd wordt. De markt is alweer volkomen verzadigd. TSM loopt achter de feiten aan, want zelfs als de initiatiefnemers in staat zijn om de financiering rond te krijgen, dan duurt het nog jaren voordat die fabriek ook echt draait. Intussen zijn dan de prijzen fiks lager dan de verwachtingen waarop TSM nu zijn plannen baseert”.
Scheuten geeft zelf aan dat ook zijn bedrijf last zal krijgen van de economische recessie. Maar nu nog niet, bevestigt hij zelf. Hij geeft aan dat Scheuten Glas met zijn vlakglas voor de bouwindustrie vooral aan het eind van het bouwproces zit. Dan gaat het om gebouwen over de hele wereld waar nu al aan gebouwd wordt en die wel afgebouwd worden. “Onze orderportefeuille zit nu nog helemaal vol, maar we gaan het ook merken als het aantal nieuwbouwprojecten afneemt.” We hebben het nog even over het vinden van het juiste personeel. Jan Scheuten zit er niet mee: zijn bedrijf doet veel aan stages en weet zo jonge mensen binnen de poorten te krijgen. Ook scouten ze veel op universiteiten in binnen- en buitenland. Veel werknemers komen van Duitse universiteiten. Zij blijven aan de Duitse kant wonen. “Prima toch”, aldus Scheuten.

Bij Océ krijgen we uitleg van Harry Loozen. Loozen was vroeger directeur van de Kamer van Koophandel Limburg en nu namens de directie van Océ dé contactpersoon richting publiek en politiek. Ook hier ben ik weer onder de indruk van het Noord-Limburgse vernuft van dit wereldwijde bedrijf. Toen ik nog studeerde, stond ik bij de universiteit in Leiden menig uurtje achter grote Océ-kopieermachines. “Daar ligt nu voor ons een groeimarkt”, bevestigt Loozen. De Océ-copiers zijn zo goed dat ze ook na vele jaren en een revisiebeurtje weer als tweedehandsmachines worden verkocht. De kwaliteit is evengoed, aldus Loozen. Kort daarna gaat hij in op de effecten van de economische recessie op het bedrijf. Die zijn er natuurlijk wel, want in slechte tijden wordt al snel op de aanschaf van nieuwe machines bespaard. De inzet van Océ is echter op innovatie, liefst nog meer dan toch al het geval is. In navolging van DSM gaat Océ nu ook helemaal op de Open Campusgedachte: het terrein wordt in de toekomst opengegooid voor de vestiging van talloze nieuwe bedrijfjes die werken op het gebied van ‘digital imaging’, variërend van geavanceerde systemen voor documentbeheer tot beveiliging (RFIDs), productie van nieuwe generaties printplaatjes en ‘print-on-demand’. Stel je voor: je staat om 2 uur ’s middags op het perron te wachten op de trein en je wilt het laatste nieuws lezen. Niks geen Metro of Spits!, want dat nieuws is al uren oud. In plaats daarvan druk je op een knop op een terminal en: voila! Uit een Océ-printer rolt de nieuwste versie van de Volkskrant met nieuws dat nog geen uur oud is. Of misschien hou je wel van de ‘Capetown Gazette’? Over een tijdje zeker geen probleem meer in onze digitale tijd. Daar wil Océ heen. We krijgen ook even een demonstratie van de nieuwste bolletjes-kopieerder die pas nog groot in het nieuws was. Veel efficiënter, veel betere kleuren en op veel groter papier. De Mickey Mouse die op manshoogte uit het apparaat rolt spettert van het papier af. Petje af!

Vergadering Provinciale Staten (13 februari)

2009-02-15T14:22:00.001+01:00

De bezoekersplaatsen achterin de Statenzaal zijn bijna allemaal gevuld met Noord-Limburgers. Ze komen kijken hoe PS vandaag zal stemmen over de geplande herindeling tussen Gennep-Bergen-Mook en Middelaar. De uitslag van de stemming gaat als advies naar de minister van Binnenlandse Zaken die er over enkele maanden een besluit over neemt. Er zitten geen verrassingen in de hoed: vrijwel de gehele Staten is voor de herindeling, ook al ziet de gemeente Bergen er zelf niet veel in. De gemeente draait immers op eigen kracht ook heel goed, dus hoezo 'meer bestuurskracht?', zeggen zij. Soms is het echter zo dat juist zo'n combinatie tot een zeer krachtige nieuwe gemeente kan leiden met veel elan en daadkracht. Ik wens de nieuwe gemeente in ieder geval heel veel succes!

Een tweede onderwerp betreft de geplande deelneming van de provincie in de ontwikkeling van een nieuw bedrijventerrein op vliegveld MAA. In 2003 heeft Provinciale Staten in het POL het groene licht gegeven voor de aanleg er van op het vliegveld. Het aangewezen terrein (bruto-grootte 112 ha waarvan 54,6 ha voor bedrijven en de rest voor natuurcompensatie en infra) ligt op de plek waar oorspronkelijk de Oost-Westbaan zou komen. Het hebben van een of meerdere eigen bedrijventerreinen is belangrijk voor een luchthaven, omdat het zorgt voor een belangrijk deel van de inkomsten. Met de eigenlijke luchtvaartactiviteiten (starten, landen, onderhoud, passagiersfaciliteiten etc.) wordt vaak maar een relatief klein deel van de omzet gegenereerd. Dat is zo op Schiphol, maar ook bijvoorbeeld in Eindhoven en dus ook in Maastricht.
Sinds 2001 hebben diverse partijen samen een ontwikkelings- en bedrijfsplan voor een logistiek-
georienteerd bedrijventerrein opgesteld, ondersteund door een convenant tussen enkele overheden waaronder de gemeenten Maastricht, Meerssen en Beek. De tijden zijn echter wel veranderd: van de drie particuliere initiatiefnemers (Maastricht Aachen Airport, Dura Vermeer Ruimtelijke Ontwikkeling B.V. en Segro) heeft de laatste zich teruggetrokken en het lukt de overige twee niet om in de huidige economische situatie andere particuliere investeerders of zelfs maar banken erbij te betrekken. Om die reden kwam het vliegveld MAA tijdens de laatste Statenvergadering met het verzoek aan GS om actief in het project deel te nemen. Om precies te zijn: participeren met een deelneming van € 3,8 miljoen (40% aandeel) en een lening van € 9,5 miljoen.
De vraag aan PS was of zij daarmee akkoord gaan. In het debat heb ik gesteld dat voor ons herstructurering en opwaardering van bestaande bedrijventerreinen de voorkeur heeft. Los daarvan wil je als provincie in ieder geval het verschijnsel van ‘outcrowding’ van al bestaande bedrijventerreinen voorkomen. Je krijgt dan alleen een verplaatsing van bedrijven die je al binnen de provincie hebt, waarbij de bestaande terreinen feitelijk worden gedegradeerd en zelfs verrommelen/verloederen.
In het geval van vliegveld MAA ligt de situatie echter anders: het zijn veelal specifieke types bedrijven die zich in de buurt van een luchthaven willen vestigen. Logistiek is logisch, maar je ziet ook vaak high-tech ondernemingen die zichzelf graag identificeren met de dynamiek van de luchtvaart. Van gedeputeerde Driessen kregen we de garantie dat het bedrijventerrein expliciet bedoeld is voor logistieke bedrijven. Kantoorfuncties (anders dan een klein kantoor binnen een logistiek bedrijfsgebouw) worden uitgesloten. Dat voorkomt dat het nieuwe bedrijfsterrein nog eens extra druk zet op de al bestaande leegstand in de kantorenmarkt in Zuid-Limburg.
Belangrijk voor ons was ook dat een eventuele participatie (via een CV/BV-constructie) niet leidt tot concurrentie met het LIOF die immers ook bedrijventerreinen en bedrijfsgebouwen ontwikkelt en exploiteert. Driessen gaf aan dat er overleg was geweest met het LIOF en men daar geen probleem had met het voorstel dat nu bij PS ter tafel lag. Los van andere overwegingen zou het LIOF toch niet hebben geparticipeerd omdat het participatiebedrag hoger is dan zij aankan.
Voor ons als PvdA-fractie telde daarbij natuurlijk vooral ook dat met deze participatie de provincie echt werk maakt van haar nieuwe rol als anti-cyclische investeerder en er zo banen behouden dan wel gecreëerd worden.
Tijdens de discussie over het MAA bedrijventerrein probeerde de VVD via een motie de overige partijen te verleiden tot een krachtige uitspraak tegen de vliegtaks. Zij was er niet van te overtuigen dat de twee onderwerpen geen relatie met elkaar hebben. Dit, ondanks het feit dat het verzoek dat de VVD in haar motie deed (namelijk minister Eurlings vragen om bij een kostenanalyse voor Schiphol ook de positie van de regionale luchthavens te betrekken) ook onze steun had. Uiteindelijk ging alleen het CDA mee met de VVD in de veroordeling van de vliegtaks. Een door de PvdA opgestelde alternatieve motie (uitsluitend het verzoek aan de minister om regionale luchthavens te betrekken in het onderzoek naar kostenverlaging in de Nederlandse luchtvaart) kreeg daarop echter een veel grotere meerderheid, aangezien de VVD ook voor onze motie stemde.
Het debat kan ook via de navolgende link als webcast worden bekeken:
http://www.limburg.nl/statenvergadering/LiveUitzendingVergaderingPS_13_02_2009.asp
De spreektijden zijn: 4:53 (interruptie), 4:58 (spreker), 5:37 (spreker), 7:33 (interruptie).

Later op de dag gaat het debat ook kort over de manier waarop de provincie de gevolgen van de economische recessie bestrijdt. Normaal gesproken zouden we pas eind april een mid-term evaluatiedebat houden over wat tot nu toe vanuit het coalitieakkoord is bereikt. De crisis zorgt er echter voor dat er veel sneller en in veel grotere mate gehandeld moet worden dan oorspronkelijk gepland. De VVD roept om een nieuw 'deltaplan voor Limburg'. Onzin wat mij betreft! We hebben de Versnellingsagenda en we hebben het actieplan 'Koersvast' dat net een week voor de vergadering was gepresenteerd. Het Actieplan was opgesteld door een door gedeputeerde Vrehen in het leven geroepen werkgroep Koersvast waarin een aantal bekende en zeer ervaren mensen uit het Limburgse bedrijfsleven en de politiek zaten. Voor ons als PvdA zit Vrehen op de juiste koers. We stellen dan ook in het debat dat we vinden dat GS nu meer handelingsruimte moet krijgen om snel te kunnen optreden, in plaats ervan dat ze voor ieder puntje eerst moeten wachten tot de volgende Statenvergadering. We hebben vertrouwen in ons College en willen Vrehen vooral afrekenen op 'hoe hard hij uiteindelijk heeft gelopen'. Laten we vooral stoppen met het nu weer bedenken van nieuwe plannetjes, zoals de VVD wil. Vertragen, vertragen, lijkt het devies van de VVD te zijn.

Discussie rondom geplande verkoop van Essent

2009-01-17T16:17:00.014+01:00

Sinds juni 2008 houden we ons in de commissie Economisch Domein bezig met de mogelijke verkoop van een onderdeel van Essent. Ik zeg bewust 'onderdeel', omdat dankzij een besluit van de Tweede Kamer twee jaar geleden alle Nederlandse energiebedrijven gesplitst moeten worden in een Netwerkbedrijf en een handels/productiebedrijf. Dit is gebeurd op grond van een Richtlijn van de EU uit 2005 die bedoeld is om de onderlinge concurrentie tussen energie-aanbieders te vergroten. Minister Van der Hoeven en de Tweede Kamer zijn in hun interpretatie van die Richtlijn echter veel verder (zeg maar: extremer) gegaan dan in de ons omringende landen. Onze Nederlandse Splitsingswet (die in de zomer 2009 definitief wordt besloten) zegt dat die splitsing tussen netwerk en handel/productie"volledig" en "onomkeerbaar" moet zijn. Dat is echter niet wat de Europese Richtlijn voorschrijft. De nu lopende discussie in de politiek en de media rondom de verkoop van Essent is een rechtstreeks gevolg van het besluit van de minister en de Kamer.

De provincie Limburg is al sinds jaar en dag mede-eigenaar van Essent. Dat komt nog voort uit de tijd dat het als nutsbedrijf onder overheidsbeheer viel. Als aandeelhouder (Essent is een NV) heeft de provincie net zoveel te zeggen over het dagelijkse werk van Essent als aandeelhouders in andere bedrijven: vrijwel niets. Ietwat gechargeerd gezegd kun je als aandeelhouder hooguit de directie naar huis sturen als je het niet met haar eens bent. Verder heb je als aandeelhouder alleen nog recht op een dividend. En dat dividend is bij Essent behoorlijk: varierend van circa 60 miljoen tot soms wel (incidenteel) 90 miljoen euro per jaar voor de provincie Limburg (16% aandeel). Dat geld vormt een structureel onderdeel van de provinciale begroting.

Alle aandeelhouders van Essent zijn overheden. Het betreft een aantal provincies en een honderdtal gemeenten, waaronder veel Limburgse gemeenten. In juni 2008 kwam de Essent-directie naar de aandeelhouders met de vraag of zij eventueel hun aandelen in de handels/productietak van Essent zouden willen verkopen. Het netwerkbedrijf, waar alle energieleidingen onder vallen, bleef uitdrukkelijk buiten schot, want er was eerder al politiekbreed (nationaal, provinciaal en gemeentelijk) consensus dat het energienetwerk altijd in handen van de overheid moeten blijven. Op die manier wordt gegarandeerd dat situaties als in Californie drie jaar geleden (massale energie-uitval doordat commerciele aanbieders te zwaar op het onderhoud van het netwerk bezuinigd hadden) hier niet kunnen voorkomen. Overigens is de scheiding tussen netwerkbedrijf en handels/productiebedrijf bij Essent al helemaal doorgevoerd. Twee maanden geleden kregen alle klanten al een brief van Essent met daarin de bevestiging van de splitsing. De naam van het netwerkbedrijf is Enexis. Daarmee staat de naam Essent dus nog alleen voor handel (internationaal kopen en verkopen van energie) en productie (beheer van enkele energiecentrales).

Essent heeft een aantal belangrijke argumenten voor een verkoop van de aandelen. De belangrijkste zijn:

Energie wordt steeds duurder en de aanvoer steeds onzekerder. Los van het feit dat de belangrijkste energie-aanbieders (OPEC, Rusland, Venezuela en andere) stelselmatig hun prijzen opvoeren, kunnen onze Europese energiebedrijven er niet meer op aan dat ze ondanks langetermijnafspraken ook daadwerkelijk energie uit die landen krijgen. Het meest recente voorbeeld is de gascrisis 2008/2009, waar Oekraine de aanvoer van gas uit Rusland tijdelijk blokkeerde, met tot gevolg dat in sommige landen van Europa een acute aanvoercrisis ontstond. Wil je voorkomen dat je volledig van een of enkele aanbieders afhankelijk bent, moet je doen aan spreiding. Dat kost veel geld, want die energie komt dan vaak uit gebieden waar de winning erg moeilijk is. Gevolg: hoge inkoopprijzen. Dit kun je alleen compenseren door 'in het groot' in te kopen. Echter, Essent is hiervoor veel te klein. Ze heeft in haar eentje noch de markt, noch het geld om van de noodzakelijke 'groothandelsprijzen' te profiteren.
Onderzoek en investeren in energie-opwekking kost steeds meer kapitaal. Dat geldt zowel voor de bouw en het onderhoud van traditionele kolen- en olie/gascentrales als ook voor onderzoek naar en investeringen in alternatieve en groene energie. Technische oplossingen zijn beschermd en eigendom van een paar spelers. Anderen kunnen daar niet aankomen of alleen tegen hoge licentiekosten die vervolgens ook weer middels tariefsverhogingen aan klanten terugverdiend moeten worden. Het gevolg is een steeds ongunstigere concurrentiepositie. Het alternatief is dat je deel uit gaat maken van een concern dat wel geld heeft om dit soort grootschalig onderzoek en investeringen te plegen.

Beide genoemde argumenten hebben te maken met de noodzaak tot schaalvergroting. Als de aandeelhouders niet zouden willen verkopen, kan Essent op termijn de concurrentiestrijd alleen volhouden als de huidige aandeelhouders extra in het bedrijf gaan investeren. En daarover zijn de aandeelhouders het eens: de provincies hebben ook andere belangrijke taken (denk aan: jeugdzorg, infrastructuur, economische ontwikkeling, ruimtelijke ordening) en het zou maatschappelijk onverantwoord zijn om nu grote sommen geld in de uitbreidingsstrategie van Essent te steken. Ten overvloede: een slechtere concurrentiepositie van Essent betekent op termijn dat het jaarlijkse dividend omlaag gaat. Aangezien het dividend vast onderdeel is van de provinciale begroting, komt dit erop neer dat er ook steeds minder geld beschikbaar zou zijn voor die andere maatschappelijke taken. Als PvdA-fractie moeten we dan ook het risico van verkoop van Essent afwegen tegenover mogelijk lagere dividenden en dus minder ruimte voor het betalen van al die zaken die we voor onze Limburgse burgers belangrijk vinden.

In juni 2008 hebben we als Provinciale Staten toestemming gegeven aan Essent om naar buitenlandse partijen te zoeken. Dit gebeurde nadat we een aantal alternatieven uitvoerig hebben onderzocht, waaronder de mogelijkheid tot een fusie met Nuon en de overname van aandelen door het Rijk. Geen van beide bleek mogelijk of haalbaar. We hebben de Essentdirectie toen een aantal criteria meegegeven die voor ons belangrijk zijn als toetsteen om ook echt te willen verkopen, waaronder criteria op het gebied van duurzaamheid en alternatieve energiewinning. Uiteindelijk is daar RWE uitgekomen. Persoonlijk vind ik dat geen verrassende keuze, omdat Essent voor haar eigen verdere ontwikkeling alleen gebaat is bij het samengaan met een bedrijf dat qua geografie, demografie, consumentenmarkt, technologie en werkwijze in haar verlengde ligt. Overname door een bedrijf dat ver afstaat van de dagelijkse praktijk van Essent, is een strategie die - naar mijn mening - te grote kans biedt op mislukking en daar heeft niemand wat aan. Het hoofdkantoor van RWE staat in Essen en het bedrijf heeft een grote energiecentrale op nog geen 30 km van Heerlen vandaan. Het bedrijf is het op een na grootste energiebedrijf in Duitsland en is ook actief in andere Europese landen, waaronder Engeland (eveneens een overname). RWE is ongeveer 10x zo groot als Essent.

De afgelopen dagen heeft de PvdA Tweede Kamerfractie, met Diedrick Samsom voorop, publiekelijk gezegd dat de verkoop aan RWE voorbarig is. Ik vind Samsom's argumenten twijfelachtig en ze geven volgens mij blijk van een behoorlijke informatieachterstand (wie hierover meer wil weten moet het fractiestandpunt op de gewestelijke website lezen. De link staat onderaan dit artikel). Het is jammer dat hij niet de moeite heeft genomen om zich vooraf goed te informeren zodat de misvattingen snel uit de weg geruimd hadden kunnen worden, want nu kan bij het grote publiek - en met name bij de klanten van Essent - onzekerheid ontstaan. Onzekerheid over de leveringszekerheid, over de prijzen, over de toekomst van de Essent arbeidsplaatsen of de toekomstige investeringen in groene energie. En dat was niet nodig. Erger nog vind ik dat Samsom met zijn actie de indruk wekt dat de gezamenlijke provincies, de eigen PvdA-gedeputeerden, Statenleden, wethouders en raadsleden met de bijbehorende ambtelijke apparaten niet competent zijn of het 'gewoon niet snappen'. En dat is pertinent niet het geval! Volgens mij is het nog steeds zo dat de Minister en de Kamer met hun verregaande interpretatie van de Europese Richtlijn zelf (!) de huidige situatie veroorzaakt hebben en - en dat heeft Samsom in ieder geval wel duidelijk begrepen - de Tweede Kamer niet over de verkoop gaat.

Nog is er niets verkocht. Vooropgesteld dat we in de komende weken en maanden nog een flink aantal antwoorden en toezeggingen op het gebied van werkgelegenheid, duurzaamheid en investeringsplannen krijgen, kan er pas verkocht worden als in de zomer de Kamer de Splitsingswet definitief besluit. Ik vind dat het voor de ondernemersgeest en visie van Essentdirectie spreekt, dat zij zich daar zo snel als mogelijk op wil voorbereiden, om meteen na de zomer dit concurrentievoordeel ('first user-voordeel') te benutten.

Wie ons uitgebreide fractiestandpunt wil weten, kan terecht op de website van de gewestelijke PvdA-website. Daar staat ook meer geschreven over wat we met de opbrengst van de verkoop zouden willen gaan doen. Daarbij staat voor mij een ding voorop: de hoofdsom wordt veilig weggezet en alleen de renteopbrengst wordt in de provinciale begroting verwerkt. Op die manier garanderen we dat ook toekomstige generaties kunnen blijven profiteren. Voor het fractiestandpunt op de gewestelijke website, klik hier.

Subsidie maatschappelijke organisaties: oplossing gevonden

2008-12-25T21:14:00.001+01:00

Een stevig debat in de commissievergadering heeft ertoe geleid dat de door de provincie erkende maatschappelijke organisaties alsnog voor 2009 de subsidie krijgen die ze hadden aangevraagd. Eerder had de provincie de bedragen verlaagd om zodoende meer organisaties subsidie te kunnen geven. Wie subsidie wilde hebben, moest een gedetailleerd jaarplan opstellen met daarin een overzicht van alle geplande activiteiten en bijbehorende kosten. Sommige hadden hier zeer veel werk van gemaakt en andere minder. In een aantal gevallen bleek dat de prioriteiten die de provincie had gesteld voor het jaarplan, niet overeen kwamen met de doelstellingen en activiteiten die de organisaties zelf hadden bedacht. Dat leidde tot verwarring en uiteindelijk ook tot een lagere subsidiescore.
In het debat waren alle politieke partijen het erover eens dat de relatief snelle invoering van het nieuwe subsidiestelsel er mogelijk toe heeft geleid dat organisaties te weinig tijd hadden om zich op de nieuwe situatie voor te bereiden. Om die reden werd gedeputeerde Wolfs via een gezamenlijke motie opgedragen om 2009 tot overgangsjaar te verklaren. Concreet heeft dit de volgende consequenties:

maatschappelijke organisaties die in 2008 als erkende organisatie subsidie hebben gekregen, ontvangen in 2009 het gelijke bedrag inclusief indexering met een maximum van het voor 2009 aangevraagde bedrag;
de provinciale commissie voor het Sociale Domein gaat via een werkconferentie met de maatschappelijke organisaties praten over het omzetten van het kader in werkbare subsidieregels;
voor 1 juni 2009 vindt in Provinciale Staten een evaluatie plaats van de uitwerking van het kader subsidieregels;
de maatschappelijke organisaties krijgen in de nieuwe procedure een ruimere termijn voor
indiening, waarbij gelegenheid is om vooraf eventuele vragen of ideeen met de Provincie Limburg te bespreken (was voorheen niet zo).

Het is nu aan de gedeputeerde Wolfs om te bezien hoeveel geld deze motie (extra) gaat kosten. Wat mij betreft komt het geld niet (alleen) uit het vastgestelde budget van Wolfs, want dan zou de motie mogelijk ten koste gaan van andere belangrijke prioriteiten zoals de jeugdzorg, het sport- of het cultuurbeleid. Dat is dus niet de bedoeling! Bovendien zou het ook niet fair zijn, want procedureel en juridisch gezien heeft de gedeputeerde geen fouten gemaakt. Het is Provinciale Staten die afgelopen juni de regels heeft vastgesteld en Wolfs heeft gewoon uitgevoerd zoals de meerderheid van de Statenleden dat wilde. Het College van GS moet nu gezamenlijk een financiele oplossing voor de financiering van de maatschappelijke organisaties vinden.

Prettige kerstdagen en een goed begin van 2009

2008-12-24T12:25:00.001+01:00

PS even in zwaar weer: subsidies voor maatschappelijke organisaties

2008-12-23T15:35:00.009+01:00

Provinciale Staten zitten vandaag even in zwaar weer. Reden: afgelopen vrijdag zijn de subsidiebedragen gepubliceerd die erkende maatschappelijke organisaties (denk aan: ANBO, Jong Nederland, KBO en vele andere) voor het jaar 2009 zullen krijgen. Voor een aantal organisaties draaiden die uit op een flinke teleurstelling.

Er was de afgelopen maanden veel te doen omtrent die erkenningen. Voor het eerst sinds jaren zou een nieuwe systematiek worden gebruikt voor de toekenning van die erkenningen voor maximaal vier jaar. De systematiek was bedacht door gedeputeerde Odile Wolfs en kreeg afgelopen juni de brede goedkeuring van Provinciale Staten.
Tot dit jaar kregen enkele gevestigde organisaties ieder jaar een vaste subsidie voor het (overigens doorgaanse uitstekende) werk dat ze deden. Hoewel de organisaties vooral draaien op vrijwilligers, hebben de meeste ook een (gedeeltelijke) beroepskracht nodig en zijn er ook bijkomende kosten zoals huisvesting, activiteiten etc.
De keerzijde van de bestaande situatie was echter dat een groeiend aantal maatschappelijke organisaties het zonder provinciaal geld moest zien te doen. Los hiervan was er groeiende kritiek op het feit dat de basis voor toekenning van subsidies tamelijk onduidelijk was. De meeste organisaties werken/werkten zonder duidelijk jaarplan en vaak ook zonder objectief meetbare criteria en/of meetpunten. Nu is dat in deze sector ook niet makkelijk. Vandaag sprak ik met het Centrum voor Levensbeschouwelijk Jeugd- en Jongerenwerk, een organisatie die al vele jaren actief is. Ik begrijp het helemaal als zij zeggen dat het niet erg zinvol is om relevantie van de organisatie voornamelijk te meten aan het aantal jongeren waarmee de organisatie contact gehad heeft. Alleen de kwaliteit van dat contact zegt iets over de relevantie. Aan de andere kant is het ook zo dat die subsidies bestaan uit belastinggeld en ergens moeten toch ook nut/noodzaak en doelmatigheid/effectiviteit kunnen worden vastgesteld. Bij gebrek aan beter, kan dat niet zonder een duidelijk jaarplan met (deels) gekwantificeerde doelstellingen.

De maatschappelijke organisaties die ik de afgelopen weken en maanden sprak, hadden grote kritiek op het verplicht indienen van een jaarplan. De meeste vonden de vragen te gedetailleerd en niet toepasbaar op vrijwilligersorganisaties. Men had ook grote moeite met de interpretatie van bepaalde vragen. Daarnaast stelde men dat er gewoonweg geen capaciteit was om de gestelde vragen goed te beantwoorden. Ik kan mij daar wel iets bij voorstellen. Ik heb de vragencatalogus gelezen en het vergt wel even denk- en schrijfwerk om die klus te klaren. Ik ben het er echter niet mee eens dat het "niet te doen" was. Dat blijkt ook als je ziet dat een aantal nieuwkomers in staat is om uitstekende jaarplannen in te dienen. Wie goed scoorde, kon een erkenning als maatschappelijke organisatie krijgen voor vier jaar. De organisaties met plannen die nog aanvullend werk behoeven, hebben een voorlopige erkenning gekregen voor twee jaar. Sommige hebben geen erkenning gekregen en maken de komende jaren dus ook geen kans op subsidiegeld.

De maatschappelijke organisaties maakten zich in oktober en november erg bezorgd dat het besluit over de erkenning veel te laat bekend gemaakt zou worden. Op die manier kon men geen eigen begroting voor het nieuwe jaar opstellen. Dat betekent concreet dat niet duidelijk was of bepaalde beroepskrachten wel of niet in dienst konden blijven. Als PvdA hebben we dit probleem uitvoerig met de gedeputeerde besproken. Het gevolg was dat iedereen begin december werd geinformeerd of hij de erkenning binnen had of niet. Tot daaraan toe geen probleem.
Echter, na de erkenning ging blijkbaar een aantal maatschappelijke organisaties er 'zonder meer' vanuit dat het toegekende bedrag ook (zeer) in de buurt zou komen van de bij het jaarplan ingediende begroting. Dat was dus niet zo. De korting op het gevraagde bedrag ligt voor sommige organisaties wel op 40% of nog meer. Los van wie er meer/minder korting heeft gekregen is de korting op zich natuurlijk wel te verklaren: er worden in 2009 immers meer en andere organisaties financieel ondersteund en de beschikbare middelen zijn niet evenredig toegenomen.
Het gevolg is nu dat een aantal organisaties erg boos is op gedeputeerde Wolfs. Vanvond wordt een extra commissievergadering gehouden in Roermond met als doel om het proces en de verdeling opnieuw te bekijken en te controleren op eventuele fouten. Mogelijk dat er een overgangsjaar zal worden ingebouwd, waardoor een aantal organisaties toch nog in de gelegenheid komen om inmiddels gemaakte plannen en afspraken voor 2009 uit te voeren en dan voor de jaren erna noodzakelijke aanpassingen te maken. Hoewel ik de indruk heb dat het proces op zich correct gelopen is, zijn er volgens mij wel duidelijke verbeterpunten voor de sunsidietoekenning aan te wijzen:

bij begin van het ingaan van het volgende 'aanbestedingstraject' moet er (opnieuw) een openbare informatiedag komen, waarin de provincie deze keer echter precies (per item in de vragenlijst) uitlegt hoe zij iedere vraag (en dus ook het antwoord) zal interpreteren. Op die manier kan er geen verwarring meer ontstaan over begrippen als 'bonding' en 'bridging'.
er moet een aanvullend kwalitatief criterium komen voor de niet-cijfermatig meetbare resultaten van projecten die door de maatschappelijke organisaties worden ingediend.
een aantal organisaties heeft mogelijk praktische hulp nodig bij het interpreteren en invullen van de jaarplannen.

Commissievergadering Economisch Domein (5 december)

2008-12-08T14:18:00.001+01:00

Onze commissievergaderingen Economisch Domein verlopen sinds het begin in een onprettige sfeer: het antagonisme tussen enkele oppositiepartijen en de coalitie wordt steeds groter en nu ook persoonlijker. Terwijl ik hem als politicus waardeer als iemand met veel ervaring, valt mij met name het gedrag van VVD-collega Jos van Rey erg tegen. Het was mij al eerder opgevallen in een Statendebat, maar tijdens de discussie in de commissie over de vliegtaks deed hij deze keer alsof hij mijn naam niet meer kende (ik zit overigens tegenover hem en mijn naambordje prijkt bijna recht voor zijn neus). 'Ik spreek niet met mijn vijanden', aldus Van Rey kort daarna. Op een gegeven moment stelde hij dat hem het standpunt van de PvdA ook helemaal niet interesseerde. Ik heb hem toen maar gevraagd of het voor hem niet zinvoller was om de vergadering te verlaten zodat de anderen serieus verder konden vergaderen. Hij stond meteen op en vertrok (tijdelijk). Na afloop van de vergadering hoorde ik van verschillende mensen dat ook hen Van Rey's houding behoorlijk was tegengevallen. Jammer, want we bewijzen met dit gedrag onze kiezers geen dienst. We kunnen dan wel oppositie en coalitie zijn en dus verschillende belangen hebben, maar er is geen reden om zaken in het persoonlijke te trekken.

Inhoudelijk stonden er twee interessante zaken op de agenda: (1) het CDA had gevraagd of het bestuur en de directie van het vliegveld MAA langs zou kunnen komen om ons te vertellen hoe het vliegveld er voor staat en (2) we moesten beslissen of GS een nieuw zogeheten Innovatiefonds mocht instellen om financieel te participeren in bedrijven die veel aan technische innovatie doen.
Mijn constatering ten aanzien van het vliegveld is dat MAA het verhoudingsgewijs goed doet, ondanks de lastige economische ontwikkelingen. De groei (ook dit jaar) zit hem vooral in het vrachtverkeer. Ik zie hierin een natuurlijke niche-ontwikkeling voor MAA: op het passagiervluchtensegment zitten al heel veel spelers in korte nabijheid. Iedereen aast op dezelfde klantengroep en het is logisch dat daar 'echte winnaars' en 'mindere winnaars' tussen zitten. Bij vrachtverkeer zit MAA ten opzichte van Eindhoven, Weeze, Luik en Charleroi echter heel goed, zo blijkt. Verdere sterke groei wordt verwacht op het gebied van kantorenbouw op het vliegveldterrein. Je ziet dit verschijnsel eigenlijk bij alle vliegvelden: met name de technische en innoverende bedrijven willen graag geassocieerd worden met vliegvelden omdat het past bij een zeker imago. Ook Schiphol verdient veel meer met haar vastgoedactiviteiten dan met de afhandeling van het luchtverkeer. In het voorjaar wil MA-directeur komen met een gedetailleerd plan voor een uitbreiding en verbetering van het industrietterrein op MAA.
In de discussie over het minder snel stijgende passagiersvervoer, geeft Tindemans aan dat hij hiervoor drie redenen ziet: (1) oneerlijke concurrentie uit Belgie vanwege directe staatssteun die men in Wallonie geeft aan de vliegvelden Luik en Charleroi, (2) oneerlijke concurrentie van vliegveld Eindhoven omdat de kosten voor het vliegveld vrijwel geheel betaald worden door het ministerie van Defensie (Eindhoven is zowel civiel als ook militair vliegveld) en die kosten dus niet doorberekend hoeven te worden, en (3) de vliegtaks.
De daarop volgende discussie is heel interessant. Ik geef aan dat voor mij die eerste twee concurrentiepunten erg belangrijk zijn en we met name ten aanzien van de Eindhovense situatie actie zouden moeten ondernemen. Ik vind het niet toelaatbaar dat het civiele vliegveld gewoon kosten kan wegstrepen omdat Defensie (ons belastinggeld) de rekening voor onderhoud dekt.
Wat de vliegtaks betreft blijf ik aan mijn eerdere standpunt vasthouden, ditmaal gedekt door cijfers die Tindemans zelf aangeeft. In tegenstelling tot de eerdere vrees blijkt namelijk dat ook het passagiersvervoer in 2008 gewoon is gestegen. Dat die stijging minder was dan aanvankelijk gehoopt hoeft helemaal niet te liggen aan de vliegtaks, maar kan liggen aan de slechtere economische situatie. Er is duidelijk geen vergelijkend onderzoek gedaan met andere (buitenlandse) vliegvelden om te zien of de vliegtaks specifiek voor MAA zorgt voor minder passagiers. Ligt hier misschien een klus voor de provincie om dit eens uit te zoeken?
Collega Muijs van de VVD stelt in ieder geval dat ze ziet dat de PvdA eerlijk is en een duidelijk standpunt inneemt. Meteen daarop gaat ze in de aanval tegen het CDA. Immers: in de Tweede Kamer heeft het CDA ook voor de vliegtaks gestemd. In PS lijkt het er nu soms op op alsof het CDA ofwel tegen de vliegtaks is of juist probeert te voorkomen dat ze zich duidelijk erover moet uitspreken. Het CDA probeert Muijs te pareren, maar de antwoorden komen tamelijk zwak en weinig onderbouwd over. Waarom in 's hemelsnaam is het CDA ueberhaupt met dit onderwerp gekomen, vraag ik mij af. Er is geen actuele aanleiding en deze aanval van Muijs hadden ze kilometersver kunnen zien aankomen...
In het vervolg van de vergadering praten we over het Innovatiefonds. Dit fonds moet een eigen BV worden met een vermogen van 20 miljoen euro. Het idee is dat de BV zelfstandig kan investeren in Limburgse bedrijven die serieus met technische innovatie bezig zijn. Ze krijgt - mits er ook particuliere investeerders meedoen - aandelen. Op die manier wordt geprobeerd om enerzijds Limburgse innovatie te stimuleren en anderzijds is het een manier van gedeputeerde Vrehen om geld binnen Limburg te houden dat anders als verplichte afdracht naar de landelijke schatkist zou vloeien.
Op zich is er niets mis met een Innovatiefonds. Ik had enkele weken daarvoor in het Ipanema-debat al aangegeven dat ik mij zorgen maak dat innoverende bedrijven steeds moeilijker aan geld (van banken) kunnen komen en dat het nodig is dat de provincie hier ondersteunt. Ik zou echter graag zien dat het fonds ook een concrete missie mee krijgt wat betreft het soort innovatie dat we in Limburg willen stimuleren. Ik denk dan met name aan duurzame energie, Cradle-to-Cradle toepassingen en milieutechnologie. Gedeputeerde Vrehen wil daarop echter niet vastgepind worden. Wat hem betreft kan de BV in alles investeren dat de zogeheten Provinciale Versnellingsagenda ondersteunt (twee weken later in het Statendebat blijkt dat hij toch ook de toeristische en andere sectoren voor financiele deelname openstelt, ook al zitten die niet in de Versnellingsagenda. Hierdoor wordt volgens mij 'focus' opgeofferd aan specifieke en/of individuele belangen. Dit zag ik al eerder bij de Versnellingsagenda zelf). Daarmee komen we tot het kernprobleem: wat verstaan wij onder Innovatie? Een gezamenlijke poging om tot een definitie te komen strandt. Vrehen wil er niet aan en verwijst naar een vage en voor uitgebreide interpretatie openstaande definitie in de Statuten van de nieuwe BV. Ik stel vast dat die definitie zo nietszeggend is dat ook gewone incrementele productverbetering al voldoende is om je als bedrijf te kwalificeren voor deelname. Daarmee loopt de BV het risico speelbal te worden van externe belangen die al dan niet hun PR richting de deelname-adviescommissie op orde hebben. Jammer genoeg kunnen we als PS alleen maar onze wensen en bedenkingen over de oprichting van het Innovatiefonds uiten. GS zijn hierin zelfstandig bevoegd. Gelukkig lukt het nog wel om de toezegging te krijgen dat PS driemaal per jaar op de hoogte gesteld wordt van de vorderingen van het Innovatiefonds. Maar dat is het dan ook.

Buitenring 7 - gesprek met ambtelijke projectgroep

2008-11-29T15:04:00.004+01:00

Pas in de zomer van 2009 gaat PS beslissen over de aanleg en de tracekeuze voor de Buitenring Parkstad. Dat wil echter niet zeggen dat het overleg met de verschillende belanghebbenden tussentijds stil ligt. Een paar weken geleden liep ik mee met de anti-Buitenringwandeling die georganiseerd was door de diverse protestgroepen. Vandaag heb ik de ambtelijke projectgroep van de provincie gevraagd om nadere uitleg over de verschillende zienswijzen die zijn ingediend. De projectgroep bevestigde dat een week later een Nota Zienswijzen Buitenring gepubliceerd zou worden, die uitgebreid ingaat op de verschillende kritiekpunten, wensen en aanbevelingen van de indieners. Omdat het om een informeel ambtelijk overleg ging, kan ik op deze weblog niet inhoudelijk op hun informatie en standpunten ingaan (zij staan immers wat hun uitspraken betreft onder verantwoordelijkheid van de gedeputeerde). Het was in ieder geval wel een zeer informatieve bijeenkomst. Voor iedereen die (nog) niet afwist van de Nota: bij deze. Voor zover ik weet is hij gewoon opvraagbaar bij de provincie.
Als PvdA-fractie willen we uiterlijk eind januari met een officieel standpunt komen. Dit standpunt zullen we in een publieke zitting (datum/tijd nog te bepalen) vertellen en met argumenten onderbouwen.